fa بررسی تأثیر فعالیت ورزشی بر شاخص‌های استخوانی، گلیسمیک و تن‌سنجی در زنان یائسه دیابتی عمومى General پژوهشي اصیل Original Atricle <p dir="RTL" style="margin-right: 28.9pt; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: arial;"><strong>چکیده</strong></span></span></p> <p dir="RTL" style="margin-right: 28.9pt; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: arial;"><strong>زمینه و </strong><strong>هدف:</strong> دیابت ملیتوس از شایع‌ترین بیماری‌ها در جوامع بشری است که مقابله با عوارض ناشی از آن هزینه هنگفتی را به سیستم درمانی تحمیل می‌نماید. مطالعات نشان داده‌اند که مارکرهای بیوشیمیایی استخوان می‌توانند جهت ارزیابی میزان پاسخ متابولیسم استخوان به فعالیت بدنی استفاده شوند. هدف از این مطالعه، ارزیابی تأثیر 10هفته تمرین هوازی فزاینده بر سطوح استئوکلسین، پاراتورمون و شاخص‌های گلیسمی و تن سنجی در زنان یائسه دیابتی نوع 2 می‌باشد<span dir="LTR">.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="margin-right: 28.9pt; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: arial;"><strong>مواد و روش</strong>‌<strong>ها:</strong> در این مطالعه نیمه تجربی، 40 زن یائسه دیابتی نوع 2 (40 تا 60 سال) به صورت آزمودنی‌های در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تجربی(20) و کنترل(20) قرار گرفتند. تمرین هوازی فزاینده شامل حرکات ایروبیک و پیاده روی به مدت 10 هفته(3 جلسه در هفته، 45 تا60 دقیقه در روز با شدت 45 تا 60 درصد ضربان قلب ذخیره) بود. نمونه‌های خونی قبل و بعد تمرین جهت اندازه‌گیری متغیرهای سرمی گرفته شد. داده‌ها به وسیله آزمون آماری تی تست در سطح معناداری 05/0><span dir="LTR">p</span> تحلیل شدند.</span></span></p> <p dir="RTL" style="margin-right: 28.9pt; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: arial;"><strong>یافته</strong>‌<strong>ها:</strong> تمرین باعث افزایش معنادار استئوکلسین (037/0=<span dir="LTR">p</span>) و کاهش معنادار شاخص مقاومت انسولینی(001/0=<span dir="LTR">p</span>)، انسولین(002/0=<span dir="LTR">p</span>) و قند خون ناشتا(001/0=<span dir="LTR">p</span>) در گروه تجربی شد(05/0><span dir="LTR">p</span>)<span dir="LTR">.</span>&nbsp; تغییرات پاراتورمون، هموگلوبین گلیکوزیله و شاخص‌های تن سنجی معنادار نبود(05/0<<span dir="LTR">p</span>).</span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: arial;"><strong><span dir="RTL">نتیجه</span></strong><span dir="RTL">‌</span><strong><span dir="RTL">گیری:</span></strong><span dir="RTL"> با توجه به اثرات مطلوب تمرین روی استئوکلسین و شاخص</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">های گلسیمی، به نظر می</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">رسد این شیوه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی تمرین را می</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">توان به عنوان روش درمانی غیر تهاجمی برای حفظ تراکم استخوان و کنترل قند خون در بیماران دیابتی توصیه کرد. </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: times new roman;"><strong>Abstract</strong></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: times new roman;"><strong><em>Background:</em></strong> Diabetes mellitus is a common disease in human societies that dealing with its complications imposes enormous cost to the health system. The previous studies have shown that bone biochemical markers can be used for evaluation of bone metabolism in response to physical activity. The purpose of this study was to examine the effect of increasing 10-week aerobic exercise (AE) on serum osteocalcin, PTH and glycemic and anthropometric indices in postmenopausal women with type II diabetes.</span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: times new roman;"><strong><em>Materials and Methods:</em></strong> In this semi-experimental study, 40 postmenopausal women with type II diabetes (40-60 years) as available subjects were selected and randomly assigned into two exercise (20) and control (20) groups. Exercise protocol was AE and walking activity for 10 weeks (3d/wk, 45 to 60 min/d with 45% to 60% HRRmax intensity). Blood samples were taken before and after exercise to measure serum variables. Data were analyzed by T-test and statistical significance criterion was set as p<0.05.</span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: times new roman;"><strong><em>Results:</em></strong> AE makes a significant increase in osteocalcin levels and a decrease in insulin resistance index, insulin and fasting blood glucose in the experimental group (p<0.05). Changes in other variables such as PTH, HbA1c and anthropometric indices were not significant (p>0.05).</span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family: times new roman;"><strong><em>Conclusion:</em></strong> Due to the favorable effects of AE on osteocalcin and glycemic indices, it seems that this training method can be recommended as a non-invasive treatment for maintaining bone density and controlling blood glucose in diabetic patients.</span></span></p> استئوکلسین, پاراتورمون, تمرین هوازی, دیابت نوع2, زنان یائسه Aerobic exercise, Osteocalcin, Postmenopausal women, PTH, Type II diabetes 107 117 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4240-2&slc_lang=fa&sid=1 Bahloul Ghorbanian بهلول قربانیان b.ghorbanian@azaruniv.ac.ir 4600319475328460053599 4600319475328460053599 Yes PhD of Sport Physiology, Department of Sport Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran دکترای فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران Ahmad Barani احمد بارانی baraniahmad495@gmail.com 4600319475328460053600 4600319475328460053600 No Department of Sport Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران