fa اثر تمرین استقامتی بر بیان ژن VEGF و VEGFR2 در بافت قلب رت‌های نر ویستار دیابتی نوع دوم عمومى General پژوهشي اصیل Original Atricle <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> دیابت نوع دو اثرات ضد آنژیوژنزی در بافت قلب اعمال می</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span><span style="font-family:b nazanin;">کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرین استقامتی بر بیان ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGFR2</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در بافت قلب رت‌های نر ویستار دیابتی نوع دوم بود.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span></span></strong><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> 36 سر رت نر نژاد ویستار به</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span><span style="font-family:b nazanin;">طور تصادفی به سه گروه دیابتی با تمرین استقامتی (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">DET</span></span><span style="font-family:b nazanin;">)، گروه کنترل دیابتی (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">DC</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و گروه کنترل سالم (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HC</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) تقسیم شدند. القای دیابت نوع دوم از طریق تزریق درون صفاقی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">STZ</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> صورت گرفت. پروتکل تمرین شامل 10 هفته تمرین استقامتی، 5 جلسه در هفته به مدت 20 تا 30 دقیقه و با سرعت 27 متر بر دقیقه و شدت 75 درصد </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VO2max</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در هفته اول بود که به تدریج به 60 دقیقه با سرعت 27 متر بر دقیقه و شدت 75 درصد </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VO2max</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در هفته دهم رسید. بیان ژن و پروتئین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGFR2</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Real-Time PCR</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و وسترن بلات بررسی شد.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span></span></strong><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> بر طبق نتایج </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Real-Time PCR</span></span><span style="font-family:b nazanin;">، تمرین استقامتی باعث افزایش بیان ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> (05/0></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGFR2</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> (05/0></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) در مقایسه با گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">DC</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> شد. نتایج وسترن بلات نیز نشان داد که تمرین استقامتی موجب افزایش بیان پروتئین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> (05/0></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) در مقایسه با گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">DC</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> می</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span><span style="font-family:b nazanin;">شود و تغییری در بیان پروتئین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGFR2</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> وجود ندارد (05/0<</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span><span style="font-family:b nazanin;">).</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span></span></strong><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> دیابت نوع دو فرآیند آنژیوژنز در قلب دیابتی را مختل می</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span><span style="font-family:b nazanin;">کند. به نظر می</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span><span style="font-family:b nazanin;">رسد تمرین استقامتی دارای اثر مثبت بر</span> <span style="font-family:b nazanin;">آنژیوژنز است و می</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">‌</span></span><span style="font-family:b nazanin;">تواند باعث بهبود قلب دیابتی شود.</span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:14px;"><strong>Background and Aim:</strong> Type 2 diabetes exerts an anti-angiogenesis effects on the cardiac tissue<span dir="RTL">. </span>The aim of present study was to investigate the effects of endurance training on gene expression of VEGF and VEGFR2 of cardiac tissue in type 2 diabetic male wistar rats.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> 36 male wistar rats were randomly divided into three groups, Diabetic Endurance Training (DET), Diabetic Control (DC) and Healthy Control (HC). Type 2 diabetes was induced by intraperitoneal injection of STZ. The endurance training included 10 weeks, 5 sessions per week running at speed of 27 m/min and intensity of 75% VO2max for 20-30min in 1st week and reached to 27 m/min and intensity of 75% VO2max for 60 min/day in 10th weeks. The gene expression of VEGF and VEGFR2 were examined by Real-Time PCR AND Western Blotting.<br> <strong>Findings:</strong> The results of Real<span dir="RTL">-</span>Time PCR showed that the endurance training caused increase in VEGF mRNA (p<0.05) and VEGFR2 mRNA (p<0.05) compared to DC group. The results of Western Blotting also indicated that the endurance training induced increase in VEGF protein expression (p<0.05) compared to DC group and there was no significant change in expression of VEGFR2 protein (p>0.05).<br> <strong>Conclusion:</strong> Type 2 diabetes impairs the angiogenesis process in diabetic cardiac. It appears that endurance training has positive impact on angiogenesis and it can cause the improvement of diabetic cardiac.</span></span><br> &nbsp;</div> آنژیوژنز, تمرین استقامتی, VEGF Angiogenesis, Endurance training, VEGF 107 118 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5505-1&slc_lang=fa&sid=1 Sara Vali Zadeh سارا ولی زاده valizadeh_s61@yahoo.com 4600319475328460065276 4600319475328460065276 No Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sports Science, International Campus of Kharazmi University, Karaj, Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، پردیس بین الملل دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران. Pezhman Motamedi پژمان معتمدی pezhman.motamedi@khu.ac.ir 4600319475328460065277 4600319475328460065277 Yes Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sports Science, Kharazmi University, Karaj, Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران. Hadi Karami هادی کرمی hadimolmed@gmail.com 4600319475328460065278 4600319475328460065278 No Department of Molecular Medicine and Biotechnology, Faculty of Medicine, Arak university of Medical Sciences, Arak, Iran. گروه پزشکی مولکولی و بیوتکنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. Hamid Rajabi حمید رجبی hrajabi1346@gmail.com 4600319475328460065279 4600319475328460065279 No Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sports Science, Kharazmi University, Karaj, Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.