fa موانع آموزش بالینی و ارایه راهکارها در جهت ارتقاءکیفیت آموزش در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اراک 1387 علوم پایه Basic Sciences زمینه و هدف: شناسایی مسایل موجود در آموزش بالینی و اقدام برای اصلاح آن موجب ارتقاء کیفیت خدمات پزشکی خواهد گردید. این پژوهش نیز در این راستا انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی در سال 1387 دیدگاه کلیه کارآموزان و کارورزان پزشکی که حداقل 2 بخش بالینی ماژور را در دانشگاه علوم پزشکی اراک گذرانده بودند از طریق پرسش‌نامه 56 سئوالی پیرامون موانع از6 بعد مکان‌های آموزش، امکانات محیط آموزشی، روش های ارزشیابی، شیوه‌های یاددهی، همکاری پرسنل بهداشتی درمانی و نیز نحوه برنامه‌ریزی آموزش بالینی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: وضعیت آموزش بالینی از دیدگاه کارآموزان و کارورزان پزشکی به ترتیب با میانگین 41 و 48 درصد در حد متوسط ارزیابی گردید. کارآموزان وضعیت روش های ارزشیابی بالینی را با میانگین 7/28 درصد و کارورزان با میانگین 32 درصد وکیفیت استفاده از مکان‌های آموزش بالینی را به ترتیب با میانگین 3/29 و 7/31 درصد در حد ضعیف ارزیابی نمودند. وضعیت روش های آموزش بالینی، امکانات محیط آموزشی، همکاری پرسنل و نیز برنامه آموزش محتوای بالینی در حد متوسط ارزیابی شد. نتیجه گیری: این پژوهش بر تعیین دقیق تجارب یادگیری، به کارگیری روش‌های آموزشی مناسب، انجام ارزیابی‌های تکوینی به طور مستمر، استفاده از محیط‌های شبیه سازی شده و مکان‌های آموزشی متناسب با شرایط کاری آینده فارغ التحصیلان و ارتقاء سطح انگیزش دانشجویان به عنوان استراتژی‌های اثر بخش در جهت ارتقاء کیفیت آموزش پزشکی تاکید می نماید. Background: Identifying the problems which exist in clinical education and setting to solve them will lead to the improvement of quality of medical care services. This study was conducted to fulfill this goal. Materials and Methods: In this descriptive–analytic research which was carried out in 2008, the views of the medical trainees and interns, who had at least gone through two major clinical courses at Arak University of Medical Sciences, about the obstacles of clinical education were evaluated. For achieving this purpose, a questionnaire containing 56 questions on 6 problem areas including clinical education spaces, educational facilities, cooperation of health and treatment personnel, clinical assessment and teaching methods, and clinical curriculum design methods was administered. Results: The quality of clinical education in the view of 41% of medical trainees and 48% of interns was seen to be at an average level. Assessment methods of clinical education, on the other hand, were rated as weak by 28.7% of trainees and 32% of interns. Also, 29.3% of trainees and 31.7% of interns evaluated the use of educational spaces to be at a weak level. Additionally, the quality of clinical teaching methods, educational facilities, cooperation of health and treatment personnel, and the design of clinical curriculum were seen at an average level. Conclusion: This study highlighted the importance of determining learning experiences, applying proper teaching methods, conducting continuous generative evaluations, using simulated environments and educational spaces congruent with graduates’ future employment opportunities, and enhancing students’ level of motivation, as effective strategies for the improvement of the quality of medical education. آموزش بالینی، دانشکده پزشکی، موانع، کیفیت، راهکارها Clinical education, Medical school, Obstacles, Quality, Strategies 110 118 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-401-2&slc_lang=fa&sid=1 Zohreh Anbari زهره عنبری zohre_393@yahoo.com 460031947532846007937 460031947532846007937 Yes Majid Ramezani مجید رمضانی 460031947532846007938 460031947532846007938 No