4 نتیجه برای خاکپای
رقیه خاکپای، هانیه فیضی، فرزام شیخ زاده حصاری،
دوره 20، شماره 7 - ( مهرماه 1396 1396 )
چکیده
چکیده
زمینه و هدف: 17بتا-استرادیول درک درد را از طریق اتصال به گیرنده های استروژنی یا گیرنده های غشایی سایر نوروترانسمیترها مثل گیرنده های NMDA تعدیل می نماید. هسته ی پاراژیگانتوسلولاریس کناری (LPGi) نیز در تعدیل درد نیز نقش دارد. در این پژوهش، نقش گیرنده های NMDAی این هسته در تعدیل درد ناشی از 17بتا- استرادیول در موشهای صحرایی اوارکتومی شده بررسی شده است.
مواد و روش ها: در این مطالعه از موش های صحرایی مادهی نژاد ویستار در محدوده ی وزنی 200 تا 270 گرم استفاده شد. برای بررسی نقش گیرنده های NMDA در تعدیل درد ناشی از 17بتا- استرادیول در موشهای صحرایی اوارکتومی شده، ابتدا موش های صحرایی به صورت دوطرفه اوارکتومی شده و بلافاصله کانول گذاری هسته ی LPGi انجام شد. سپس داروها تزریق و پس از 15 دقیقه 50 میکرولیتر فرمالین ۵ درصد به پنجهی پای حیوان تزریق شد و رفتار تکان های ناگهانی پای ملتهب ناشی از تزریق فرمالین به مدت 60 دقیقه ثبت گردید.
یافته ها: نتایج مطالعه ی اخیر نشان داد که تزریق 17بتا- استرادیول به داخل هسته ی LPGi تکان دادن پا را هم در فاز اول و هم در فاز دوم آزمون فرمالین کاهش داد. پیشتیمار هستهی LPGi با آنتاگونیست گیرنده های NMDA (AP5) اثر ضددردی 17بتا- استرادیول روی فرکانس تکان دادن پای ملتهب را طی هر دو فاز آزمون فرمالین خنثی نموده و سبب القای پردردی در هر دو فاز این رفتار شد.
نتیجه گیری: نتایج نشان می دهند که تزریق 17بتا- استرادیول به داخل هسته ی LPGi، بی دردی متوسطی روی درد التهابی القاشده با فرمالین ایجاد می کند. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که احتمالاً گیرنده های NMDA هسته ی LPGi در اثر ضددردی 17بتا- استرادیول در موش های صحرایی اوارکتومی شده درگیر هستند.
رقیه خاکپای، صنم انصاری، فاطمه خاکپای،
دوره 20، شماره 8 - ( آبان ماه 1396 1396 )
چکیده
چکیده
زمینه و هدف: هسته ی پاراژیگانتوسلولاریس کناری (LPGi) نقش مهمی در پردازش اطلاعات درد مربوط به مسیر تعدیل پایین روی درد ایفا میکند. ۱۷بتا-استرادیول نیز در تعدیل درد نقش دارد. در این مطالعه، نقش گیرنده های استروژنی هسته LPGi در تعدیل درد ناشی از 17بتا-استرادیول در موش های صحرایی اوارکتومی شده بررسی شده است.
مواد و روش ها: در این مطالعه از موش های صحرایی ماده ی نژاد ویستار (180 تا 250 گرم) استفاده شد. برای بررسی نقش گیرنده های استروژن در تعدیل درد ناشی از 17بتا-استرادیول در موش های صحرایی اوارکتومی شده، ابتدا موش های صحرایی به صورت دوطرفه اوارکتومی شده و بلافاصله کانول گذاری هسته ی LPGi انجام شد. ابتدا، داروها تزریق و پس از 15 دقیقه 50 میکرولیتر فرمالین ۵ درصد به پنجه ی پای حیوان تزریق شد؛ سپس رفتار تکان دادن پای ملتهب ناشی از فرمالین به مدت 60 دقیقه ثبت شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که تزریق 17بتا-استرادیول به داخل هستهی LPGi سبب کاهش معنی دار رفتار تکان دادن پای ملتهب در هر دو فاز آزمون فرمالین می شود. تزریق آنتاگونیست گیرنده استروژن (ICI 182,780) به داخل هسته ی LPGi اثری بر روی رفتار تکان دادن پای ملتهب نداشت. پیش تیمار هسته LPGi با ICI 182,780 توانست اثر بیدردی ناشی از 17بتا-استرادیول روی تکان دادن پای ملتهب را هم طی فاز اول و هم در فاز دوم نسبت به گروه 17بتا-استرادیول خنثی نماید.
نتیجه گیری: براساس یافته های این مطالعه می توان نتیجه گرفت که تزریق ۱۷بتا-استرادیول به هسته LPGi
بی دردی متوسطی را بر روی درد التهابی القا شده با فرمالین در موش های صحرایی اوراکتومی شده ایجاد می کند که احتمالاً از طریق گیرنده های استروژنی این هسته میانجی گری می شود.
زهرا حیدرزاده، رقیه خاکپای، سیدمهدی بانان خجسته، فاطمه خاکپای،
دوره 22، شماره 2 - ( دو ماهنامه خرداد و تیر 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: تزریق 17-بتا استرادیول به داخل هسته پاراژیگانتوسلولاریس کناری (LPGi) موشهای صحرایی نر و ماده اوارکتومی شده، اثر ضددردی قوی را بر روی درد التهابی تولید میکند که احتمالاً به وسیله گیرندههای استروژنی این هسته وساطت میشود. هدف از این پژوهش، بررسی نقش گیرندههای استروژنی هسته LPGi در تعدیل درد ناشی از 17بتا-استرادیول در طی فاز پرواستروس موشهای صحرایی ماده میباشد.
مواد و روشها: در این مطالعه از موشهای صحرایی ماده نژاد ویستار در محدوده وزنی 200 تا 270 گرم استفاده شد. برای بررسی اثر تزریق 17 بتا-استرادیول به داخل هسته LPGi در تعدیل درد التهابی حاد، پس از ورود حیوان به فاز پرواستروس، کانولگذاری این هسته انجام شد. پس از ورود دوباره حیوان به فاز پرواستروس، داروها تزریق شد و 15 دقیقه بعد فرمالین به پنجه پای چپ حیوان تزریق شد. سپس رفتار تکان دادن پای ملتهب ناشی از فرمالین به مدت 60 دقیقه ثبت شد.
ملاحظات اخلاقی: این مطالعه با کد اخلاق IR.TBZMED.VCR.REC.1397.385 به تصویب کمیته اخلاق پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز رسیده است.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که در طی فاز پرواستروس، تزریق 17بتا- استرادیول به داخل هستهی LPGi رفتار تکان دادن پای ملتهب را در فاز اول (01/0> p) و فاز دوم (001/0> p) آزمون فرمالین بهطور معنیداری کاهش داد. پیشتیمار هستهی LPGi با آنتاگونیست گیرندههای استروژنی (ICI182, 780) اثر بیدردی القا شده با 17بتا- استرادیول را خنثی نمود.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تزریق 17بتا- استرادیول به هستهی LPGi در فاز پرواستروس، بیدردی قوی را بر روی درد التهابی القا میکند. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که احتمالاً اثر ضددردی 17بتا- استرادیول از طریق گیرندههای استروژنی میانجیگری میشود.
زهرا نانوا، حمیرا حاتمی نعمتی، حاتم احمدی، رقیه خاکپای،
دوره 29، شماره 1 - ( 1-1405 )
چکیده
مقدمه: متامفتامین داروی محرک روانی قوی است که در سالیان اخیر به طور گسترده مورد سوء مصرف قرار گرفته است. بوپره نورفین بهعنوان مشتقات الکالوئیدی مورفینی در درمان وابستگی به اوپیوئیدها اثربخش است.
روش کار: در این مطالعه تجربی که بر روی 8 گروه آزمایشی 7تایی از موشهای صحرایی نر صورت گرفت، اثر تزریق درون صفاقی 5 روزه متآمفتامین، بوپرهنورفین، برهم کنش داروها و ترک مصرف متآمفتامین برتغییرات بیان ژنهای هیستامین و هیستامین N- متیل ترانسفراز در قطعه کمری نخاع بررسی شد. تحلیل دادهها به کمک آزمون آنالیز واریانس یک طرفه صورت گرفت.
یافتهها: تزریق درون صفاقی دوز 10 میلیگرم بر کیلوگرم متآمفتامین و دوزهای 6 و 10 میلیگرم بر کیلوگرم بوپرهنورفین در طی دوره 5 روزه تغییری در بیان ژنهای هیستامین و هیستامین N- متیل ترانسفراز در قطعهی کمری نخاع موشهای صحرایی نر ایجاد نکرد. محرومیت از داروی اعتیادآور متآمفتامین موجب افزایش بیان هر دو ژن در این ناحیه شد (0/01 > P). همچنین آزمایش بررسی برهمکنش اثر دو دارو نشان داد که بیان ژن هیستامین N- متیل ترانسفراز درگروه متآمفتامین + دوز 10 میلیگرم بر کیلوگرم بوپره نورفین نسبت به گروه متآمفتامین افزایش معنیداری یافت (0/01 > P).
نتیجهگیری: بر پایه نتایج این مطالعه و مکانیسمهای مطرح شده در مطالعات پیشین، به نظر میرسد ترک مصرف متآمفتامین و/یا بهکارگیری بوپرنورفین بهعنوان رویکرد درمانی امکانپذیر، با افزایش موقت هیستامین مغزی میتواند به تثبیت تعادل فیزیولوژیک دستگاه عصبی مرکزی منجر شود و در نتیجه به کاهش عوارض سوءمصرف متآمفتامین کمک کند.
