مهسا سلطانی، الهام شجاع فر، علی اصغر غفاری زاده، اعظم مسلمی، مریم باعزم،
دوره 28، شماره 6 - ( 11-1404 )
چکیده
مقدمه: انجماد اسپرم، یکی از روشهای مهم حفظ باروری در بیماران مبتلا به آستنوتراتواسپرمی است. با این وجود، این فرایند به دلیل تولید رادیکال آزاد و آسیب به غشای سلول سبب کاهش پارامترهای اسپرم میشود. جهت جلوگیری از آسیب سلولی مواد مختلفی به محیط انجمادی استفاده میشود. در این مطالعه جهت بهبود پارامترهای اسپرم پس از انجماد ازپلاسمای غنی از پلاکت که حاوی فاکتورهای رشد و مولکولهای فعال زیستی است استفاده شد.
روش کار: نمونه سمن 20 مرد مبتلا به آستنوتراتوواسپرمی به 5 گروه تقسیم شد: کنترل (فاقد PRP)، PRP50، PRP100، PRP200 و PRP400.PRP به صورت همولوگ تهیه و به نمونهها اضافه شد. اسپرمها منجمد و در تانک نیتروژن نگهداری شدند. 20 روز بعد از انجام انجماد، نمونهها ذوب و میزان حیات اسپرم، تحرک، مورفولوژی، سطح MDA و میزان شکست DNA اسپرم با استفاده از کیتهای مربوطه مورد ارزیابی قرارگرفت. یافتهها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و سپس آزمون تعقیبی Tukey ارزیابی شد.
یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که انجماد باعث کاهش قابل توجهی در تمامی پارامترهای اسپرم در گروه کنترل میشود. افزودن PRP در غلظتهای 50 و 400 در بین غلظتهای مورد استفاده موجب افزایش معنیداری در تحرک کلی، تحرک پیشرونده و غیر پیشرونده، زندهمانی اسپرمها و کاهش اسپرمهای غیر متحرک، شکست DNA و سطح MDA نسبت به گروه کنترل شد (0/05 > P).
نتیجهگیری: انجماد و ذوب میتواند تأثیرات منفی بر عوامل بیولوژیکی در نمونههای اسپرم ایجاد کند. از اینرو، اضافه کردنPRP به عنوان یک ماده محافظتکننده به صورت وابسته به دوز میتواند یک راهکار امیدوارکننده برای کاهش اثرات منفی انجماد بر نمونههای آستنوتراتواسپرمی باشد.
نیلوفر صادقی، زهرا قربان، مرضیه تولائی، محمدحسین نصر اصفهانی،
دوره 29، شماره 1 - ( 1-1405 )
چکیده
مقدمه: با وجود پایان رسمی همهگیری ویروس کرونا، SARS-CoV-2 همچنان نقش مهمی در بروز بیماریهای التهابی و عفونی ایفا میکند. این مطالعه، که در سال سوم همهگیری انجام شده است، با هدف بررسی اثرات ویروس SARS-CoV-2 بر سلامت باروری مردان، بهویژه پارامترهای اسپرم، طراحی شده است. در این پژوهش، پارامترهای اسپرم و وضعیت کروماتین در یک مورد عفونت COVID-19 در سه زمان مختلف مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتهاند: پیش از ابتلا، و نیز یک ماه و پنج ماه پس از بهبودی.
گزارش مورد: در این مطالعه، یک مرد 32 ساله با ناباروری اولیه و واریکوسل درجه یک مورد مطالعه قرار گرفت. آنالیز مایع منی طبق دستورالعمل WHO پس از مثبت شدن تست کووید-19 بیمار از طریق RT-PCR انجام شد. نمونهها قبل از قرار گرفتن در معرض COVID-19 و یک و پنج ماه پس از بهبودی جمعآوری شدند. غلظت، تحرک و مورفولوژی اسپرم با استفاده از تجزیه و تحلیل مایع منی به کمک کامپیوتر (CASA) ارزیابی شد، در حالی که تکه تکه شدن DNA با استفاده از سنجش ساختار کروماتین اسپرم (SCSA) ارزیابی شد. تایید اخلاقی و رضایت آگاهانه اخذ گردید.
نتیجهگیری: غلظت اسپرم قبل از COVID-19، 56 میلیون در سیسی بود که پس از بیماری به 4/6 میلیون در سیسی کاهش یافت و پس از پنج ماه به 58 میلیون بازگشت. تغییر در حرکت و ساختار اسپرم و DNA نیز دیده نشد. این یافتهها نشان میدهد کووید-19 میتواند موقتاً بر غلظت اسپرم اثر بگذارد، اما این اثرات معمولاً قابل برگشت هستند و اثرات دائمی محتمل نیستند. تحقیقات بیشتر با نمونه بزرگتر لازم است
