other تعیین عوامل موثر بر بقا در بیماران مبتلا به تومور ویلمز خون Oncology پژوهشي اصیل Original Atricle <table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="border-collapse:collapse;"> <tbody> <tr> <td style="width: 100%; padding: 0in; text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;"><strong>مقدمه</strong>: تومور ویلمز یکی از شایع ترین تومورهای کلیوی بدخیم و اولیه در کودکان می باشد. مطالعاتی که تاکنون در زمینه این تومور در کشورهای مختلف انجام شده است عواملی چون سن بروز، مرحله بیماری، لنفادنوپاتی، هیستوپاتولوژی تومور و... را از جمله عوامل مؤثر بر میزان بقاء مبتلایان معرفی کرده اند. با توجه به اهمیت این تومور در کودکان، در صدد برآمدیم تا مطالعه ای در زمینه تعیین میزان بقاء مبتلایان به این تومور و عوامل مؤثر بر آن انجام دهیم</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">.</span><br> <span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;"><strong>روش کار</strong>: این مطالعه مقطعی-تحلیلی بر روی 128 بیمار مبتلا به تومور ویلمز که طی سال های 1356 الی 1380 در بخش سرطان شناسی بیمارستان حضرت علی اصغر (ع) مراجعه کرده بودند، انجام گردید. علاوه بر وضعیت فعلی بیمار از نظر بقاء، مشخصات دموگرافیک، علائم و نشانه ها، آزمایش های زمان تشخیص و مرحله بیماری ثبت گردید و در نهایت آنالیز بقاء توسط روش های جدول عمر و حد حاصل ضرب کاپلان مایر صورت گرفت و برای تعیین عوامل مؤثر از مدل رگرسیونی کاکس</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;"> -Cox Regression </span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">استفاده گردید</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">.</span><br> <span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;"><strong>نتایج</strong>: میانه میزان بقاء در افراد مورد پژوهش 82/99 ماه بود. تعداد مبتلایان در دو گروه جنسی برابر بود (64 نفر در هر گروه) و میانگین بقاء با جنسیت بیماران رابطه آماری معنی داری نداشت (92/4= قدرت). اکثر تومورها در هنگام تشخیص در مرحله 3 بودند. بقاء بیماران با پیشرفت مرحله بیماری به طور معنی داری کاهش می یافت&nbsp;</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">&nbsp;.(P=0/002)</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">وجود متاستاز</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;"> P=0/002)&nbsp;</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">و 0/207</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">=</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">نسبت شانس</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">(</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">، وجود اسپلنومگالی</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;"> P=0/018)&nbsp;</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">و 0/336= نسبت شانس)&nbsp;</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">و عود بیماری</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">&nbsp;P=0/037)&nbsp;</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">و 0/184=نسبت شانس)</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">&nbsp;</span><span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">به طور معنی داری میانگین بقاء بیماران را کاهش می داد. جهت تعیین شدت عوامل مؤثر بر میزان بقاء بیماران مبتلا به تومور ویلمز، مدل رگرسیون کاکس پیشنهاد شد که در آن عدم وجود متاستاز و داشتن گروه خونی مثبت از جمله عوامل پیشگویی کننده پیش آگهی خوب در این بیماران می باشد</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">.</span><br> <span style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;"><strong>نتیجه گیری</strong>: در این مطالعه میزان بقاء 5 ساله بیماران مبتلا به تومور ویلمز 63/28% بود که در مقایسه با نتایج مطالعات مشابه در جاهای دیگر پایین تر است. این می تواند به دلیل دیر مراجعه نمودن بیماران به مراکز درمانی، نحوه تشخیص بیماری یا ارجاعی بودن این مرکز باشد. مطالعات اخیر نشان داده اند که به علت بهبود کیفیت درمانی، سن بیمار و اندازه تومور نقش کمی را در پیش آگهی بیماران ایفا می کنند که مطالعه ما نیز این مسئله را تأیید می کند. احتمالاً در آینده از فاکتورهای ژنتیکی برای بررسی پیش آگهی و درمان در این بیماران استفاده خواهد شد</span><span dir="LTR" style="border:none windowtext 1.0pt;padding:0in;">.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></td> </tr> <tr> <td style="padding: 0in; text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:Tahoma;">&nbsp;</span></span></td> </tr> </tbody> </table> <strong>Introduction</strong>: Wilms&#39; tumor is the most common malignant and primary renal tumor in children. Studies, which have been done in some countries, have introduced numerous factors such as age of incidence, stage, lymphadenopathy, histopathology and etc. Effective in the survival rate of this tumor according to the importance of this tumor in children, we decided to perform a study about the survival rate of Wilms&#39; tumor and the effective factors on it.<br> <strong>Materials and methods</strong>: This is an analytic study on 128 patients affected with Wilms&#39; tumor whom referred to the oncology ward of Hazrat-e-Ali Asghar Hospital between 1977 and 2001. In addition to the current status of the patients, demographic characteristics, signs and symptoms, laboratory studies at the time of diagnosis and the stage of the disease were recorded and ultimately survival analysis was performed using the Kaplan-Meier procedure and life table. Cox Regression was used to determine the effective factors.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Results</strong>: The mean survival rate was 82.99 months. The number of patients was equal in both genders (64 patients in each gender) and the survival average did not have any significant statistical relationship with gender (power=%92.4). Most of the tumors were in stage 3 at the time of diagnosis. The survival of the patients was reducing significantly with the progression of the stage of tumor (P=0.002). The existence of metastasis (P=0.000, odds ratio=0.207), splenomegaly (P=0.018, odds ratio=0.336), and recurrent (P=0.037, odds ratio=0.184), were significantly reducing the survival of the patient. To determine the severity of effective factors on the survival rate of the patients Cox Regression Method was used in which, absence of metastasis and positive blood group were from well-prognosis predictive factors in these patients.<br> <strong>Conclusion</strong>: 5-year survival rate of the patients was 63.28% in this study. Which was lower in comparison with the results of other studies in other countries. This can be the result of delay in consulting with medical centers, the diagnosis method and or the Referral State of this center. Recent studies have shown that age and tumor size has minimal values in the prognosis of the patients due to improvement in the quality of treatment and our study support this idea. Genetic factors will probably be used in determining the survival of these patients and also in thcir treatment. تومور ویلمز, بقاء عوامل پیشگویی کننده Wilms' tumor, Survival, Prognosis, predictive factors 30 35 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6146-14&slc_lang=other&sid=1 Khadijeh Arjmandi Rafsanjani خدیجه ارجمندی رفسنجانی 4600319475328460076615 4600319475328460076615 Yes Assistant Professor of Pediatrics Hematology and Oncology Iran University of Medical Sciences, Iran, Iran. استادیار گروه هماتولوژی و انکولوژی کودکان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی ایران، ایران، ایران. Ali Chehrei علی چهریی 4600319475328460076616 4600319475328460076616 No General Practitioner. پزشک عمومی. Majid Chalian مجید چالیان 4600319475328460076617 4600319475328460076617 No Medical Students and Member of Student's Rescarch Committee, Iran Univetsity of Medical Sciences, Iran, Iran. دانشجوی پزشکی و عضو کمیته دانشجویی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران، ایران. Shayan Shojaei شایان شجاعی 4600319475328460076618 4600319475328460076618 No Medical Students and Member of Student's Rescarch Committee, Iran Univetsity of Medical Sciences, Iran, Iran. دانشجوی پزشکی و عضو کمیته دانشجویی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران، ایران. Ali Fahimi علی فهیمی 4600319475328460076619 4600319475328460076619 No Medical Students and Member of Student's Rescarch Committee, Iran Univetsity of Medical Sciences, Iran, Iran. دانشجوی پزشکی و عضو کمیته دانشجویی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران، ایران. Pedram Golnary پدرام گلناری 4600319475328460076620 4600319475328460076620 No Medical Students and Member of Student's Rescarch Committee, Iran Univetsity of Medical Sciences, Iran, Iran. دانشجوی پزشکی و عضو کمیته دانشجویی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران، ایران.