زمینه و هدف: آکنه ولگاریس یک بیماری مزمن التهابی واحدهای پیلوسباسه می‌باشد. عوامل ژنتیکی، محیطی و تغذیه‌ای در ابتلا به این عارضه نقش دارند. مطالعات اخیر نشان‌گر نقش اساسی تغذیه در ایجاد آکنه به ویژه با اثر بر استرس اکسیداتیو و پروسه‌های التهابی‌اند. مطالعات مقادیر کمتر ابتلا به آکنه در افرادی که رژیم غذایی آنها حاوی مقادیر بیشتری از امگا 3 است را گزارش نموده‌اند. بنابراین برآن شدیم که با یک مطالعه کارآزمایی بالینی اثر درمانی احتمالی امگا 3 در درمان آکنه را بررسی کنیم.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، 60 بیمار مبتلا به آکنه متوسط و شدید صورت به طور تصادفی در دو گروه 30 نفره درمانی: داکسی سیکلین 100 میلی‌گرم روزانه و یک عدد کپسول پلاسبوی امگا 3 و گروه دوم داکسی سیکلین100 میلی‌گرم روزانه و یک عدد کپسول امگا 3 به میزان1000 میلی‌گرمی روزانه، تحت درمان قرار گرفتند و شدت آکنه بر اساس سیستم GAGS در ابتدای شروع درمان و در پایان هفته‌های ششم و دوازدهم درمان، بر اساس فتوگرافی‌های به دست آمده از بیماران اندازه‌گیری شد و سپس با هم مقایسه شدند.

یافته‌ها: یافته‌های این مطالعه مشخص کرد که نمره GAGS شدت آکنه در پایان 6 و 12 هفته از شروع درمان، به طور معنی‌داری در گروه مورد که در آن درمان توسط کپسول امگا 3 انجام شد، نسبت به گروه شاهد کمتر بود.

نتیجه‌گیری: اسیدهای چرب امگا 3 به علت دارا بودن خاصیت ضد التهابی موجب بهبودی آکنه‌های التهابی متوسط و شدید می‌شوند.

زمینه و هدف: جرب‌های دمودکس، فولیکول‌های مو و غدد سباسه‌ی نواحی مختلف بدن به ویژه ناحیه صورت را آلوده می‌کنند. دمودیکوزیس به عنوان یکی از عوامل موثر در پاتوژنز برخی از اختلالات پوستی مطرح است. این پژوهش با هدف تعیین میزان شیوع جرب‌های دمودکس و هم‌چنین بررسی ارتباط آن با برخی از عوامل خطرساز انجام گردید.

مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی- تحلیلی بر روی 100 نفر از دانشجویان شهرستان خرم‌آباد انجام پذیرفت. نمونه‌گیری از سه ناحیه صورت (بینی، گونه‌ها و پیشانی) با استفاده از دو روش نوار چسب سلوفنی (CTP) و فشاری پوست انجام گردید. اطلاعات فردی مورد نظر در پرسش‌نامه ثبت گردید و داده‌ها با استفاده از آزمون مربع کای مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.

یافته‌ها: شیوع کلی دمودکس 55 درصد بود. میزان ردیابی آلودگی با استفاده از روش نوار چسب سلوفنی به طور معنی‌داری بیش از روش فشاری پوست بود(01/p<0). نتایج نشان داد شیوع دمودکس در مردان و در افراد دارای پوست چرب به طور معنی‌داری بیشتر است(05/p<0). به علاوه، میزان آلودگی در بین دانشجویان مبتلا به آکنه وولگاریس به طور معنی‌داری بیش از افراد فاقد آکنه بود(05/p<0). تفاوت معنی‌داری بین شدت آلودگی به دمودکس و ابتلا به آکنه مشاهده شد(01/p<0).

نتیجه‌گیری: روش نوار چسب سلوفنی روشی مناسب و آسان برای انجام مطالعات اپیدمیولوژیک است. نوع پوست و جنسیت به عنوان عوامل خطرساز شناسایی گردیدند. یافته‌های این مطالعه بر امکان ارتباط بین آلودگی به دمودکس و ابتلا به آکنه وولگاریس دلالت دارد.

زمینه و هدف :

اکنه ولگاریس بیماری التهابی مزمن واحد پیلوسباسه می باشد. بیماران اختلالاتی روانی از جمله افسردگی اضطراب و کاهش اعتماد به نفس  را تجربه می کنند. ایزوترتینوئین در درمان اکنه های مقاوم و شدید استفاده می شود ولی این درمان همراه با عوارض جانبی نسبتا شایعی همراه است که  گاهی موجب قطع درمان  می شود.هدف از این مطالعه بررسی اثر امگا 3 خوراکی بر عوارض جانبی ایزوترتینوئین است.

موادو روش ها :

118 بیمار بالغ مبتلا به اکنه شدید به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه شاهد ایزوترتینوئین با دوز  mg∕kg5/0 به تنهایی و گروه مورد  ایزوترتینوئین با همین دوز همراه  دو عدد کپسول امگا3 به صورت روزانه دریافت کردند.درمان تا 16 هفته ادامه پیدا کرد و بیماران از نظر شیوع عوارض جلدی و مخاطی در هفته 4, 8 , 12 و 16 پس از درمان مورد معاینه بالینی قرار گرفتند.

یافته ها :

  خشکی لب (در هفته های 4˓8 ˓12) و خشکی بینی و پوست  و چشم در هفته 4 در بیماران مبتلا به اکنه ولگاریس تحت درمان با ایزوترتینویین و امگا3 خوراکی  نسبت به گروه  تحت درمان با  ایزوترتینویین به تنهایی ˛کمتر دیده شد که این اختلاف از نظر اماری معناداری بود

 (001/0 P value <).

نتیجه گیری :

بر اساس نتایج حاصل از مطالعه،تجویز امگا3 در بیماران مبتلا به اکنه ولگاریس تحت درمان با ایزوترتینویین سبب کاهش عوارض جلدی مخاطی ناشی از ایزوترتینویین می شود.