صدف عطائی علمداری، محمد ارجمندزادگان، مونا نساج مانیزانی، اعظم احمدی،
دوره 29، شماره 1 - ( 1-1405 )
چکیده
مقدمه: انتروکوکهای مقاوم به ونکومایسین (Vancomycin-resistant enterococci) VRE از عوامل شایع عفونتهای بیمارستانی هستند و تشکیل بیوفیلم در آنها میتواند با افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی همراه باشد. این مطالعه با هدف بررسی توانایی بیوفیلمسازی ایزولههای VRE و الگوی مقاومت دارویی آنها انجام شد.
روش کار: تعداد 70 نمونه مدفوع از بیماران مبتلا به سرطان جمعآوری شد. سویههای مشکوک به انتروکوکوس با انجام تستهای بیوشیمیایی شامل تست کاتالاز (منفی)، رشد در محیط حاوی 5/6 درصد NaCl، تست PYR (مثبت) و توانایی هیدرولیز اسکولین در حضور صفرا مورد بررسی قرارگرفتند. در نهایت، ۲۲ ایزوله انتروکوکوس تأیید و برای بررسیهای بیشتر نگهداری شدند. مقاومت جدایهها به آنتیبیوتیک وانکومایسین با استفاده از روش براث میکرودایلوشن طبق دستورالعملCLSI انجام شد. تشکیل بیوفیلم به روش میکروپلیت بررسی گردید. شناسایی ژنهای مرتبط با بیوفیلمسازی شامل gelE و cylA با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR) انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که 68/2 درصد جدایهها قادر به تشکیل بیوفیلم بودند. بر اساس میزان جذب نوری در آزمون میکروتیتر پلیت، 2/27 درصد بیوفیلم قوی، 13/6 درصد بیوفیلم با شدت متوسط و 27/2 درصد بیوفیلم ضعیف تشکیل دادند. همچنین 31/8 درصد فاقد توانایی تشکیل بیوفیلم بودند. در بررسی ژنوتیپی با استفاده از روش PCR، ژنهای gelE و cylA در ایزولههای VRE مورد ارزیابی قرار گرفتند نتایج نشان دادند که از مجموع 22 ایزوله، ژنهای gelE و cylAبه ترتیب (77/3 و 63/6 درصد) وجود داشتند.
نتیجهگیری: تشکیل بیوفیلم میتواند نقش مهمی در افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی ایزولههای VRE ایفا میکند. شناسایی فاکتورهای بیوفیلمسازی میتواند در طراحی استراتژیهای درمانی مؤثر علیه این باکتریها سودمند باشد.
