دوره 18، شماره 3 - ( خرداد 1394 )                   جلد 18 شماره 3 صفحات 1-8 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Badiei P, Gandomi B, Sabz G A, Jafarian H. A Study on the Frequency of Fungal Rhinosinusitis and to Determine the Sensitivity of the Isolates to Antifungal Drugs in Shiraz, Iran 2012-2013. AMUJ. 2015; 18 (3) :1-8
URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-3720-fa.html
بدیعی پریسا، گندمی بهروز، سبز غلام عباس، جعفریان حدیث. بررسی فراوانی رینوسینوزیت‏های قارچی و تعیین حساسیت گونه‏های جدا شده نسبت به داروهای ضد قارچی در شیراز، ایران 1392-1391. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1394; 18 (3) :1-8

URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-3720-fa.html


دانشیار، مرکز تحقیقات میکروب‏شناسی بالینی استاد البرزی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ، badieep@yahoo.com
چکیده:   (2932 مشاهده)

زمینه و هدف: اسپور قارچ‏ها در طبیعت به مقدار زیاد وجود دارد و ممکن است موجب بیماری در افراد مستعد شود. رینوسینوزیت قارچی طی سال‏های اخیر افزایش قابل ملاحظه ای یافته است. هدف از این مطالعه، بررسی رینوسینوزیت قارچی در نمونه‏های به دست آمده از بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن که نیاز به جراحی اندوسکوپیک سینوس داشته‏اند و تعیین حساسیت گونه‏های جدا شده نسبت به داروهای ضد قارچی رایج بود.

مواد و روش‏ها: در یک بررسی مقطعی از افراد مبتلا به رینوسینوزیت مزمن که تحت عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس قرار گرفتند، در ظرف‏های استریل حاوی نرمال سالین نمونه‏گیری به عمل آمد. آزمایشات میکروسکوپی و کشت روی محیط سابورود دکستروز آگار انجام شد. کمترین غلظت دارویی ممانعت کننده از رشد قارچ‏ها (MIC)برای هفت داروی رایج ضد قارچی به روش ایی تست برای گونه های جدا شده تعیین شد.

یافته‏ها: به طور کلی، نمونه‏های 102 بیمار بدون سابقه نقص سیستم ایمنی تحت آزمایش قرار گرفتند. 9 عدد از نمونه‏های کشت داده شده مثبت بودند که شامل 3 مورد آسپرژیلوس فومیگاتوس، 3 مورد پنیسیلیوم، 2 مورد آسپرژیلوس فلاووس و 1 مورد آلترناریا می‏شدند. متوسط سن بیماران 38 سال بود و 59 نفر از بیماران مرد و 43 نفر زن بودند. گونه‏های جدا شده حساسیت بیشتری نسبت به داروهای آمفوتریسین B و وریکونازول نشان دادند.

نتیجه‏گیری: از آن جایی که شیوع عفونت رینوسینوزیت قارچی کم می‏باشد، متأسفانه توجه کمتری به این بیماری می‏شود و زمانی که درمان با داروهای ضد میکروبی در بیماران موثر نباشد، درمان با داروهای ضد قارچی شروع می‏شود. تشخیص سریع و انتخاب داروی مناسب منجر به درمان مناسب در این بیماران خواهد شد.

متن کامل [PDF 580 kb]   (849 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: عفوني
دریافت: ۱۳۹۴/۳/۵ | پذیرش: ۱۳۹۴/۳/۶ | انتشار: ۱۳۹۴/۳/۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Arak Medical University Journal

Designed & Developed by : Yektaweb