64 نتیجه برای شناخت
مصطفی بیگلری، علیرضا بهرامی، تورج سپهوند،
دوره 28، شماره 5 - ( 9-1404 )
چکیده
مقدمه: انتخاب سبک زندگی فعال یا غیرفعال، میتواند پیامدهای جسمانی و شناختی مهمی داشته باشد که لزوم توجه بیشتر به جنبه شناختی در تحقیقات وجود دارد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه کارکردهای اجرایی در ورزشکاران استقامتی، ورزشکاران مقاومتی، غیرورزشکاران و افراد چاق انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر، یک مطالعه توصیفی و دارای طرح علی- مقایسهای بود. جامعه آماری پژوهش شامل مردان سنین 20 الی 35 سال شهر فامنین (استان همدان) بودند که از بین آنان 80 نفر در 4 گروه ورزشکاران استقامتی، ورزشکاران مقاومتی، غیرورزشکاران و افراد چاق (هر گروه 20 آزمودنی) انتخاب شدند. برای اندازهگیری کارکردهای اجرایی، از آزمونهای رایانهای برج لندن و N-back استفاده شد که آزمونهای مذکور بهترتیب برای اندازهگیری مؤلفههای برنامهریزی، حل مسأله و حافظهکاری مورد استفاده قرار گرفت. تحلیل آماری دادهها با استفاده از آزمونهای تحلیل واریانس یکسویه و تعقیبی توکی در سطح 0/05>p انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد در کارکردهای اجرایی بین گروههای مختلف، تفاوت معنیدار وجود دارد. در مؤلفه برنامهریزی و حل مسأله، و نیز حافظهکاری آزمودنیهای گروههای غیرورزشکار، مقاومتی و استقامتی بهتر از گروه چاق بودند و گروه ورزشکاران مقاومتی و استقامتی از گروه غیرورزشکار عملکرد بهتری داشتند. بعلاوه، گروه استقامتی فقط در مؤلفه برنامهریزی و حل مسأله بهتر از گروه مقاومتی بود و در حافظه کاری تفاوتی بین آنها وجود نداشت
نتیجهگیری: کنترل وزن و اجرای ورزشهای استقامتی و مقاومتی میتواند از بعد شناختی برای افراد مفید و شاید در برخی حیطههای شناختی، ورزش استقامتی مفیدتر از ورزش مقاومتی باشد.
هانا اسدی، حسین قمری کیوی، زهرا اخوی ثمرین،
دوره 28، شماره 5 - ( 9-1404 )
چکیده
مقدمه: هدف این مطالعه، بررسی تجربیات روانشناختی دختران نوجوان در مواجهه با سندرم پیش از قاعدگی و تحلیل تأثیرات روانی و عاطفی این سندرم بر کیفیت زندگی آنان است. این تحقیق به دنبال درک بهتر تغییرات روانی ناشی از (Premenstrual syndrome) PMS و تأثیر آن بر روابط اجتماعی، تحصیلی و کلیت زندگی دختران نوجوان میباشد.
روش کار: این پژوهش بهصورت کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی انجام شد. 18 دختر نوجوان که حداقل یکبار تجربه سندرم پیش از قاعدگی را داشتهاند، در این مطالعه شرکت کردند. از روش نمونهگیری هدفمند برای انتخاب مشارکتکنندگان استفاده شده است. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختار یافته جمعآوری و با استفاده از روش هفت مرحلهای کلایزی تحلیل شدند.
یافتهها: یافتههای پژوهش چهار مضمون اصلی و دوازده مضمون فرعی را نشان داد. تأثیرات روانشناختی شامل کاهش تمرکز، دشواری در تصمیمگیری منطقی و خستگی ذهنی بودند. در بعد عاطفی، احساس افسردگی، اضطراب، تحریکپذیری و نوسانات خلقی گزارش شد. تأثیرات اجتماعی شامل کنارهگیری از جمع، پنهانکاری علائم و کاهش تعامل با اعضای خانواده بود. همچنین، شرکتکنندگان از راهبردهایی مانند آرامسازی، مدیریت استرس و دریافت حمایت اجتماعی برای کنار آمدن با علائم استفاده میکردند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که دختران نوجوان، سندرم پیش از قاعدگی را بهعنوان تجربهای روانی، عاطفی و اجتماعی درک میکنند که جنبههای مختلف زندگی روزمره آنها را تحت تأثیر قرار میدهد. درک این تجربههای زیسته میتواند مبنایی برای آگاهسازی، حمایتهای روانی- اجتماعی و سیاستگذاری های آموزشی در محیط خانواده و مدرسه فراهم کند.
فاطمه شریعتی، مجید پورفرج،
دوره 28، شماره 6 - ( 11-1404 )
چکیده
مقدمه: دوره نوجوانی، مرحله پرتنشی است که میتواند بر سلامت روانی و سازگاری اجتماعی نوجوانان تأثیر بگذارد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی شناختی و درمان پذیرش و تعهد بر تحمل پریشانی و سازگاری اجتماعی نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی بود.
روش کار: طرح پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، دانشآموزان پسر دارای اضطراب اجتماعی متوسطه دوم مدارس ناحیه یک شهر بابل بودند که در سال تحصیلی 1401-1402 مشغول به تحصیل بودند. از جامعه مذکور با استفاده روش نمونهگیری هدفمند تعداد 45 نفر که با ملاکهای ورودی پژوهش همخوانی داشتند انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در 3 گروه (15 نفر آزمایش اول، 15 نفر گروه آزمایش دوم و 15 نفر کنترل) قرار گرفتند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (1961)، تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری
(0/05 < P) تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد، رفتاردرمانی شناختی و درمان پذیرش و تعهد، موجب افزایش معنادار تحمل پریشانی و سازگاری اجتماعی نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی شد (0/001 < P) و تفاوت معنیداری بین میزان اثربخشی این درمانها بر تحمل پریشانی و سازگاری وجود ندارد.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد، میزان اثربخشی رفتاردرمانی شناختی و درمان پذیرش و تعهد بر تحمل پریشانی متفاوت نیست. بنابراین میتوان این دو روش درمانی را جهت بهبود تحمل پریشانی و سازگاری اجتماعی نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی توصیه کرد.
جواد رحمانی، قدرت اله عباسی،
دوره 29، شماره 1 - ( 1-1405 )
چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی رابطه ساختاری تنانگاره و اضطراب قرار ملاقات در نوجوانان مبتلا به آکنه ولگاریس با نقش میانجی شفقت به خود و تحریف شناختی بینفردی انجام شد.
روش کار: این مطالعه از نوع همبستگی و مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل مراجعهکنندگان به درمانگاههای پوست شهر قائمشهر در نیمه دوم سال ۱۴۰۲ بود. از بین آنان، ۱۰۰ نوجوان ۱۳ تا ۲۱ ساله مبتلا به آکنه ولگاریس به روش هدفمند انتخاب شدند. شرکتکنندگان پرسشنامه های تنانگاره، شفقت به خود، تحریف شناختی بینفردی و اضطراب قرار ملاقات را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری با حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش قابل قبولی برخوردار است. تنانگاره منفی هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم و از طریق مکانیسمهای میانجی، با اضطراب قرار ملاقات رابطه دارد. بهطور خاص، تنانگاره منفی با کاهش شفقت به خود (0/775- = β) و افزایش تحریف شناختی بینفردی (0/663 = β) مرتبط بود. به نوبه خود، شفقت به خود پایین (0/311- = β) و تحریف شناختی بینفردی بالا (0/288 = β) منجر به افزایش معنادار اضطراب قرار ملاقات شدند. اثر غیرمستقیم کل تنانگاره بر اضطراب قرار ملاسی نیز معنادار بود (0/432 = β).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که نارضایتی از تنانگاره در نوجوانان مبتلا به آکنه، هم مستقیماً و هم با تضعیف شفقت به خود و تشدید تحریفهای شناختی منفی در روابط بینفردی، موجب افزایش اضطراب در موقعیتهای قرار ملاقات میشود. این یافتهها بر اهمیت مداخلاتی که بر بهبود تن انگاره، تقویت شفقت به خود و اصلاح شناختهای ناسازگار متمرکز هستند، تأکید میکند.
