fa تعیین اثر بخشی قرص دفریپرون در کاهش سطح سرمی فریتین در بیماران تالاسمی ماژور شهر اراک عمومى General مقدمه: حیات بیماران مبتلا به تالاسمی وابسته به ترانسفوزیون است. این بیماران متعاقب ترانسفوزیون‌های مکرر دچار هموسیدروز در ارگان‌های مختلف می‌شوند و به استفاده از داروی چلاتور آهن نیاز دارند که بتواند سبب دفع آهن اضافی از بدن گردد. تنها داروی رایج و در دسترس دفروکسامین می‌باشد که تجویز زیرجلدی آن برای بیمار، بسیار عذاب آور می‌باشد. در نتیجه ضرورت وجود یک داروی چلاتور آهن خوراکی مثل دفریپرون(L1) احساس می‌شود. هدف از تحقیق حاضر، تعیین اثر این دارو در کاهش سطح سرمی فریتین در بیماران تالاسمی ماژور شهر اراک می‌باشد. روش کار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی از نوع قبل و بعد، 33 بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور، بر روی قرص L1 با دوز 75 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز قرار گرفتند. روش انتخاب نمونه مبتنی بر هدف بود. بیماران تا قبل از ورود به مطالعه بر روی دفروکسامین تزریقی قرار داشتند و جهت ورود به مطالعه دفروکسامین آنان قطع و به مدت 6 ماه L1 جایگزین گردید. میانگین فریتین سرم در بیماران مذکور، در انتهای درمان با دفروکسامین ( قبل از شروع L1) و در پایان درمان با L1 یعنی بعد از شش ماه محاسبه گردید. در تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تی زوج استفاده شد. نتایج: میانگین سن بیماران 1±2/17 سال بود. میانگین فریتین سرم قبل از شروع دارو معادل257±1881 نانوگرم در میلی‌لیتر و بعد از شش ماه درمان با L1 ،384± 2495 محاسبه گردید که اختلاف معنی‌داری نداشت(05/0<p ). > Introduction: Thalassemia patients are transfusion dependent and the consequence of these repeated transfusions is hemosiderosis. Therefore these patients need iron chelator drugs. Desferioxamine is an iron chelator drug that its route of administration is subcutaneous which is very difficult for patients. Deferiprone (L1) is an oral iron chelator drug that is easy to use for thalassemic patients. The aim of this study is the efficacy assessment of L1 on ferritin level in Arak city during 6 months. Materials and Methods: In this before and after clinical trial study, 33 patients underwent treatment with L1, with the dose of 75 mg/kg/day.The mean of ferritin level in patients was measured before and 6 months after receiving L1. Data was analyzed using paired t-test. Results: The mean age of patients was 17.2±1 years (10-34 years old). The mean ferritin level before administration of L1 was 1881±257 mcgr/l and after administration of the drug was 2495±384 which had no significant difference. Side effects were leukopenia (3%), rise of ALT (35%) and increase of AST (60%) which were all transient. Conclusion: Although the level of ferritin increased after the treatment with L1, but there was no significant difference and it seems that the drug can have a good effect in decreasing iron. All of he patients in this study have received the drug for 6 months. Therefore we need other studies with longer duration in order to assess the efficacy of Deferiprone. دفریپرون، دفروکسامین، تالاسمی، فریتین Deferiprone, Deferoxamine, Thalassemia, Ferritin 109 116 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-56-1&slc_lang=fa&sid=1 Mozhgan Hashemi مژگان هاشمیه mozh-hash@yahoo.com 460031947532846008656 460031947532846008656 Yes Sharare Khosravi شراره خسروی 460031947532846008657 460031947532846008657 No