Journal of Arak University of Medical Sciences

fa اثر تمرین هوازی و اینتروال بر هورمون رشد شبه انسولینی-1، ژن GATA4 و ساختار عضله‌ی قلب Effect of Aerobic and Interval Training on Insulin-Like Growth Factor-1, GATA4 Gene, and Cardiac Structure عمومى General پژوهشي اصیل Original Atricle مقدمه: فعالیت بدنی با ایجاد تغییرات در ساختار عضله‌ قلبی، موجب هایپرتروفی قلب می‌شود. تنظیمات هورمونی و ژنی در این تغییرات نقش مهمی ایفا می‌کنند. هورمون رشد شبه انسولینی-1 (IGF-1) از هورمون‌های درگیر در مسیر هایپرتروفی سلول‌های عضلانی است. همچنین، نقش GATA4 به عنوان یکی از ژن‌های احتمالی مؤثر در هایپرتروفی، نیازمند بررسی بیشتر است. این پژوهش جهت یافتن اثر تمرین هوازی و اینتروال بر IGF-1، ژن GATA4 و توده‌ی قلب رت‌های سالم انجام گرفت. روش کار: تعداد 18 رت ویستار نر با میانگین وزنی 23/41 ± 243/72 گرم در 3 گروه شاهد، تمرین هوازی و تمرین اینتروال بطور تصادفی قرار گرفتند (6 = n). گروه تداومی به مدت 8 هفته، 4 روز در هفته به مدت 38 دقیقه با 65 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه فعالیت نمودند. گروه تناوبی نیز در مدت مشابه با 5 ست 4 دقیقه دویدن با شدت 85-90 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه و 2 دقیقه استراحت به فعالیت پرداختند. 48 ساعت پس از اتمام تمرین، وزن قلب و بطن چپ، غلظت IGF-1 به روش الایزا و بیان ژن GATA4 با روش RT-PCR اندازه‌گیری شد. ارزیابی با روش تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey در سطح معنی‌داری 05/0 انجام گرفت. یافته‌ها: وزن قلب در گروه اینتروال (0/001 = P) و هوازی گروه‌ هوازی (0/01 = P) نسبت به گروه شاهد بطور معنی‌داری افزایش داشت. وزن بطن چپ نیز در گروه اینتروال (0/02 = P) و هوازی گروه‌ هوازی (0/01 = P) بطور معنی‌داری افزایش نشان داد. غلظت هورمون IGF-1 در گروه هوازی و تناوبی افزایش داشت (به ترتیب 0/03 و 0/01). میزان افزایش بیان ژن GATA4 نسبت به گروه شاهد در گروه هوازی 81/3 و تناوبی 4/20 برابر و نسبت به گروه‌ شاهد، معنی‌دار بود (به ترتیب 0/01 و 0/01). نتیجه‌گیری: هر دو نوع تمرین هوازی و اینتروال در شرایط پژوهش حاضر، موجب افزایش هورمون IGF-1، ژن GATA4، وزن بطن چپ و قلب می‌شود. با توجه به مدت زمان کوتاه‌تر و جذابیت بیشتر تمرین اینتروال، بنظر می‌رسد این نوع تمرین بهینه‌تر است. Introduction: Physical activity causes cardiac hypertrophy by a non-pathological change in cardiac structure, called physiological hypertrophy. Several molecular changes are involved in this process. Insulin-like growth hormone-1 (IGF-1) is an important hormone involved in hypertrophy of cardiomyocytes. Also, the role of GATA4 as a possible gene involved in cardiac hypertrophy is controversial. Therefore, the present study was conducted to find the effect of aerobic and interval training on IGF-1, GATA4 gene, and cardiac tissue. Methods: Eighteen male Wistar rats (243.72 ± 23.41 g) were randomly divided into control, aerobic, and interval training groups (n = 6). The aerobic group trained for 8 weeks/4 days a week/38 minutes/ 65% of maximum oxygen consumption (VO2 max). The intermittent group trained 8 weeks/4 days a week/5 set/4 minutes/85-90% of VO2 max running with 2 minutes rest between the sets. The weight of the heart and left ventricle, IGF-1 concentration, and GATA4 gene expression were measured 48 hours after the training. The evaluation was conducted with a one-way analysis of variance and Tukey's post hoc test at a significance level of 0.05. Results: The weight of the heart and left ventricle increased significantly in trained groups. IGF-1 and GATA4 gene expression increased in both the training groups than the control group. Conclusions: Aerobic and Interval training increases IGF-1, GATA4 gene, left ventricle, and heart weight. Considering the shorter time interval training takes, it seems that interval training is more beneficial than aerobic training. تمرین هوازی؛ تمرین اینتروال؛ هایپرتروفی قلب؛ GATA4؛ رت نر Aerobic training, Interval training, Cardiac hypertrophy, GATA4 gene, Male rat 186 193 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-7586-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Ali Gharaat محمد علی قرائت mohammadaligharaat@gmail.com 4600319475328460088483 4600319475328460088483 Yes Department of Physical Education, Farhangian University, P.O. Box 14665-889, Tehran, Iran گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران