fa انواع خشونت نسبت به پزشکان شاغل و دانشجویان رشته پزشکی و علل مساعد کننده آن در بیمارستان‌های شهر اراک 1387 روانپزشکی psychology زمینه و هدف: با توجه به حساسیت و التهاب مراکز بیمارستانی، خشونت در محل کار به عنوان یک عامل مخدوش کننده، از خطرات شغلی گروه پزشکی محسوب و تهدید کننده سلامت جامعه است. هدف از انجام این پژوهش تعیین انواع خشونت نسبت به پزشکان شاغل و دانشجویان رشته پزشکی و علل مساعد کننده آن در بیمارستان‌های شهر اراک در سال 1387 می‌باشد. مواد و روش‌ها: این پژوهش توصیفی- مقطعی بر روی 400 نفر از پزشکان شاغل و دانشجویان پزشکی در دسترس در بیمارستان‌های اراک در سال 1387 انجام گرفت. از یک پرسش‌نامه14 سئوالی خود ساخته که وضعیت خشونت را ارزیابی می‌کرد استفاده شد. یافته‌ها: در مجموع 205 نفر پرسش‌نامه را برگرداندند. 7/71 درصد سابقه‌ای از یکی از انواع خشونت لفظی، فیزیکی و جنسی را داشتند و اکثراً مورد تهاجم یک فرد مذکر از همراهان بیمار قرار گرفته بودند. عواملی مانند مصرف دارو و الکل توسط بیمار و یا همراهان، نبود امکانات امنیتی، مرگ بیماران و نبود امکانات آموزشی برای پیشگیری را در ایجاد خشونت مؤثر دانسته و راه‌هایی همچون افزایش پرسنل نگهبانی، وجود مشاورین روان‌پزشکی و روان‌شناس در بخش‌ها، افزایش ساعات استراحت، کاهش حجم کار پزشکان و برنامه مدون آموزشی برای پیش‌گیری از خشونت را از عوامل ضد خشونت دانسته‌اند. نتیجه گیری: خشونت لفظی و سپس فیزیکی نسبت به پزشکان بسیار شایع است. اقدامات و دستورالعمل‌های سریع جهت پیشگیری و تدوین برنامه‌ریزی مؤثر لازم می‌باشد. Background: Noticing the sensitivity and restlessness of medical centers, aggression in the workplace as an agitating factor is one of the dangers of medical profession that is threatening to the health and hygiene of the society. The aim of this study was to determine the types and contributing factors of aggression toward physicians and students of medicine in hospitals of Arak in 2009. Materials and Methods: This descriptive-cross-sectional study was conducted on 400 of accessible physicians and students of medicine working in hospitals of Arak in 2009. A self-made questionnaire, containing 14 questions which surveyed the status of aggressions, was used. Results: On the whole, 205 individuals returned the forms. Most of them (71.7%) had faced a form of oral, physical, or sexual aggression and had been violated by a male companion of patients. They also viewed the use of drugs or alcohol by patients or their companions, lack of security facilities, patients’ death, and lack of educational possibilities for the prevention, as influential factors in the occurrence of aggression. The majority of participants saw increasing the security personnel, presence of psychological counselors and psychologists of the ward, increasing the rest hours, decreasing the work hours of the physicians, and having a codified program for the prevention of aggression, as anti-aggression factors. Conclusion: Oral and then physical aggression toward physicians are quite prevalent. Hence, taking immediate actions and providing useful instructions for prevention are of priority in designing effective programs. خشونت، دانشجویان رشته پزشکی، پزشکان، ایران Aggression, Medical students, Physicians, Iran 155 164 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-44-3&slc_lang=fa&sid=1 Parsa Yousefi پارسا یوسفی 460031947532846007856 460031947532846007856 No Bahman Salehi بهمن صالحی basalehi @yahoo.com 460031947532846007857 460031947532846007857 Yes Taherreh Sanginan طاهره سنگیان 460031947532846007858 460031947532846007858 No