1 نتیجه برای اینترلوکین-6.
نجمه حجازی، فرید زند، سید جلیل معصومی، مرضیه اکبرزاده، زهرا سهرابی، زهرا موسوی شیرازی فرد،
دوره 28، شماره 6 - ( 11-1404 )
چکیده
مقدمه: هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط وضعیت تغذیه بیماران با متدهای مختلف در روز پذیرش و دریافت غذایی در طول دوره اقامت با میزان مرگ و میر در بخش مراقبتهای ویژه بود.
روش کار: در این مطالعه کوهورت آیندهنگر 125 بیمار از زمان پذیرش تا ترخیص در 8 بخش مراقبتهای ویژه مورد بررسی قرار گرفتند. در زمان پذیرش وضعیت تغذیهای بیماران با استفاده از پرسشنامه (Subjective Global Assessment) SGA، اندازهگیریهای آنتروپومتری، شاخصهای بیوشیمیایی و نشانگرهای ترکیب بدن ارزیابی و نمره ارزیابی اختلال عملکرد ارگانی (SOFA) و شدت بیماری (Acute Physiologic Assessment and Chronic Health Evaluation ) APPACHE ثبت گردید. رژیم غذایی تجویزی و دریافتی بیماران طی اقامت ثبت گردید. با ثبت موارد مرگ و میر این بخش نیز عوامل مرتبط با وضعیت تغذیه اثرگذار بر آن مشخص گردید.
یافتهها: بر اساس پرسشنامه SGA، میزان سوء تغذیه در روز پذیرش 28/8 درصد بود و 29/6 درصد بیماران طی دوره اقامت در بخش مراقبتهای ویژه فوت کردند، همچنین معلوم شد یک واحد افزایش در سطح سرمی IL-6 و نمره SOFA در بدو پذیرش، خطر مرگ را طی دوره اقامت در بخش، به ترتیب 1/008 و 1/14 برابر میکند (0/003 = P و 0/01 = P) و با افزایش یک گرم در پروتئین دریافتی خطر مرگ طی دوره اقامت در بخش، 8 درصد کاهش مییابد (0/001 > P).
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که افزایش سطح سرمی اینترلوکین-6 و نمره SOFA در زمان پذیرش با افزایش مرگ و میر و افزایش میزان پروتئین دریافتی طی اقامت در بخش با کاهش مرگ و میر مرتبط با دوره اقامت در بخش مراقبتهای ویژه همراه میباشند.
