مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

بررسی ارتباط پمپ‌های تراوشی Qep A و AcrAB و مقاومت به سیپروفلوکسازین در سویه‌های بالینی اشرشیا کلی و کلبسیلا پنومونیه

محسن حیدری

زمینه و هدف: پمپ های تراوشی از مهم ترین مکانیسم های مقاومت به آنتی بیوتیک ها در سویه های اشرشیا کلی و کلبسیلا پنومونیه هستند. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط رخداد ژن های کد کننده پمپ های تراوشی ep A و AcrAB در سویه های بالینی اشرشیا کلی و کلبسیلا پنومونیه با مقاومت نسبت به سیپروفلوکسازین می باشد.

مواد و روش ها: این مطالعه روی 100سویه اشرشیا کلی جدا شده از بیمارستان های لبافی نژاد و طالقانی و 100سویه کلبسیلا پنومونیه جدا شده از بیمارستان های کودکان مفید و طالقانی شهر تهران انجام شد. تست های حساسیت ضد میکروبی با استفاده از روش های دیسک دیفیوژن و بر اساس رهنمودهای CLSI انجام گردید. شناسایی ژن های کد کننده پمپ های تراوشی AcrAB و Qep A با استفاده از تکنیک PCR انجام گرفت.

یافته ها: در این مطالعه، فسفومایسین و ایمی پنم بهترین اثر را علیه سویه های اشرشیا کلی و فسفومایسین و تیجیسیکلین بهترین اثر را علیه سویه های کلبسیلا پنومونیه داشتند. نتایج PCR نشان داد که میزان شیوع ژن های Acr A، Acr B و Qep A در سویه های اشرشیا کلی به ترتیب 92، 84 و صفر درصد و در سویه های کلبسیلا پنومونیه به ترتیب 94، 87 و 4 درصد بود.

نتیجه گیری: شیوع ژن های کدکننده پمپ های تراوشی در سویه های اشرشیا کلی و کلبسیلا پنومونیه که عامل مقاومت به سیپروفلوکسازین هستند، موجب نگرانی است. از این رو، برای کنترل عفونت و جلوگیری از گسترش باکتری های مقاوم به دارو، نیاز به مدیریت دقیق در تجویز دارو و شناسایی ایزوله های مقاوم می باشد.

عملکرد جنسی و رضایت‌مندی زناشویی در زنان مبتلا به اختلال وسواس جبری

ریحانه فیروزی خجسته فر

زمینه و هدف: با توجه به شیوع بالای اختلال عملکرد جنسی در زنان مبتلا به اختلال وسواس جبری و تأثیر آن بر رضایت مندی زناشویی، هدف پژوهش حاضر بررسی عملکرد جنسی و رضایت مندی زناشویی در زنان مبتلا به اختلال وسواس جبری است.

مواد و روش ها: در این پژوهش مقطعی، 36 زن مبتلا به اختلال وسواس جبری مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان روان پزشکی روزبه (وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران) و چند مطب خصوصی، به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش نامه های جمعیت شناختی، OCI-R ،MOCI ،BDI-II FSFI و پرسش نامه محقق ساخته رضایت مندی زناشویی را تکمیل نمودند.

یافته ها: 6/80 درصد زنان، اختلال عملکرد جنسی را گزارش کردند. بررسی خرده مقیاس های پرسش نامه عملکرد جنسی زنان مشخص کردکه 50 درصد زنان در میل جنسی، 3/58 درصد در برانگیختگی، 1/36 درصد در لوبریکاسیون، 4/44 درصد در ارگاسم، 7/41 درصد در رضایت جنسی و 8/52 درصد در خرده مقیاس درد با مشکل مواجه هستند. هم چنین، خرده مقیاس های برانگیختگی، لوبریکیشن، رضایت جنسی، درد و نمره کلی عملکرد جنسی با رضایت مندی زناشویی هم بستگی معنی داری نشان دادند. در بررسی ارتباط میان وسواس (پرسش نامه MOCI) و رضایت مندی زناشویی مشخص شد که خرده مقیاس شست و شو با رضایت مندی زناشویی هم بستگی معنی داری دارد. در حالی که رابطه میان وسواس (OCI-R , MOCI ) و عملکرد جنسی زنان (FSFI) معنی دار نشد.

نتیجه گیری: شیوع بالای اختلال عملکرد جنسی در زنان مبتلا به و سواس و هم بستگی معنی دار بین وسواس و رضایت مندی زناشویی و نیز عملکرد جنسی و رضایت مندی زناشویی، نشان دهنده ارتباط احتمالی وسواس، رضایت زناشویی و عملکرد جنسی می باشد.

اثر تمرین ورزشی هوازی زیر بیشینه بر سطح سرمی آیریزین مردان چاق با تأکید بر نقش آیریزین در تغییر مقاومت انسولینی

رحمان سوری

زمینه و هدف: آیریزین، مایوکاین جدیدی است که اثرات مفید خود را از طریق افزایش هزینه‎کرد انرژی نشان می‏دهد. هدف از تحقیق حاضر تعیین اثر تمرین ورزشی هوازی زیربیشینه بر آیریزین سرمی و تغییر مقاومت انسولینی ناشی از تمرینِ مرتبط با آیریزین در مردان چاق بود.

مواد و روش‏ها: نمونه آماری تحقیق تجربی را 26 آزمودنی چاق تشکیل می‏دادند که به نحو تصادفی در گروه‏های تجربی قرار گرفتند. گروه اول (13 آزمودنی) برنامه تمرینی هوازی را تقریباً با شدتی برای با 50 تا 60 درصد ضربان قلب بیشینه به مدت 10 هفته مداوم تمرینی( 3 جلسه در هفته و هر جلسه 30 الی 45 دقیقه) انجام دادند و گروه دوم (13 آزمودنی) هیچ نوع فعالیتی را در طول مداخله ورزشی انجام ندادند. پس از مداخله‏های تحقیقی، سطوح سرمی آیریزین، شاخص‎های مقاومت انسولینی، ترکیب بدنی و حداکثر اکسیژن مصرفی بررسی شد. در نهایت، داده‏ها با استفاده از نرم افزار آماری Stata مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‏ها: بررسی‏های آماری نشان داد که مقادیر سرمی آیریزین پس از مداخله تحقیقی در گروه تمرین ورزشی نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری افزایش یافته است(022/0=p ، 22/6±75/14). در همین راستا، تنها درصد چربی بدنی (57/0±242/1) و هم‏چنین حداکثر اکسیژن مصرفی (328/0±509/1) آزمودنی‎ها به طور معنی داری افزایش یافته بود (به ترتیب034/0=p و 0/0001=p). با این حال، تغییرات معنی داری در شاخص‎های مقاومت انسولینی در ارتباط با آیریزین مشاهده نشد(0/05<p).

نتیجه‏ گیری: مطالعه حاضر نشان داد که آیریزین سرمی متعاقب 30 جلسه تمرین هوازی زیربیشینه مستقل از تغییرات مقاومت انسولینی در افراد چاق افزایش می‏یابد.

مقایسه عوامل پیش‌بینی کننده بی حوصلگی در دانشجویان دانشگاه‌های علوم پزشکی و آزاد اسلامی اراک

شیرین مرادی

زمینه و هدف: بی حوصلگی پدیده ای روانی است که به عنوان یک حالت تنفر یا ناسازگاری با هر نوع تجربه تکراری در شرایطی که رهایی از ثبات امکان پذیر نیست، تعریف می گردد و عوارض متعددی به دنبال دارد؛ از این رو هدف از اجرای این پژوهش مقایسه عوامل پیش بینی کننده بی حوصلگی در دانشجویان دانشگاه های علوم پزشکی و آزاد اسلامی اراک بود.

مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقایسه ای بود که بر روی نمونه ای متشکل از 996 دانشجو(دانشگاه های علوم پزشکی و آزاد اسلامی اراک) اجرا گردید. چک لیست اطلاعات جمعیت شناختی، پرسش نامه های ارزیابی عوامل پیش بینی کننده بی حوصلگی و آمادگی برای تجربه بی حوصلگی فارمر و ساندبرگ ابزارهای به کار رفته بودند. داده ها با استفاده از آزمون کای مربع، ضریب هم بستگی پیرسون، رگرسیون چند متغیره و z فیشر تجزیه و تحلیل شدند. p کمتر از0/05 نیز معنی دار تلقی گردید.

یافته ها: بیشترین تعداد دانشجویان هر دو دانشگاه دارای بی حوصلگی از نوع نرمال بودند و بین دانشجویان زن و مرد هر دو دانشگاه از نظر بی حوصلگی تفاوت معنی داری وجود نداشت(p=0/06). عامل دانشگاه از بالاترین میانگین در بین دانشجویان هر دو دانشگاه برخوردار بود. به طور کلی، بی حوصلگی با هر یک از عوامل خانه (0/000=p) و اجتماع (0/001=p) ارتباط معنی داری داشت و هر سه عامل خانه(p=0/033)، دانشگاه(p=0/033) و اجتماع(p=0/031) به طور معنی داری بی حوصلگی دانشجویان را پیش بینی نمودند.

نتیجه گیری: نتایج نشان داد که عامل دانشگاه مهم ترین عامل پیش بینی کننده بی حوصلگی دانشجویان است ؛ از این رو جهت جلوگیری از اثرات سوء بی حوصلگی بر فعالیت های تحصیلی دانشجویان، توجه کافی به این پدیده و عوامل پدید آورنده آن ضروری می باشد.

کاهش بیان ژن CHID1 توسط میکروپارتیکل‌های کیتین در کشت مختلط لکوسیتی

مصطفی حاجی ملاحسینی

زمینه و هدف: میکروپارتیکل های کیتین و مشتقات آن خواص تعدیل پاسخ های ایمنی را دارند. در این تحقیق تاثیر اندازه، خلوص و میزان استیلاسیون میکروپارتیکل ها بر بیان ژن CHID1 - که پروتئین التهابی SI-CLP را کد می کند - در کشت مختلط لکوسیتی مورد سنجش قرار گرفت.

مواد و روش ها: میکروپارتیکل های کیتین در اندازه کوچک(کمتر از 40 میکرون) و متوسط(40 تا 70 میکرون) به روش سونیکاسیون تهیه شدند و در مقایسه با میکروپارتیکل های کوچک کیتین داستیله (کیتوسان) و ناخالص (پوسته میگو)، در تیمار کشت مختلط لکوسیتی مورد استفاده قرار گرفتند. برای بررسی توکسیسیتی میکروپارتیکل ها از روش نوترال رد و سنجش میکروسکوپی آپوپتوز استفاده شد. در نهایت به دنبال تیمار سلول ها با غلظت 100 میکروگرم بر میلی لیتر میکروپارتیکل ها به مدت 48 ساعت، بیان ژنCHID1 به روش واکنش زنجیره ای پلی مراز زمان واقعی اندازه گیری شد.

یافته ها: میکروپارتیکل های متفاوت کیتینی در غلظت های مختلف اثرات سایتوتوکسیک نداشتند. در بررسی بیان ژن، فقط میکروپارتیکل های کوچک کیتین باعث کاهش بیان CHID1 شدند(0/004=p)، در حالی که سایر میکروپارتیکل ها تغییرمعنی داری در کاهش یا افزایش بیان این ژن ایجاد نکردند.

نتیجه گیری: مداخله میکروپارتیکل های کیتینی در میان کنش سلول های ایمنی متاثر از اندازه، خلوص و میزان استیلاسیون آن ها است و به نظر می رسد میکروپارتیکل های کوچک کیتین توان تغییر وتعدیل پاسخ های ایمنی را از طریق کاهش بیان ژن CHID1 داشته باشند. استفاده از میکروپارتیکل های کوچک کیتین ممکن است در درمان آلرژی ها که راه کار درمانی آن ها تعدیل پاسخ های ایمنی است موثر باشد.

بررسی روایی و پایایی نسخه فارسی پرسش‌نامه سلامت روانی و فیزیکی براساس مدل رفاه کل‌گرا

مرتضی قاسمی

زمینه و هدف: سلامت روانی یکی از ابعاد مهم سلامت است و سازمان بهداشت جهانی سلامت را به عنوان «رفاه کامل جسمی، ذهنی و اجتماعی و نه صرفاً غیاب بیماری» تعریف می کند. با توجه به این که 79 درصد از آموزش بهداشت بر جنبه های فیزیکی متمرکز شده است، در واقع بیشترین تمرکز بر پارامترهای بیولوژیک افراد جهت سنجش میزان سلامت افراد صورت می گیرد. از این رو، پرسش نامه ای معتبر جهت سنجش سلامت افراد در جامعه پژوهشی از لحاظ روانی و فیزیکی مورد نیاز است.

مواد و روش ها: مدل رفاه کل گرا، منعکس کننده تحقیقات انجام شده بر روی سلامتی می باشد که از دیدگاه فرهنگ های مختلف متفاوت است. در مطالعه حاضر، 102 نفر از مدیران و مسئولان دانشگاه آزاد اسلامی اراک در سال 1393 در مطالعه شرکت نمودند و پرسش نامه فوق از نظر روایی و پایایی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ها: 102 نفر در این مطالعه شرکت کردند که 74 نفر آقا(72/5 درصد) و بقیه خانم بودند. ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسش نامه 0/93 به دست آمد. هم چنین در تمامی شش بعد مورد بررسی، میزان هم بستگی بین تمامی سوالات و بعد مربوط به آن با استفاده از آزمون اسپیرمن سنجیده شد و مشخص گردید که بین تمامی سوالات و بعد مربوطه هم بستگی مثبت آماری معنی داری وجود داشت.

نتیجه گیری: نسخه فارسی پرسش نامه سلامت روانی و فیزیکی برگرفته از مدل رفاه کل گرا، برای سنجش میزان سلامت در افراد جامعه مناسب بوده و از روایی و پایایی خوبی برخوردار می باشد.

کلونینگ، بیان و تخلیص پروتئین نوترکیب فیوژن Tat-Nef ویروس HIV-1 در سیستم بیانی پروکاریوتی

اعظم بوالحسنی

زمینه و هدف: یکی از پروتئین های مهم ویروس HIV-1 به نام Nef نقش مهمی در چرخه تکثیر ویروس و پیشرفت بیماری ایدز دارد و القای پاسخ ایمنی بر ضد آن می تواند تا حدی عفونت ویروسی را مهار نماید. به علاوه، بخشی از ناحیه پروتئین فعال کننده رونویسی (Tat، اسید آمینه های 48 تا 60) از ویروس HIV توانسته است به عنوان یک پپتید نفوذ کننده سلولی (CPP) عمل نماید. در این تحقیق، برای اولین بار کلونینگ و بیان فیوژن Tat-Nef در باکتری اشرشیاکلی صورت گرفت. تأیید بیان پروتئین توسط آنالیز وسترن بلات و تخلیص آن از طریق روش رنگ آمیزی معکوس انجام شد.

مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ابتدا کلونینگ فیوژن Tat-Nef در وکتور بیانی pGEX6p2 صورت گرفت. سپس القای بیان پروتئین نوترکیب Tat-Nef در باکتری اشرشیا کلی سویه BL21 (DE3) توسط القا کننده IPTG انجام شد. تأیید بیان از طریق تکنیک SDS-PAGE و وسترن بلات با استفاده از آنتی بادی منوکلونال ضد Nef صورت گرفت. سپس، تخلیص پروتئین فیوژن توسط تکنیک رنگ آمیزی معکوس از روی ژل انجام شد.

یافته ها: نتایج آنالیز PCR و هضم آنزیمی، وجود باند واضح حدود 726 جفت باز را روی ژل آگارز تأیید کرد که نشان گر کلونینگ صحیح فیوژن Tat-Nef در وکتور بیان پروکاریوتی pGEX6p2 بود. هم چنین، وجود باند پروتئینی حدود 54 کیلودالتون روی ژل SDS-PAGE نشان گر بیان پروتئین Tat-Nef بود که توسط آنتی بادی منوکلونال ضد Nef در آنالیز وسترن بلات تأیید شد.

نتیجه گیری: پروتئین فیوژن نوترکیبTat-Nef تخلیص شده به عنوان یک آنتی ژن برای طراحی واکسن پروتئینی در مقابل عفونت ویروس HIV استفاده خواهد شد.

ارزیابی فنوتیپی و ژنوتیپی تشکیل بیوفیلم در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از عفونت های بیمارستانی شهرکرد در سال 1394

فهیمه نوربخش

زمینه و هدف: تشکیل بیوفیلم یکی از عوامل بیماری زایی باکتری استافیلوکوکوس اورئوس محسوب می شود که به باکتری امکان اتصال به سطوح مختلف و هم چنین افزایش الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی را می دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی شاخصه های فنوتیپی و ژنوتیپی تشکیل بیوفیلم در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های عفونی در استان شهرکرد انجام گرفت.

مواد و روش ها: تعداد 250 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از عفونت های بیمارستانی انتخاب گردید. جهت تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی از روش انتشار دیسک استفاده شد. توان تشکیل بیوفیلم به روش مولکولی و فنوتیپی بررسی گردید.

یافته ها: در این بررسی، 5/73 درصد از ایزوله ها توانایی اتصال قوی، 33/5 درصد توان اتصال متوسط و 4/15 درصد توانایی اتصال ضعیف را در تولید بیوفیلم نشان دادند. فراوانی حضور ژن icaC 3/67 درصد و ژن icaB 2/63 درصد برآورد گردید. 2/92 درصد از ایزوله های مولد بیوفیلم واجد ژن mecA بودند.

نتیجه گیری: گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی به ویژه در ایزوله های مولد بیوفیلم مشکلات جدی در بخش های درمانی بیمارستان ایجاد خواهد کرد.

مقایسه اثر دو شیوه تمرین شنای استقامتی بر شاخص‌های پراکسیداسیون لیپیدی و آسیب عضلانی در سرم رت‌های نر ویستار

محمد علی سمواتی شریف

زمینه و هدف: فعالیت های استقامتی می توانند از طریق ایجاد استرس اکسایشی، منجر به آسیب و تخریب بافتی گردند. اما به نظر می رسد فعالیت های استقامتی و وامانده ساز نتایج متفاوتی با یکدیگر دارند. هدف از این پژوهش بررسی مقایسه دو شیوه تمرین شنای استقامت بر سطوح کراتین کیناز، لاکتات دی هیدروژناز و مالون دی آلدئید رت های نر ویستار است.

مواد و روش ها: تعداد 18 سر رت نر نژاد ویستار با سن 12 هفته و در محدوده 250 تا 300 گرم به طور تصادفی به سه گروه شش تایی شنای استقامت(EN)، شنای وامانده ساز (EX) و کنترل (C) تقسیم شدند. هر دو گروه تمرینی به مدت 10 هفته، 5 روز در هفته و هر جلسه یک ساعت شنا کردند. اما از هفته پنجم، 30 دقیقه در هفته به طور فزاینده به زمان شنای گروه وامانده ساز افزوده می شد، به طوری که گروه وامانده ساز در سه هفته پایانی پروتکل تمرینی، سه ساعت در هر جلسه شنا می کردند. گروه کنترل (C) در این مدت فعالیتی نداشتند. یک روز پس از اتمام پروتکل تمرینی، نمونه گیری خونی از سیاهرگ زیرین رت ها انجام شد. فعالیت LDH و CK به روش رنگ سنجی(DGKC) و MDA از طریق واکنش با TBA سنجیده شد. نتایج از طریق آزمون آنووای یک طرفه و پس از آن تست تعقیبی توکی با سطح معنی داری(p<0/05) تحلیل شدند.

یافته ها: گروه EN، افزایش معنی داری در سطوح CK سرمی نسبت به گروه EX و گروه C داشتند(0/001=p)، در حالی که سطوح مالون دی آلدئید به طور معنی داری نسبت به گروه C کم تر بود(0/011=p). اما در سطوح LDH تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین استقامتی آسیب بیشتری به عضله وارد می کند، در حالی که پراکسیداسیون لیپید کمتری ایجاد می کند.

کارایی فلاپ پوستی مدیال پلانتار جهت پوشش پاشنه پا به دنبال اکسیزیون ملانومای پاشنه

آزاده ریاحی

زمینه و هدف: این مقاله به گزارش یک مورد نقص بافتی پاشنه به دنبال برداشتن تومور ملانوم پاشنه اشاره دارد.

معرفی بیمار: بیمار، آقای 60 ساله با زخم پاشنه که در بیوپسی ملانوم بدخیم گزارش شده بود، تحت اکسیزیون با مارژین مناسب قرار گرفت.

مواد و روشها: برای پوشش نقص بافتی حاصله که حتی ممکن است تاندون آشیل یا استخوان پاشنه در معرض دید باشد بایستی از فلاپ استفاده شود. به نظر می رسد استفاده از گرافت در این مورد مناسب نباشد، چون در تماس مداوم با کفش دچار زخم مزمن می شود. از بین فلاپ ها می توان هم از سورال فلاپ استفاده کرد و هم از فلاپ مدیال پلانتار که در این زمینه فلاپ مدیال پلانتار را به کار گرفتیم. مزیت این فلاپ حس دار بودن آن و حجم کمتر فلاپ می باشد.

نتیجه گیری: با توجه به نتایج، کاربرد این نوع فلاپ به عنوان روشی کارآمد در بازسازی پاشنه به ویژه به دنبال اکسیزیون ملانوما توصیه می گردد.