fa تعیین بقای مبتلایان به سرطان معده پس از جراحی و عوامل ﻣﺆثر بر آن با استفاده از مدل‌های کاکس و مخاطرات جمعی لین-یانگ عمومى General پژوهشي اصیل Original Atricle زمینه و هدف: سرطان معده یکی از بیماری‌های شایع و کشنده در سراسر جهان است. این مطالعه با هدف تعیین بقای پنج ساله بیماران مبتلا به سرطان معده جراحی‌شده در بیمارستان طالقانی تهران و بررسی برخی عوامل ﻣﺆثر بر آن طراحی و اجرا شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه همگروهی تاریخی، تعداد 213 بیمار مبتلا به سرطان معده که طی سال‌های 1382 تا 1387 در بیمارستان طالقانی تهران تحت عمل جراحی قرار گرفتند وارد مطالعه شدند. برای تحلیل داده‌ها از روش کاپلان-مایر، آزمون لگاریتم رتبه‌ای، مدل مخاطرات متناسب کاکس و مدل مخاطرات جمعی لین-یانگ استفاده گردید. یافته‌ها: میزان بقای پنج ساله بیماران مورد بررسی 6/14 درصد و میانه طول عمر در این بررسی 6/29 ماه به‌دست آمد. متغیرهای سن هنگام تشخیص و اندازه تومور در هر دو مدل کاکس و لین-یانگ اثر معنی‌داری بر بقای بیماران داشتند (05/0>p). مرحله پاتولوژی بر اساس مدل لین-یانگ اثر معنی‌داری بر بقای بیماران داشت (043/0=p)، در صورتی‌که تحت مدل کاکس معنی‌دار نبود (069/0=p). سایر عوامل اثر معنی‌داری بر بقای بیماران نداشتند (05/0<p ). > Background: Gastric cancer is a common and lethal disease throughout the world. This study was designed and carried out to determine the five-year survival rate of gastric cancer patients who had undergone surgical treatment at Taleghani Hospital of Tehran, and to assess its associated factors. Materials and Methods: In this historical-cohort study, information obtained from a total of 213 gastric cancer patients who underwent surgery at Taleghani Hospital of Tehran between 2003 and 2008 was included. In the analyses, Kaplan-Meier method, log-rank test, Cox proportional hazards model, and Lin-Ying additive hazards model were used. Results: The five-year survival rate and the median life expectancy in the studied patients were 14.6% and 29.6 months, respectively. Two covariates showed significant impacts on the gastric cancer patients’ data in both models: age at diagnosis and tumor size. We found that pathologic stage was significant under the Lin-Ying model (P=0.043) however, it was not significant under the Cox model (P=0.069). Other clinicopathological characteristics were not statistically significant (P>0.05). Conclusion: Since Cox and Lin-Ying models consider different aspects of the association between risk factors and the study outcome, it seems desirable to use both of them as complementary models but not as alternative models to obtain a more comprehensive understanding of data. This study showed that the early detection of patients in younger ages and in primary stages is important to decrease the risk of death in patients with gastric cancer and to increase the survival rate. مدل مخاطرات متناسب کاکس، سرطان معده، مدل مخاطرات جمعی لین-یانگ، بقا Cox proportional hazards model, Gastric cancer, Lin-Ying additive hazards model, Survival 84 92 http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1151-1&slc_lang=fa&sid=1 Saman Maroufizadeh سامان معروفی زاده s.maroufizadeh@modares.ac.ir 4600319475328460017123 4600319475328460017123 No Tarbiat Modares University دانشگاه تربیت مدرس Ebrahim Hajizadeh ابراهیم حاجی زاده hajizadeh@modares.ac.ir 4600319475328460017124 4600319475328460017124 Yes Tarbiat Modares University دانشگاه تربیت مدرس Ahmad Reza Baghestani احمد رضا باغستانی baghestani.ar@gmail.com 4600319475328460017125 4600319475328460017125 No Islamic Azad University - South Tehran Branch دانشگاه آزاد اسلامی- واحد تهران جنوب Seyed Reza Fatemi سید رضا فاطمی nedafat20@yahoo.com 4600319475328460017126 4600319475328460017126 No Shahid Beheshti University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی