صدف عطائی علمداری، محمد ارجمندزادگان، مونا نساج مانیزانی، اعظم احمدی،
دوره 29، شماره 1 - ( 1-1405 )
چکیده
زمینه و هدف: انتروکوک های مقاوم به ونکومایسین (VRE ) از عوامل شایع عفونت های بیمارستانی هستند و تشکیل بیوفیلم در آن ها می تواند با افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی همراه باشد. این مطالعه با هدف بررسی توانایی بیوفیلم سازی ایزوله های VRE و الگوی مقاومت دارویی انجام شد.
مواد و روش ها: تعداد 70 نمونه مدفوع از بیماران سرطانی جمع آوری شد . سویههای مشکوک به Enterococcus با انجام تستهای بیوشیمیایی شامل تست کاتالاز(منفی)، رشد در محیط حاوی ۶.۵٪ NaCl، تستPYR (مثبت)، و توانایی هیدرولیز اسکولین در حضور صفرا مورد بررسی قرارگرفتند. در نهایت، ۲۲ ایزوله Enterococcus تأیید و برای بررسیهای بیشتر نگهداری شدند. مقاومت ایزولهها به آنتیبیوتیک وانکومایسین با استفاده از روش براث میکرودایلوشن طبق دستورالعملCLSI انجام شد. تشکیل بیوفیلم به روش میکروپلیت بررسی گردید. شناسایی ژن های مرتبط با بیوفیلم سازی شامل gelE و cylA با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR ) انجام شد.
ملاحظات اخلاقی: این مطالعه با کد اخلاق ID IR.ARAKMU.REC.1403.047 به تصویب کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اراک رسیده است.
یافته ها: نتایج نشان داد که 68.2% قادر به تشکیل بیوفیلم بودند. بر اساس میزان جذب نوری در آزمون میکروتیتر پلیت، 27.2% بیوفیلم قوی ،13.6% بیوفیلم با شدت متوسط و 27.2% بیوفیلم ضعیف تشکیل دادند. همچنین 31.8% فاقد توانایی تشکیل بیوفیلم بودند. در بررسی ژنوتیپی با استفاده از روش PCR ، ژن های gelE و cylA در ایزوله های VRE مورد ارزیابی قرار گرفتند نتایج نشان دادند که از مجموع 22 ایزوله ، ژن های gelE و cylAبه ترتیب(77.3% و 63.6% وجود داشتند.
نتیجه گیری: تشکیل بیوفیلم نقش مهمی در افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله های VRE ایفا می کند. شناسایی فاکتور های بیوفیلم سازی می تواند در طراحی استراتژی های درمانی موثر علیه این باکتری ها سودمند باشد.
