مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

جهش‌های موجود در ژن nalC در سویه‌های سودوموناس آئروزینوزا مقاوم به سیپروفلوکساسین جدا شده از بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌های استان گیلان در سال‌های 94-1393

نجمه رنجی

زمینه و هدف: سودومونای آئروژینوزا یک پاتوژن فرصت طلب بیمارستانی است که به خاطر مقاومت ذاتی و اکتسابی به طیف گسترده ای از آنتی بیوتیک ها تهدیدی برای مراقبت های کلینیکال محسوب می شود. یکی از مکانیسم های مقاومت دارویی در سودوموناس آئروژینوزا، جهش در ژن های تنظیم کننده منفی سیستم افلاکس پمپ نظیر nalC می باشد. هدف از این مطالعه بررسی جهش های ژن nalC در جدایه های سودوموناس آئروژینوزا از بعضی بیمارستان های رشت و آزمایشگاه های لاهیجان بود.

مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی 45 سویه سودوموناس آئروژینوزا در یک مقطع یک ساله از چندین بیمارستان رشت و آزمایشگاه لاهیجان جداسازی شدند و به کمک روش های بیوشیمیایی تعیین هویت شدند. حساسیت و مقاومت به آنتی بیوتیک به روش کربی بور و مایکرودایلوشن تعیین گردید. سپس به روش PCR- سکونسینگ جهش های ژن nalC در جدایه های مقاوم به سیپروفلوکساسین بررسی گردید.

یافته ها: در این مطالعه بیش ترین جدایه های سودوموناس آئروژینوزا از نمونه های ادراری (53 درصد) و سپس نمونه های سوختگی (31 درصد) جمع آوری شد. بیش ترین میزان مقاومت نسبت به اریترومایسین (100 درصد) و کم ترین میزان مقاومت نسبت به سیپروفلوکساسین (31 درصد) مشاهده گردید. بالاترین میزان MIC سیپروفلوکساسین در بعضی از نمونه ها بیش ازμg/ml 512 تعیین گردید. نتایج سکونسینگ نشان داد که 12 جدایه مقاوم به سیپروفلوکساسین دارای یک یا چند جهش بدمعنی G71E ،S209R و E153Q در ژن nalC بودند.

نتیجه گیری: با توجه به این که جهش در اغلب جدایه ها در این مطالعه تعیین شده، به نظر می رسد جهش در ژن nalC نقش مهمی در ایجاد مقاومت به سیپروفلوکساسین در جدایه های بیمارستانی سودوموناس آئروژینوزا در استان گیلان داشته باشد.

بررسی اثرات درمانی کوآنزیم Q10 بر سمیت کلیوی ناشی از جنتامایسین در موش سفید بزرگ آزمایشگاهی

سعید حاجی هاشمی

زمینه و هدف: جنتامایسین از مهم ترین آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی می باشد. استفاده مکرر آن منجر به عوارض جانبی شدید سمیت کلیوی و سمیت شنوایی می گردد. کوآنزیم Q₁₀ دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی و اتساع عروقی می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات درمانی کوآنزیم Q₁₀ به صورت درمان هم زمان و پس درمان بر روی آسیب کلیوی ناشی از تجویز جنتامایسین بود.

مواد و روش ها: مطالعه بر روی 42 موش سفید بزرگ آزمایشگاهی از نژاد ویستار (Wistar) صورت گرفت. سمیت کلیوی با تزریق جنتامایسین (mg/kg ip100) القاء شد. اثرات درمانی کوانزیم Q₁₀ mg/kg ip)10) در دو پروتکل درمان هم زمان و پس درمان مورد بررسی قرار گرفت. به منظور جمع آوری ادرار، حیوان در قفس متابولیسم قرار داده شد. فشار خون و جریان خون شریانی کلیه اندازه گیری گردید. میزان اوره، کراتینین، سدیم، پتاسیم و اسمولالیته در نمونه های پلاسما و ادرار تعیین گردید. کلیه راست جهت مطالعه بافتی و کلیه چپ جهت مطالعه بیوشیمیایی FRAP و MDA استفاده شد.

یافته ها: درمان هم زمان با کوآنزیم Q₁₀ در مقایسه با گروه جنتامایسین باعث کاهش دفع نسبی سدیم، (33/1±37/6؛ 001/0p<) و کاهش دفع نسبی پتاسیم (%8/83±14/219؛ 001/0>p) و MDA(µmol/gkw24/0±13/2؛ 001/0>p) شد ، هم چنین باعث افزایش جریان خون کلیه (ml/min 1/0±38/6؛ 01/0>p) وFRAP (mmol/gkw 42/0±44/24؛ 001/0>p) شد. پس درمان با کوآنزیم Q₁₀ باعث کاهش دفع نسبی سدیم، (%57/0±58/3؛ 001/0>p)، پتاسیم (%14/29 ±77/111؛ 001/0>p) و MDA (µmol/gkw 12/0± 08/3؛ 001/0>p) در مقایسه با گروه جنتامایسین شد، هم چنین باعث افزایش جریان خون کلیه(ml/min 15/0±74/6؛ 001/0>p) و FRAP(mmol/gkw 75/0±34/24؛ 001/0>p) شد.

نتیجه گیری: در مقایسه با درمان همزمان پس درمان با کوآنزیم Q10 اثر حافظتی بیش تری بر روی بافت کلیه داشت و سبب افزایش بیش تری در دفاع آنتی اکسیدانی گردیدو سبب بهبود در دفع یون ها شد.

تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر غلظت سرمی اینترلوکین- 6 و اینترلوکین- 10 زنان دیابتی نوع دو

روح اله رنجبر

زمینه و هدف: التهاب عامل مؤثر شناخته شده در دیابت نوع دو و بروز عوارض تأخیری در آن است و تعدیل این عامل، رویکرد مؤثری در پیش گیری از عوارض ناشی از آن می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح سرمی اینترلوکین های 6 و 10 در زنان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد.

مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 18 زن ( با دامنه سنی 33-53 سال و شاخص توده بدنی 25 – 30 کیلوگرم بر مترمربع) مبتلا به دیابت نوع دو شهر اهواز به طور تصادفی به دو گروه تجربی (n=10) و کنترل (n=8) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته به تمرین تناوبی رکاب زدن روی دوچرخه کارسنج با شدت 65 تا 80 درصد حداکثر توان پا پرداختند. نمونه های خون جهت اندازه گیری سطوح سرمی اینترلوکین های 6 و 10 به روش الایزا در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تهیه شد.

یافته ها: تحلیل های آماری نشان داد پس از هشت هفته تمرین تناوبی سطوح سرمی اینترلوکین های 6 و 10 در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل تغییر معنی داری پیدا نکرد(0/05<p).

نتیجه گیری: نتایج نشان داد که انجام هشت هفته تمرین تناوبی سه جلسه در هفته و با شدت 65 تا 80 درصد حداکثر توان پا، اثری بر شاخص های التهابی و ضدالتهابی زنان دیابتی نوع دو ندارد.

مقایسه اثر شیاف دیکلوفناک سدیم و شیاف استامینوفن به تنهایی و تجویز ترکیب هم‌زمان آنها در کنترل درد بعد از عمل جراحی تونسیلکتومی در کودکان

فرزاد زمانی برسری

زمینه و هدف: تونسیلکتومی درمان اصلی هیپرتروفی لوزه های علامت دار و شایع ترین عارضه تونسیلکتومی درد بعد از عمل می باشد. هدف و ضرورت انجام مطالعه حاضر مقایسه اثر شیاف دیکلوفناک سدیم و شیاف استامینوفن به تنهایی و تجویز ترکیب هم زمان آنها در کنترل و کاهش درد و بهبودی بلع و رضایت بعد از عمل جراحی تونسیلکتومی در کودکان می باشد.

مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی 180 کودک 7 تا 14 ساله کاندید جراحی تونسیکلتومی وارد مطالعه گردیدند. بیماران به صورت غیراحتمالی، آسان و تصادفی به سه گروه 60 نفری تقسیم شدند. بلافاصله پس از عمل برای بیماران شیاف استامینوفن، دیکلوفناک و یا ترکیب هر دو استفاده شد. سپس بیماران از نظر درد در ساعات اول، هفتم، سیزدهم و نوزدهم پس از عمل با یکدیگر مقایسه شدند.

یافته ها: بین میانگین درد در تمام ساعات در بین گروه ها اختلاف معنی داری وجود داشت(p<0/05). از نظر بروز عوارضی هم چون تهوع، استفراغ و تب نیز اختلاف معنی داری بین گروه ها وجود داشت(p<0/05). اما گروه ها از نظر خون ریزی بعد از عمل اختلاف معنی داری نداشتند(p>0/05).

نتیجه گیری: به طور کلی نتایج حاصل از مطالعه نشان داد که دیکلوفناک رکتال در مقایسه با استامینوفن رکتال و نیز درمان ترکیبی هر دو، داروی موثر تری برای کاهش درد بعد از عمل تونسیلکتومی می باشد که باعث می شود نیاز به مخدر مصرفی این بیماران پس از عمل کاهش یابد.

تأثیر دو شدت مختلف تمرین مقاومتی بر مایوکاین‌های تنظیمی رشد عضله در زنان جوان غیرفعال

سیدرضا عطارزاده حسینی

زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی مقایسه تأثیر یک دوره تمرین مقاومتی با شدت های مختلف بر سطوح سرمی فولیستاتین و مایوستاتین سرمی زنان غیرفعال بود.

مواد و روش ها: در این مطالعه کاربردی و نیمه تجربی، 24 زن جوان غیرفعال 20 تا 30 سال با نمایه توده بدن 22 تا 25 کیلوگرم بر مترمربع به روش نمونه گیری دسترس و هدف دار انتخاب شدند؛ سپس به روش تصادفی به دو گروه تمرین مقاومتی کم شدت (60-40 درصد یک تکرار بیشینه) و تمرین مقاومتی شدید (90-70 درصد یک تکرار بیشینه) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته اجرا شد. نمونه های خونی پیش و 48 ساعت پس از مداخله تمرینی (پنج سی سی) جمع آوری شد؛ هم چنین مقادیر سرمی فولیستاتین و مایوستاتین به روش الایزا اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس اندازه های مکرر با نرم افزار SPSS در سطح معنی داری(05/0p<) تحلیل شدند.

یافته ها: مقادیر فولیستاتین و نسبت فولیستاتین به مایوستاتین گروه تمرین شدید افزایش معنی داری یافت(05/0p≤)؛ هم چنین مقادیر مایوستاتین در این گروه کاهش معنی داری را نشان می داد(05/0p≤)؛ این در حالی بود که مقادیر فولیستاتین، مایوستاتین و نسبت فولیستاتین به مایوستاتین در گروه تمرین کم شدت به لحاظ آماری معنی دار نبود(05/0p≥)؛ هم چنین مقایسه تغییرات دو گروه در متغیرهای فوق به لحاظ آماری معنی دار نبود(05/0p≥).

نتیجه گیری: به نظر می رسد فعال سازی عوامل مهم مایوژنیک و مایواستاتیک در زنان جوان غیرفعال نیاز به انجام تمرینات مقاومتی با شدت بالا دارد.

آنالیز کمی کیفی و نحوه مدیریت پسماندهای تولیدی در مطب‌های دندان‌پزشکی عمومی شهر اراک، سال 1394

علی کولیوند

زمینه و هدف: با توجه به این که پسماندهای دندان پزشکی به علت دارا بودن عوامل سمی و خطرناک از جمله مهم ترین آلاینده های محیط زیست محسوب می شوند، بنابراین تصفیه و مدیریت مناسب آنها از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف این مطالعه آنالیز کمی و کیفی پسماند تولیدی مطب های دندان پزشکی عمومی و نحوه مدیریت آن در شهر اراک بود.

مواد و روش ها: از 5 مطب دندان پزشکی عمومی منتخب، 15 نمونه پسماند برداشت و به 66 جزء و 4 بخش تقسیم و خصوصیات کمی و کیفی آنها ارزیابی شد. نحوه مدیریت پسماند تولیدی نیز با استفاده از یک چک لیست بررسی شد.

یافته ها: بر اساس نتایج، سرانه و میانگین پسماندهای تولیدی هر مطب به ترتیب برابر با g/day-patient 71/66 و g/day 45/1340 بود. سهم پسماندهای بالقوه عفونی، شبه خانگی، شیمیایی-دارویی و سمی به ترتیب برابر با 25/54، 14/35، 19/8 و 14/2 درصد بود. بیش از 80 درصد پسماند تولیدی مربوط به 10 جزء دستکش لاتکسی، پلاستیک و نایلون، دستمال کاغذی آلوده به خون و بزاق، کاغذ و مقوا، آمپول مصرف شده، سرساکشن، گچ قالب گیری، مواد غذایی، دنتال رول آلوده به خون و بزاق و دستکش نایلونی بود.

نتیجه گیری: جمع آوری و دفع هر بخش از پسماندهای دندانپزشکی (پسماندهای سمی، شیمیایی-دارویی، بالقوه عفونی و شبه خانگی) می بایست به صورت جداگانه و مطابق با ضوابط مربوطه انجام گیرد.

نقش تفاوت‌های جنسیتی در پاسخ به موسیقی‌های احساسی مختلف براساس تحلیل جامع ویژگی‌های سیگنال‌های خودمختار

عطااله عباسی

زمینه و هدف: تفاوت های فردی، به ویژه جنسیت، نقش مهمی در چگونگی پاسخ افراد به احساسات دارد. در تحقیقات علوم شناختی، تحلیل سیگنال های بیولوژیکی به عنوان یکی از راه های مطمئن در بررسی این پاسخ ها معرفی شده است. در این مقاله، با اتخاذ رویکردی جامع بر روش های پردازش سیگنال های حیاتی، مطالعه دقیقی بر مسأله تفاوت های میان زنان و مردان به تحریکات احساسی مختلف از جمله ترس، غم، شادی و آرامش شده است.

مواد و روش ها: بر این اساس، روش های پردازش سیگنال به سه دسته کلی تحلیل های خطی، ویولت و غیرخطی تقسیم می شود. در روش پیشنهادی، ویژگی های مختلف از هر سه دسته و از سه سیگنال خودمختار (شامل سیگنال های قلبی، پالس انگشت و هدایت الکتریکی پوست) استخراج گردید. برای ایجاد احساسات در افراد، قطعات موسیقی معتبر از چهار کلاس احساسی پخش شد.

یافته ها: نتایج بیان گر وجود الگوهای متفاوت در پاسخ به تحریکات احساسی مختلف در میان زنان و مردان بوده است. این تفاوت ها در ویژگی های سیگنال پالس نسبت به دو سیگنال دیگر مشهودتر بود. از میان کلاس های احساسی، ترس بیش ترین نرخ تمایز در پاسخ های احساسی خانم ها و آقایان را ایجاد کرده است.

نتیجه گیری: این مطالعه سعی کرده است تا با بررسی جامع سیگنال های خودمختار و روش های مختلف پردازش، بتوانند بینش جدید و درک بهتری از تفاوت های جنسیتی افراد در پاسخ های احساسی را ارائه نماید. به علاوه، به محققان کمک می کند در مواجهه با حجم وسیعی از اطلاعات به دست آمده از تحلیل سیگنال، تصمیمی مناسب در جهت شناسایی روش پردازشی کارآمد اخذ نمایند.

بررسی اثر عصاره الکلی برگ گیاه ریحان ((Ocimum basilicum بر آنژیوژنز پرده کوریوآلانتوئیک جنین جوجه

مریم طهرانی پور

زمینه و هدف: رگ زایی، از مهم ترین وقایع زیستی است که با تولید رگ های جدید، در بسیاری از مراحل رشد و نمو جنینی و پاتولوژیک رخ می دهد و یک پدیده پیچیده و فعالی است که برای تکوین جنین و سایر وقایع فیزیولوژیکی مورد نیاز است. این پژوهش با هدف بررسی اثرات عصاره الکلی برگ گیاه ریحان ((Ocimum basilicum بر آنژیوژنز پرده کوریوآلانتوئیک جنین جوجه انجام شده است.

مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، تعداد 40 تخم مرغ نطفه دار نژاد Ross به طور تصادفی به 4 گروه شاهد، شاهد آزمایشگاهی و دو گروه تجربی تقسیم شدند. روز دوم انکوباسیون روی تخم مرغ ها پنجره ایجاد گردید. روز هشتم عصاره الکلی ریحان با دوزهای 50 و 150 (mg/kg) بر روی پرده کوریوآلانتوئیک جنین جوجه تزریق شد. روز دوازدهم، از پرده کوریوآلانتوئیک توسط فوتواسترئومیکروسکوپ عکس برداری شد سپس تعداد و طول انشعابات عروقی توسط نرم افزار Image J اندازه گیری گردید. داده ها به کمک آزمون آماری test t- وANOVA در سطح معنی داری(0/05>p) تجزیه و تحلیل گردید.

یافته ها: میانگین قد و وزن جنین ها و طول عروق در گروه های تیمار نسبت به گروه شاهد آزمایشگاهی تفاوت معنی داری را نشان نداد(p>0/05). در بررسی تعداد عروق معنی داری فقط در دوز (mg/kg) 150 مشاهده گردید.

نتیجه گیری: عصاره الکلی ریحان باعث افزایش تعداد عروق می گردد و از این نظر بر فرآیندهای ترمیم و رشد و نمو هم چنین فرایندهای وابسته به آنها موثر است.

عدم ارتباط بین پلی‌مورفیسم تک نوکلئوتیدی (L55M) ژن پارااکساناز1 و خطر ابتلا به سرطان پستان در استان مرکزی

زهرا بیاتی

زمینه و هدف: سرطان پستان هم بدخیمی غالب وهم شایع ترین علت مرگ ناشی از سرطان در میان زنان است. عوامل بسیاری ممکن است در ابتلا به سرطان پستان نقش داشته باشند و رادیکال های آزاد اکسیژن ممکن است یکی از این عوامل باشد. سیستم های آنتی اکسیدان مختلف در برابر استرس اکسیداتیو، از جمله پاراکسوناز 1 وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم rs854560 در ژن PON1 در بیماران مبتلا به سرطان پستان است.

مواد و روش ها: ما تجزیه و تحلیل ژنوتیپی با استفاده از روش PCR-RFLP در یک مطالعه مورد شاهدی از 83 بیمار مبتلا به سرطان پستان و 100 نفر غیر مبتلا به سرطان در جمعیت ایرانی انجام دادیم.

یافته ها: در مطالعه ما روی پلی مورفیسم L55M ژن پارااکساناز1، ژنوتیپ LL در 2 (40/2 درصد) بیمار یافت شد، در حالی که 69 بیمار (13/83 درصد) ژنوتیپ LM داشتند. ژنوتیپ MM در 12 بیمار (45/14 درصد) وجود داشت. در گروه شاهد ژنوتیپ LL، LM و MM در 4 (4 درصد)، 81 (81 درصد)، 15 (15 درصد) افراد یافت شد واز لحاظ آماری تفاوت معنی داری بین دو گروه بیمار و شاهد از نظر پلی مورفیسم L55M ژن پارااکساناز1 وجود نداشت (0/825=p). توزیع آللی متفاوت بود، اما این تفاوت از نظر آماری معنی دار نیست(0/920=p).

نتیجه گیری: ما بین پلی مورفیسم M55L و سرطان پستان ارتباطی پیدا نکردیم.