1 نتیجه برای استقامت قلبی تنفسی
محمد بطحائیان، علی حیدریان پور، نسرین بطحائیان، آزاده نادری،
دوره 28، شماره 6 - ( 11-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: کودکان مبتلا به اوتیسم عموما دارای ترکیب بدنی دارای اضافه وزن و چاق، مقادیر بالای ضربان قلب استراحت و سطوح بالای استرس و کورتیزول هستند، و با توجه به تاثیر ورزش بر بهبود ترکیب بدنی و آمادگی قلبی تنفسی، هدف از این مطالعه بررسی اثر ورزش آبی بر شاصهای ترکیب بدن، شاخصهای قلبی و سطح کورتیزول کودکان مبتلا به اوتیسم میباشد.
روشها: این مطالعه ی نیمه تجربی با طرح پیش آزمون , پس آزمون وبا افراد در دسترس انجام شد. تعداد 11 کودک مبتلا به اوتیسم با میانگین سنی (63/0 ±
6/9) سال شرکت داشتند، که پس از معاینات پزشکی و ارزیابی روانی مدت 8 هفته برنامهی ورزشی در آب (2 جلسه در هفته) را انجام دادند. قبل و بعد از مداخلهی ورزش، شاخصهای ترکیب بدنی (وزن، شاخص توده بدنی ، توده چربی و شاخصهای قلبی (ضربان قلب استراحت ، فشار خون سیستولی و دیاستولی، حداکثر اکسیژن مصرفی) و سطوح کورتیزول ادراری اندازه گیری شد. برای طبیعی بودن داده ها از آزمون شاپیرو ویلک و برای مقایسه پیش آزمون و پس آزمون از آزمون تی همبسته استفاده شد.آنالیز داده ها با نرم افزار spss21 انجام شد.
ملاحضات اخلاقی: پژوهش حاضر با کد کمیته اخلاق IR.UMSHA.REC.1394.106 در دانشکده علوم ورزشی دانشگاه بوعلی سینای همدان به تصویب رسید.
یافته ها: اجرای هشت هفته ورزش آبی بطور معناداری باعث کاهش وزن، شاخص توده بدنی، توده چربی، ضربان قلب استراحت ،فشار خون سیستولی، و سطح کورتیزول و افزایش معنادار حداکثر اکسیژن مصرفی کودکان مبتلا به اوتیسم شد (05/0p<).
نتیجه گیری: بهنظر میرسد که اجرای فعالیت ورزشی در آب برای بهبود وضعیت ترکیب بدنی و استقامت قلبی تنفسی و استرس کودکان مبتلا به اوتیسم مفید باشد.
