مقدمه: افزایش روزافزون جمعیت سالمندان، نیازمند تحقیقات بیشتری برای شناسایی اولویتهای بهداشتی این گروه، به ویژه در شرایط بحرانی مانند همهگیری COVID-19 است. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین مؤلفههای مؤثر بر رضایت زناشویی و ارتباط آن با سبک زندگی در شهر ارومیه در سال 1400 انجام شد.
روش کار: در این مطالعه توصیفی– تحلیلی از نوع مقطعی همبستگی، 170 سالمند متأهل ساکن ارومیه از طریق نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. علاوه بر پرسشنامه متغیرهای دموگرافیک، از پرسشنامههای رضایت زناشویی Haynes و سبک زندگی Miler استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار، فراوانی و درصد) و تحلیلی (ضرایب همبستگی Pearson، رگرسیون خطی چندگانه) در سطح معنیداری 0/05 ≥ P مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: مدل رگرسیون خطی چندگانه گام به گام نیز نشان داد که متغیرهای سبک زندگی (0/364- = ß)، سن (0/425 = ß)، تعداد فرزندان (0/143- = ß)، شغل (0/425 = ß) و بیماری 3/803- = ß) بیشترین سهم را در پیشبینی رضایت زناشویی داشت. مدل رگرسیون سایر متغیرهای جمعیتشناختی را حذف کرد.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که متغیرهای سبک زندگی و جمعیتشناختی مانند سن، تعداد فرزندان، شغل و بیماری بیشترین سهم را در پیشبینی رضایت زناشویی دارند. لذا به نظر میرسد طراحی خدمات مشاورهای در مراکز جامع سلامت برای این گروه ضروری است تا مشاوران بتوانند سبک زندگی سالم جهت بهبود روابط زناشویی را به سالمندان آموزش دهند.
