مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

موتاسیون هدف‌مند، کلونینگ و بیان پروتئین استرپتوکیناز به منظور تولید مولکول جدید مناسب برای پگیلاسیون

رضا عربی میانرودی

زمینه و هدف: استرپتوکیناز رایج ترین و در حال حاضر مقرون به صرفه ترین داروی فیبرینولیتیک برای درمان سکته های قلبی و گرفتگی رگ ها می باشد. علی رغم مزایا و برتری هایی که استرپتوکیناز نسبت به داروهای ترومبولیتیک دیگر دارد، تجویز آن می تواند با مشکلاتی از جمله تحریک سیستم ایمنی بدن و هموراژی همراه بوده و هم چنین نیمه عمر نسبتا پایین آن منجر به درمان ناقص شود. پگیلاسیون یکی از روش های رایج برای اصلاح برخی از این معایب می باشد.

مواد و روش ها: در تحقیق حاضر برای طراحی و تولید پروتئینی مناسب برای پگیلاسیون اختصاصی با سیستئین، نرم افزار SPDBviewer استفاده شد. پس از انجام موتاسیون هدف مند به روش SOEing PCR، ژن موتانت (sk45cys) و غیرموتانت (ski) به درون وکتور pET26-b وارد شده و ساختارهای حاصل به درون اشرشیاکلی ترنسفرم شدند. کلون های حاصل پس از رشد توسط IPTG بیان شده و بیان پروتئین ها توسط SD-PAGE و وسترن بلاتینگ بررسی گردید. پروتئین ها با تکنیک افینیتی کروماتوگرافی با ستونNi-NTA تخلیص شدند و فعالیت آن ها با استفاده از روش کروموژنیک و از طریق سوبسترای S2251 بررسی شد.

یافته ها: نتایج حاصل از فعالیت سنجی نشان داد که فعالیت آمیدولیتیک sk45cys در مقایسه با ski، پس از 30 دقیقه از تشکیل کمپلکس با پلاسمینوژن، 10 درصد افزایش فعالیت داشته است.

نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که با توجه به سطحی بودن مکان سیستئین جایگزین شده و هم چنین افزایش نسبی فعالیت SK45cys این پروتئین می تواند مولکول مناسبی برای انجام فرآیند پگیلاسیون اختصاصی باشد.

بررسی نیمرخ شخصیتی زوج های متقاضی فرزندخواندگی در شهر اراک در سال 1393

مهری جمیلیان

زمینه و هدف: فرزندخواندگی در استحکام و گرمی بخشیدن به کانون خانواده های بدون فرزند و هم چنین رفع مشکلات روحی اطفال بدون سرپرست نقش چشم گیری دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی دقیق تر وضعیت روان شناختی زوج های متقاضی فرزندخواندگی انجام شده است.

مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی- تحلیلی با همکاری دانشگاه علوم پزشکی اراک و سازمان بهزیستی استان مرکزی در سال 1393، کلیه زوج های متقاضی فرزندخواندگی مراجعه کننده به سازمان بهزیستی (جمعاً 195 نفر) در بازه زمانی یک سال وارد مطالعه شدند. سپس پرسش نامه جمعیت شناختی و MMPI-II برای جمع آوری داده ها در اختیار آن ها قرار گرفت. در تجزیه و تحلیل داده ها، از آمار توصیفی، شاخص های میانه و میانگین و تحلیل کوواریانس استفاده شده است.

یافته ها: میانگین و انحراف معیار کلیه مقیاس های بالینی و اعتبارMMPI-II در کل نمونه ها و هم چنین در زیر گروه های مختلف جامعه آماری، کمتر از نقطه برش 65 بود. همه متقاضیان در کلیه مقیاس های بالینی و اعتبار، از سلامت روان برخوردار بوده و به لحاظ روان شناختی، واجد شرایط فرزندپذیری بودند. گروهی از متقاضیان فرزندخواندگی، با نگرانی از رد شدن در پذیرش فرزند، به لحاظ آسیب شناسی، خود را بهتر از آن چه که هستند وانمود کرده اند که موجب بروز تفاوت معنی دار در مقیاس k شده است(019/0=p).

نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه، متقاضیان فرزندخواندگی از سلامت روان برخوردار بوده و هیچ آسیب روان شناختی نداشتند، ولی گاهی جهت ارائه ی چهره ی بهتر از خود، اقدام به «خودبهترنمایی» کردند. بررسی سایر ابزارهای تشخیصی در مطالعات بعدی توصیه می شود.

تأثیر ترکیب داروی 5- فلوئورویوراسیل و اکریفلاوین بر میزان مرگ و میر سلول‌های رده سرطان کولورکتال

ابراهیم افتخار

زمینه و هدف: درصد کمی از بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال (CRC) به داروی 5- فلورویوراسیل (5-FU)، به عنوان داروی شیمی درمانی رایج، پاسخ می دهند. در مطالعه حاضر با هدف طراحی و مطرح ساختن یک پروتکل شیمی درمانی جدید، تأثیر ترکیب هم زمان اکریفلاوین (ACF) با 5-FU برمیزان مرگ و میر سلول های CRC مورد مطالعه قرار گرفته است.

مواد و روش ها: از تست MTT برای ارزیابی اثر سیتوتوکسیک داروهای 5-FU و ACF بر رده های سلولی CRC (HCT116،LS174T و SW480) استفاده شد. سلول ها با غلظت های متفاوت آکریفلاین (07/0 تا 5 میکرومولار) یا 5-FU (5/0 تا 64 میکرومولار) برای 72 ساعت تیمار شدند و سپس درصد زنده ماندن سلول ها و IC50 داروها محاسبه شد. برای ارزیابی تأثیر داروی ACF بر خاصیت ضد سرطانی 5-FU، سلول ها با غلظت های متفاوت 5-FU و غلظت IC30 داروی ACF به صورت هم زمان تیمار شدند.

یافته ها: ACF و 5-FU یک اثر مهاری وابسته به دوز بر رشد سلول های رده CRC داشتند. سلول های LS174T بیشترین و سلول های SW480 کمترین حساسیت را در مقابل داروی ACR و 5-FU نشان دادند. تیمار هم زمان دو دارو نشان داد که در حضور ACF حساسیت سلول ها در مقابل 5-FU تغییر معنی داری نمی یابد(05/0p>).

نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که داروی ACF بر هر سه رده سلول های CRC دارای اثر سیتوتوکسیک بوده و باعث مرگ و میر آن ها می شود. با این حال استفاده هم زمان از ACF و 5-FU نمی تواند خاصیت ضد سرطانی داروی 5-FU را بهبود بخشد.

اثربخشی آموزش کنترل خود بر ابعاد کیفیت زندگی بیماران مبتلا به میگرن

رقیه نوری پور لیاولی

زمینه و هدف: میگرن یکی از اختلالات نورولوژیک مزمن است که سبب ناتوانی و دوری از هر گونه فعالیت افراد می گردد. از آن جایی که عوامل مختلفی در بروز و ایجاد میگرن نقش دارند، تنوع داروهایی که در پیش گیری و درمان میگرن به کار می روند نیز زیاد می باشد. درمان های ترکیبی نیز در تسکین میگرن کاربرد دارند. هدف این پژوهش اثربخشی آموزش کنترل خود بر ابعاد کیفیت زندگی بیماران مبتلا به میگرن بود.

مواد و روش ها: جامعه آماری این پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به میگرن شهر اردبیل در سال 1393 تشکیل می دهند (برآورد تقریبی: 1150N=). نمونه این پژوهش شامل 40 بیمار مبتلا به میگرن بود که از میان بیماران مبتلا به میگرن شهر اردبیل به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسش نامه جمعیت شناختی و اطلاعات بیماری و نیز پرسش نامه کیفیت زندگی (36 سوال) برای جمع آوری داده ها در مراکز درمانی استفاده شد. از آن جاکه پژوهش حاضر یک مطالعه آزمایشی با کار آزمایی بالینی و طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه شاهد است، برای تحلیل داده ها از تجزیه و تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شد.

یافته ها: نتایج نشان داد که بین دو گروه بیماران مبتلا به میگرن و گروه کنترل در ابعاد کیفیت زندگی تفاوت معنی داری وجود دارد و این بدان معنی است که ابعاد سلامت جسمانی و سلامت روانی کیفیت زندگی بین دو گروه آزمایش و کنترل بعد از آموزش کنترل خود متفاوت است.

نتیجه گیری: آموزش کنترل خود می تواند برای ارتقای کیفیت زندگی بیماران مبتلا به میگرن استفاده شود. این نتایج کاربرد مؤثر و مهمی در درمان بیماران مبتلا به میگرن دارد. به طورکلی، متخصصان مراکز درمانی می توانند از این روش در کنار سایر مداخلات درمانی استفاده کنند.

دمودیکوزیس و عوامل خطرساز مرتبط در افراد بالغ و جوان در شهر خر‌م‌آباد، 1394

حمیدرضا شکرانی

زمینه و هدف: جرب های دمودکس، فولیکول های مو و غدد سباسه ی نواحی مختلف بدن به ویژه ناحیه صورت را آلوده می کنند. دمودیکوزیس به عنوان یکی از عوامل موثر در پاتوژنز برخی از اختلالات پوستی مطرح است. این پژوهش با هدف تعیین میزان شیوع جرب های دمودکس و هم چنین بررسی ارتباط آن با برخی از عوامل خطرساز انجام گردید.

مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی- تحلیلی بر روی 100 نفر از دانشجویان شهرستان خرم آباد انجام پذیرفت. نمونه گیری از سه ناحیه صورت (بینی، گونه ها و پیشانی) با استفاده از دو روش نوار چسب سلوفنی (CTP) و فشاری پوست انجام گردید. اطلاعات فردی مورد نظر در پرسش نامه ثبت گردید و داده ها با استفاده از آزمون مربع کای مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.

یافته ها: شیوع کلی دمودکس 55 درصد بود. میزان ردیابی آلودگی با استفاده از روش نوار چسب سلوفنی به طور معنی داری بیش از روش فشاری پوست بود(01/p<0). نتایج نشان داد شیوع دمودکس در مردان و در افراد دارای پوست چرب به طور معنی داری بیشتر است(05/p<0). به علاوه، میزان آلودگی در بین دانشجویان مبتلا به آکنه وولگاریس به طور معنی داری بیش از افراد فاقد آکنه بود(05/p<0). تفاوت معنی داری بین شدت آلودگی به دمودکس و ابتلا به آکنه مشاهده شد(01/p<0).

نتیجه گیری: روش نوار چسب سلوفنی روشی مناسب و آسان برای انجام مطالعات اپیدمیولوژیک است. نوع پوست و جنسیت به عنوان عوامل خطرساز شناسایی گردیدند. یافته های این مطالعه بر امکان ارتباط بین آلودگی به دمودکس و ابتلا به آکنه وولگاریس دلالت دارد.

ارتباط پلی‌مورفیسم راه انداز 9 MMP با پیشرفت سرطان سینه در شمال غرب ایران

فرهاد مشایخی

زمینه و هدف: 9MMP یکی از اعضای خانواده ماتریکس متالوپروتئینازها (MMPs) می باشد که پروتئین حاصل از آن قادر است شرایط مناسب برای مهاجرت سلول های سرطانی و رگ زایی درون تومور را فراهم نماید. هدف از این تحقیق بررسی ارتباط پلی مورفیسم C>T در ناحیه 1562- راه انداز ژن 9MMP و پیشرفت سرطان سینه در جمعیت شمال غرب ایران می باشد.

مواد و روش ها: در این تحقیق مورد- شاهدی، جمعاً 187 زن مشارکت داشتند. پلی مورفیسم مورد نظر با روش PCR-RFLP و با استفاده از آنزیم Pae I بررسی گردید و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار مدکالک انجام گرفت.

یافته ها: توزیع ژنوتیپ CC در گروه های سرطانی و کنترل به ترتیب 44 و 5/62 و توزیع ژنوتیپ CT در گروه های سرطانی و کنترل به ترتیب 56 و 5/37 بود. در تحلیل آماری، مجذور کای و سطح معنی داری به ترتیب4/5 و 01/0 می باشد. علاوه بر این، بین پلی مورفیسم مورد نظر با درگیری غدد لنفاوی بیمار و نیز وجود تومور بزرگ تر از 2 سانتی متر مکعب ارتباط معنی دار وجود دارد(به ترتیب، 005/p=0 و 03/p=0). نتایج این تحقیق نشان داد که مورد مطالعه ما، پلی مورفیسم C>T 1562- ژن 9MMP با سرطان سینه در مرحله ی 2 و بالاتر ارتباط دارد. هم چنین وجود ژنوتیپ CT می تواند خطر متاستاز به غدد لنفاوی و خطر وجود تومور بزرگ تر از 2 سانتی متر مکعب را 4 برابر کند.

نتیجه گیری: با توجه به نتیجه دست آمده ممکن است از این پلی مورفیسم به عنوان بیومارکر پیش آگهی استفاده کرد، هرچند نتیجه گیری قطعی نیازمند انجام این تحقیق با جامعه آماری بزرگ تر می باشد.

تشخیص زود هنگام بیماری ALS با استفاده از تحلیل فرکانسی سیگنال حرکتی راه رفتن

عطااله عباسی

زمینه و هدف: ALS یک بیماری عصبی ماهیچه ای پیش رونده است که از مهم ترین مشخصات آن تخریب نورون های حرکتی در سیستم عصبی مرکزی و محیطی است. در حال حاضر هیچ روش کلینیکی دقیقی برای تشخیص این بیماری ارائه نشده است. در اغلب موارد افراد دارای ALS به دلیل اختلالات موجود در سیستم عصبی نمی توانند به صورت عادی راه بروند. به همین دلیل، یکی از روش های مفید برای تشخیص این بیماری از سایر بیماری های عصبی و یا تشخیص بیماران مبتلا به ALS از افراد سالم، تحلیل سیگنال حرکتی راه رفتن است.

مواد و روش ها: در این مطالعه از دادگان موجود در سایت فیزیونت استفاده شده است. این پایگاه داده ای از 13 بیمار دارای ALS(ALS1,ALS2,…,ALS13) به همراه 16 فرد سالم (CO1,CO2,…,CO16) تشکیل شده است. افراد بیمار شرکت کننده در این مطالعه هیچ گونه سابقه بیماری عصبی دیگری نداشتند و در هنگام راه رفتن از هیچ وسیله کمکی مانند ویلچر استفاده نمی کردند.

یافته ها: در این مطالعه از طیف توان که از ویژگی های فرکانسی است، برای آشکارسازی تفاوت های احتمالی سری های زمانی افراد بیمار و سالم استفاده شد. توان طیف هر دو گروه در فرکانس های بالا مشابه است، ولی در فرکانس های پایین، توان طیف در افراد سالم معمولاً کمتر از افراد بیمار است.

نتیجه گیری: شبکه عصبی مصنوعی با بیان گر قدرت تفکیک 83 درصد برای مجموعه داده های آزمایش در بین افراد سالم و بیمار به کار رفت. به نظر می رسد این الگوریتم روش مناسبی برای جداسازی افراد بیمار و سالم در مراحل اولیه بیماری باشد.

اثر ترکیبی تمرین هوازی منظم و مصرف عصاره سیر بر برخی از فاکتورهای تنظیمی آپوپتوز کلیوی در رت‌های پیر مبتلا به بیماری مزمن کلیوی

معصومه حبیبیان

زمینه و هدف: بیماری مزمن کلیوی به عنوان یک فاکتور خطرزای مهم با برخی از اختلالات همراه است که از دلایل اصلی مرگ و ناتوانی در افراد پیر هستند. از این رو، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر ترکیبی تمرین هوازی منظم و مصرف عصاره سیر بر سطوح برخی از فاکتورهای تنظیمی آپوپتوز کلیوی در موش های پیر مبتلا به بیماری مزمن کلیوی بود.

مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی، 42 سر موش صحرایی نر ویستار پیر(48 تا50 هفته) انتخاب و به طور تصادفی به 6 گروه کنترل، دوکسوروبیسین، دوکسوروبیسین-سالین، دوکسوروبیسین- تمرین، دوکسوروبیسین- سیر و دوکسوروبیسین- سیر-تمرین(ترکیبی) تقسیم شدند. بیماری مزمن کلیوی با یک بار تزریق زیر جلدی دوکسوروبیسین (5/8 میلی گرم بر کیلوگرم وزن) القا شد. برنامه تمرینی شنا شامل3 روز در هفته، روزی 30 دقیقه برای مدت 8 هفته بود. گروه های دوکسوروبیسین- سیر و ترکیبی با عصاره سیر(5/2گرم بر کیلوگرم وزن بدن) گاواژ شدند. سطوح کلیوی Bax و Bcl-2 به روش الایزا سنجیده شد. از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه برای تحلیل دادهها استفاده شد(05/0>p).

یافته ها: نتایج نشان داد القای بیماری مزمن کلیوی با افزایش سطوح کلیوی Bax و کاهشBcl-2 در رت های پیر همراه است. هم چنین 8 هفته شنا، مصرف عصاره سیر و مداخله ترکیبی به طور معنی داری این تغییرات را معکوس نمود. به علاوه تفاوت معنی داری بین تأثیر مداخله های فوق بر سطوح کلیوی Bcl-2 و Bax در رت های پیر مبتلا به بیماری مزمن کلیوی مشاهده نشد.

نتیجه گیری: استفاده از شیوه های درمانی غیر دارویی تمرین ورزشی، مکمل سیر و ترکیبی این دو مداخله ممکن است در کاهش آپتوز کلیوی ناشی از بیماری مزمن کلیوی در افراد مسن موثر باشد.

عدم ارتباط میان پلی مورفیسم C/T -1031 در ژن گیرنده نکروز دهنده توموری آلفا (TNFα) و استعداد ابتلا به بیماری های التهابی روده (IBD)

علی محمد اصغریان

زمینه و هدف: بیماری های التهابی روده(IBD) شامل دو دسته اساسی کولیت اولسرو(UC) و کرون(CD) می باشند که اتیولوژی آن ها هم چنان مبهم باقی مانده است. پلی مورفیسم های پروموتر فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا (TNFα) نامزد مناسبی در استعداد ابتلا به IBD می باشند، هم چنان که رابطه معنی داری بین آن ها وجود دارد. هدف اصلی این مطالعه بررسی ارتباط پلی مورفیسم ژن TNFα در ناحیه 1031- با استعداد ابتلا به IBD در بیماران ایرانی بود.

مواد و روش ها: در این مطالعه مورد-شاهدی، 101 نفر بیمار مبتلا به IBD (86 نفر کولیت اولسرو و 15 نفر کرون) و 100 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفتند. روش PCR-RFLP برای تعیین ژنوتایپ استفاده شد. در نهایت فرکانس آللی و توزیع ژنوتیپی در پلی مورفیسم T>C ژن TNFα بین دو گروه تعیین گردید.

یافته ها: فراوانی ژنوتیپ TT، TC و CC در بیماران به ترتیب 4/64 ، 7/28 و 9/6 درصد و در گروه شاهد به ترتیب 63 ، 29 و 8 درصد محاسبه گردید. هم چنین فرکانس آلل T1031- ژن TNFα در بیماران مبتلا به IBD بالا بود، در حالی که از نظر آماری معنی دار نبود(05/p>0).

نتیجه گیری: ارتباط معنی داری بین پلی مورفیسم ناحیه 1031- در ژن TNFα و استعداد ابتلا به IBD دست نیامد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که پلی مورفیسم مطالعه شده در ژن TNFα به عنوان عامل پیش آگهی در مورد استعداد افراد به ایجاد IBD در جمعیت ایرانی مطرح نمی باشد.

بررسی ارتباط پلی‌مورفیسم TaqIA (rs1800497) در ژن ANKK1 با اعتیاد به هروئین و مت آمفتامین در استان مرکزی

رضوان قدبیگی

زمینه و هدف: ژنANKK1 (حاوی تکرار آنکیرین و دومین کیناز 1) عضوی از خانواده سرین/ترئونین کیناز است. این خانواده در مسیرهای انتقال سیگنال دخالت دارد. این ژن شامل پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی Taq1A (rs1800497) می باشد. حاملین آلل A1 پلی مورفیسم TaqIA ، کاهشDRD2 (گیرنده دوپامین D2) را نشان داده اند. این کاهش افراد را مستعد می کند تا برای جبران این کمبود در سیستم دوپامینرژیک، مواد اعتیادآور را جستجو کنند. مطالعه حاضر پلی مورفیسم TaqIA (rs1800497) را در اعتیاد به هروئین و مت آمفتامین بررسی کرد.

مواد و روش ها: در این مطالعه مورد-شاهدی، 91 مرد معتاد به هروئین و مت آمفتامین و تحت درمان با متادون و 100 مرد کنترل سالم مورد مطالعه قرار گرفتند. استخراج DNA ژنومیک خون محیطی از طریق روش استخراج نمکی انجام شد و افراد از لحاظ پلی مورفیسم TaqIA به وسیله روش RFLP-PCR تعیین ژنوتیپ شدند و آنزیم TaqI برای RFLP به کار برده شد.

یافته ها: این بررسی نشان داد که فراوانی آلل A1 پلی مورفیسم TaqIA به طور معنی داری در افراد بیمار نسبت به گروه کنترل بالاتر است(001/p<0). فراوانی آلل A1 در افراد بیمار و کنترل به ترتیب 51 درصد و 5/22 درصد می باشد. ژنوتیپ A1A1 در 25 درصد بیماران و 7 درصد کنترل ها یافت شد(8/25-64/3= CI 95%، OR=9/7، p<0/001).

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بین آلل A1 پلی مورفیسم TaqIA و اعتیاد به هروئین و مت آمفتامین ارتباط معنی داری وجود دارد.