fa بررسی میزان فعالیت ERK در پدیده تحمل به ایسکمی القاء شده به‌واسطه پیش شرطی‌سازی با هایپراکسی نورموباریک متناوب در مدل سکته مغزی موش سفید بزرگ آزمایشگاهی علوم پایه Basic Sciences پژوهشي اصیل Original Atricle <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">چکیده</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">مطالعات اخیر نشان می‌دهد که هایپراکسی اثر درمانی مناسبی در درمان آسیب ایسکمی حاد دارد. در پدیده تحمل به ایسکمی نقش کینازهای داخل سلولی از جمله </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">Extracellular signal regulated kinase</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) مطرح است. در مطالعه حاضر، اثر هایپراکسی نورموباریک متناوب بر روی میزان فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> در مدل سکته مغزی مورد مطالعه قرار گرفت</span></span></span><span style="font-family:arial,sans-serif;">.</span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></strong> <a name="OLE_LINK5"></a><a name="OLE_LINK4"><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">این مطالعه از نوع تجربی می‌باشد. حیوانات شامل 4 گروه (شاهد، شاهد-هایپراکسی، سکته و هایپراکسی-سکته) و هر گروه شامل 6 حیوان نر نژاد ویستار، در محدوده وزنی250 تا 350 گرم بودند. اکسیژن استنشاقی با غلظت 95 درصد، روزانه 4 ساعت و به مدت 6 روز متوالی (هایپراکسی) و در گروه‌های کنترل با همان شرایط و غلظت اکسیژن 21 درصد (نورموکسی) استفاده شد. 24 ساعت بعد، حیوانات گروه سکته به مدت 60 دقیقه تحت انسداد شریان میانی کاروتید (</span></span></span></a><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">MCAO</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) قرار می‌گرفتند. 5 و 24 ساعت پس از برقراری جریان خون مجدد، امتیاز نقایص عصبی و فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> موردبررسی قرار می‌گرفت.</span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">5 ساعت پس از اعمال </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">MCAO</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">، گروه‌های سکته نسبت به شاهد افزایش معنی‌داری در فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> در قشر (01/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) و مرکز مغز (001/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">)داشتند. در همین زمان، هایپراکسی سبب افزایش معنی‌دار فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">در قشر مغز شد (05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">). در مرکز مغز، هایپراکسی تأثیر معنی‌داری بر روی فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> نداشت. 24 ساعت پس از </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">MCAO</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">، گروه‌های سکته نسبت به شاهد، کاهش معنی‌داری در فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> در نواحی قشر (001/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) و مرکز مغز (05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">) نشان دادند. میزان فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> در گروه‌های هایپراکسی در هر دو ناحیه قشر و مرکز مغز به‌طور معنی‌داری در مقایسه با گروه نورموکسی بیشتر بود (05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p<</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">). هم چنین، هایپراکسی سبب کاهش امتیاز نقایص عصبی شد (022/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p=</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری</span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">: افزایش فعالیت </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;"> در گروه هایپراکسی در جهت حفاظت عصبی عمل کرده، ولی چون در مواردی سایر عوامل مخرب قوی‌تر عمل نموده‌اند، هایپراکسی به‌تنهایی نتوانسته از پیشرفت اثرات مخرب سکته ممانعت نماید.</span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">واژگان کلیدی:</span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">هایپراکسی نورموباریک، سکته مغزی، آسیب نورونی، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">ERK</span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: times new roman;"><strong>Abstract</strong><br> <strong><em>Background:</em></strong> Recent studies indicate that hyperoxia has a significant therapeutic effect in the acute ischemic injury. The role of intracellular kinases, including ERK, has been posed in the phenomenon of ischemic tolerance. In the present study, the effect of intermittent normobaric hyperoxia on the activity of ERK in the stroke model was studied<br> <strong><em>Material and Methods</em></strong><span dir="RTL">:</span> This is an experimental study. Animals include 4 groups (sham, hyperoxia&ndash;sham, stroke and hyperoxia&ndash;stroke); each group consisted of 6 male Wistar rats in the weight range of 250 to 350 grams. Hyperoxia groups were exposed to 95% inspired oxygen for 4 h/day and 6 consecutive days. Oxygen concentration in the control groups was 21% (normoxia, room air). After 24h, the stroke group animals were subjected to 60 min of right middle cerebral artery occlusion (MCAO). After 24h reperfusion, neurological deficit scores (NDS) and ERK activity were assessed.<br> <strong><em>Results:</em></strong> 5 hours after MCAO, stroke groups showed a significant increase in ERK activity in the cortex (p <0.01) and subcortex (p <0.001). At the same time, hyperoxia significantly increased the activity of ERK in cortex compared to the normoxia group (p<0.05). In subcortex, hyperoxia had no significant effect on ERK activity. Twenty-four hours after MCAO, stroke groups showed a significant reduction in ERK activity in the cortex (p <0.001) and subcortex (p <0.05). 24hr after MCAO, The activity of ERK in the hyperoxia groups; in both cortex and subcortex areas was significantly higher than that of the normoxia groups (p<0.05). Also, hyperoxia caused a significant decrease in NDS (p=0.0220).<br> <strong><em>Conclusion:</em></strong> Increased levels of ERK activity in the hyperoxia groups can be used to protect the nervous system, but the presence of other malicious factors may have been more effective in some cases, so that hyperoxia alone hasn&rsquo;t been able to prevent stroke progression.</span></span><br> &nbsp;</div> هایپراکسی نورموباریک, سکته مغزی, آسیب نورونی, ERK ERK, Neural injury, Normobaric hyperoxia, Stroke 41 53 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4836-2&slc_lang=fa&sid=1 Firoozeh Alavian فیروزه علویان f.alavian@cfu.ac.ir 4600319475328460056358 4600319475328460056358 No PhD of Medical Physiology, Department of Basic Sciences, Farhangian University, Tehran, Iran. دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، گروه علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. Sohrab Hajizadeh سهراب حاجی زاده hajizads@modares.ac.ir  4600319475328460056359 4600319475328460056359 Yes PhD of Medical Physiology, Department of Physiology, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، گروه فیزیولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Mohammad Javan محمد جوان 4600319475328460056360 4600319475328460056360 No PhD of Medical Physiology, Department of Physiology, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، گروه فیزیولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Roham Mazloom رهام مظلوم 4600319475328460056361 4600319475328460056361 No PhD of Medical Physiology, Department of Physiology and Pharmacology, Faculty of Medicine, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran. دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران.