مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

بررسی اثرات قره قاط و دارچین بر روی فاکتورهای بیوشیمیایی سرم خون کارگران مواجهه یافته با آلاینده های نیکل و کروم

ندا باغی نیا

زمینه و هدف: نیکل و کروم فلزات سنگینی هستند که بعد از ورود به سیستم های بیولوژیکی می توانند رادیکال های آزاد بسیار واکنش پذیر تولید نموده و با ماکرومولکول های مختلف بدن بر همکنش نشان می دهند و موجب آسیب به آنها می شوند. هدف از این مطالعه تأثیر عصاره قره قاط و دارچین بر روی فاکتورهای بیوشیمیایی خون کارگران مواجهه یافته با نیکل و کروم است.

مواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی تعداد 99 نفر کارگر به 3 گروه مساوی تقسیم شدند: 1- گروه کنترل(سالم)، 2- گروه کارگران جوشکار مواجهه یافته با نیکل و کروم بدون دریافت عصاره (G) و 3- گروه کارگران جوشکار مواجه با نیکل و کروم با دریافت عصاره (B). ابتدا پارامترهای بیوشیمیایی در سرم خون همه افراد سه گروه سنجیده شد. سپس افراد گروه 3 به مدت چهار هفته و 2 بار در روز عصاره قره قاط به همراه چای - دارچین دریافت نمودند. در پایان دوره مجددا پارامترهای بیوشیمیایی در سرم خون افراد گروه 3 سنجیده و مورد مقایسه قرار گرفت. در این روش جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS، آزمون های توصیفی و تحلیلی شامل تی مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه آنووا استفاده گردید.

یافته ها: واریانس یک طرفه بین گروهی در برخی متغیرهای بیوشیمیایی بین سه گروه کنترل، G و B تفاوت آماری معنی داری نشان داد (05/0p<). هم چنین واریانس یک طرفه درون گروهی نیز در برخی متغیرها معنی دار بود.

نتیجه گیری: به دنبال مصرف عصاره قره قاط و چای-دارچین تغییرات مثبتی در پارامترهای بیوشیمیایی کارگرانی که در مواجهه با اثرات سمی نیکل و کروم هستند حاصل گردید.

افزایش کارائی واکسن کشته شده استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین با به کارگیری مخلوط آلوم-نالوکسان به عنوان ادجوانت: تقویت پاسخ‌های ایمنی همورال

غلامرضا ایراجیان

زمینه و هدف: پیدایش مقاومت های آنتی بیوتیکی به ویژه مقاومت به متی سیلین در استافیلوکوکوس اورئوس، پروسه درمان را با مشکل مواجه ساخته است. در این مطالعه، اثر مخلوط نالوکسان و آلوم به عنوان یک ادجوانت بر کارائی واکسن استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین کشته شده بررسی گردید.

مواد و روش ها: سویه 834 استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در محیط TSB کشت داده شد و به وسیله سونیکاسیون کشته شده و به عنوان یک مدل واکسن مورد استفاده قرار گرفت. موش های بالب سی به هفت گروه تقسیم شدند و واکسن مورد نظر در ترکیب با ادجوانت نالوکسان، آلوم، مخلوطی از نالوکسان و آلوم و یا به تنهایی مورد تزریق قرار گرفتند. سطح آنتی بادی توتال IgG و هم چنین ایزوتیپ های IgG1 , IgG2a به روش الیزا اندازه گیری شد و در نهایت آزمون چالش با باکتری مذکور انجام گرفت و موش ها به لحاظ میزان رشد باکتری در کلیه بررسی شدند.

یافته ها: سطح سرمی آنتی بادی IgG توتال در گروه مخلوط نالوکسان و آلوم با استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین به طور معنی داری افزایش پیدا کرده بود(05/0>p). به علاوه سطح پایین بار باکتری در این گروه مشاهد شد.

نتیجه گیری: به نظر می رسد تجویز مخلوط نالوکسان و آلوم به عنوان یک ادجوانت همراه با واکسن کشته شده استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین، با تقویت ایمنی همورال منجر به سطح بالایی از حفاظت در برابر عفونت استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین می گردد.

ارزیابی تغییرات هیستوپاتولوژیکی مغز، طحال و جنین موش باردار نژاد NMRI تحت مواجهه با نانو ذره اکسید مس

باقر سیدعلیپور

زمینه و هدف: نانو مواد به دلیل ویژگی های جدیدشان از جمله مساحت سطحی ویژه و واکنش پذیری بالا توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده اند. هدف از این مطالعه بررسی اثر سمیت نانو ذره اکسید مس بر مغز، طحال و جنین موش نژاد NMRI می باشد.

مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، 42 موش سوری ماده بالغ (3±30 گرم) به طور تصادفی به شش گروه (چهار گروه تجربی، یک گروه شم و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. موش های گروه تجربی در روز 3 و 12 بارداری نانوذرات اکسید روی با غلظت های 300، 400، 500 و 600 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. در روز 17 بارداری وزن مغز، طحال و جنین اندازه گیری شد. بافت ها جهت بررسی هیستولوژی با روش هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی شدند.

یافته ها: بر اساس مشاهدات ماکروسکوپی وزن جنین با افزایش غلظت های مختلف نانوذره در مقایسه با کنترل کاهش و اثر سمی آن افزایش یافت(05/0p&le). طحال فقط در غلظت 600 میلی گرم بر کیلوگرم تغییرات معنی داری را در مقایسه با کنترل نشان داد. بررسی هیستوپاتولوژیک مغز و طحال پس از تزریق درون صفاقی نانوذره اکسید مس علائم سمیت سلولی (پرخونی، نکروز، ارتشاح سلول های التهابی، دژنرسانس واکوئولی) و پرخونی، نکروز و افزایش هموسیدرین را نسبت به گروه کنترل به ترتیب نشان داد.

نتیجه گیری: مطالعه حاضر به وضوح نشان داد نانوذره اکسید مس می تواند ناهنجاری های هیستوپاتولوژیک را در بافت مغز و طحال موش NMRI به طور وابسته به دوزایجاد کند.

بررسی ارتباط هورمون تستوسترون، سن و لیپوپروتئین‌های سرم با شاخص توده‌ بدنی در مردان استان گلستان

مسعود گلعلی پور

زمینه و هدف: به دلیل تغییر سبک زندگی از نظر تغذیه و فعالیت های فیزیکی، چاقی به یکی از مهم ترین چالش های سلامتی انسان تبدیل شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط سطح تستوسترون و لیپوپروتئین های سرم از جمله لیپوپروتئین با چگالی پایین و لیپوپروتئین با چگالی بالا با شاخص توده بدنی در گروه های متفاوت سنی از جمعیت مردان استان گلستان بوده است.

مواد و روش ها: در این مطالعه مورد-شاهد که در آن 183 نفر از مردان طی سال 90-91 به صورت تصادفی انتخاب شدند، وزن و قد افراد بر اساس روش های استاندارد اندازه گیری شد و برای هریک شاخص توده بدنی محاسبه گردید. سطح سرمی هورمون تستوسترون و سطح لیپوپروتئین با چگالی پایین و لیپوپروتئین با چگالی بالا این افراد نیز سنجیده شد. آنالیزهای آماری داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون آنووا یک طرفه وآزمون همبستگی دومتغیره پیرسون بین گروه ها صورت گرفت.

یافته ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده ها، ارتباط آماری معکوس و معنی داری بین شاخص توده بدنی با سطح سرمی تستوسترون نشان داد (005/0p=). در جمعیت مورد بررسی، افزایش شاخص توده بدنی با افزایش لیپوپروتئین با چگالی پایین و افزایش سن نیز مرتبط بود (p به ترتیب 049/0 و 011/0). در ضمن بین مقدار لیپوپروتئین با چگالی بالا و شاخص توده بدنی رابطه معکوسی مشاهده شد که از لحاظ آماری معنی دار نبود (068/0p=).

نتیجه گیری: از این مطالعه می توان چنین نتیجه گرفت که در مردان، افزایش وزن با سطح پایین تستوسترون و با افزایش LDL مرتبط است که با افزایش سن این ارتباط بیشتر می شود.

افزایش القاء آپوپتوز ناشی از دوکسوروبیسین توسط ایندول تری کربینول با مهار مسیر پیام دهی فاکتور هسته‌ای کاپا-B در رده سلولی لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیش ساز سلولB (NALM-6)

مجید صفا

زمینه و هدف: دوکسوروبیسین از خانواده آنتراسایکلین ها به طور گسترده برای درمان بدخیمی های خونی استفاده می شود. یکی از اثرات جانبی این داروها، فعال شدن مسیر پیام دهی فاکتور هسته ای کاپا-B (NF-B) می باشد. NF-B با افزایش بیان ژن های بقاء سلولی باعث کاهش پاسخ مورد انتظار می شود. در این مطالعه اثر ایندول تری کربینول به عنوان مهار کننده NF-B بر تنظیم این فاکتور هسته ای و بیان ژن های هدف آن XIAP و Survivin در سلول های لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیش ساز سلول B (BCP- ALL) بررسی شده است.

مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی سلول های NALM-6 با غلظت های مختلف ایندول تری کربینول تیمار و سپس با دوکسوروبیسین 125 نانو مولار مجاور شدند. میزان آپوپتوز با رنگ آمیزی پروپیدیوم یدید و انکسین-V به کمک تکنیک فلوسیتومتری تعیین شد. تغییرات در پروتئین های p65 ،XIAP و Survivin در سلول های مجاور شده با ایندول تری کربینول و دوکسوروبیسین به کمک وسترن بلات مطالعه و بررسی داده ها با آزمون تی زوجی انجام شد.

یافته ها: ایندول تری کربینول باعث افزایش معنی دار(05/0p<) آپوپتوز در سلول های NALM-6 تحت تیمار با دوکسوروبیسین و ایندول تری کربینول در مقایسه با سلول هایی که تنها با دوکسوروبیسین مجاور شده بودند، می شود. هم چنین اثر مهاری ایندول تری کربینول بر تجمع هسته ای p65 و جلوگیری از افزایش بیان XIAP و Survivin القاء شده با دوکسوروبیسین به صورت معنی دار(05/0p<) مشهود می باشد.

نتیجه گیری: ایندول تری کربینول به عنوان یک ترکیب طبیعی می تواند باعث افزایش اثربخشی داروهای خانواده آنتراسیکلین از طریق مهار مسیر NF-B شود. این درمان ترکیبی می تواند در بهبود BCP- ALL با مسیر فعال NF-B مفید واقع شود.

اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی باتکیه بر مولفه‌‌‌‌‌های تحمل پریشانی و نظم بخشی هیجانی بر رفتارهای تکانشی و خشم‌های انفجاری

نرگس زمانی

زمینه و هدف: تکانش گری هسته اصلی بسیاری از آسیب های اجتماعی می باشد، لذا هدف پژوهش حاضر تعیین میزان اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی با تکیه بر مولفه های تحمل پریشانی و نظم بخشی هیجانی بر رفتارهای تکانشی و خشم های انفجاری بود.

مواد و روش ها: پژوهش حاضر پژوهشی نیمه تجربی، پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر بیماران زن مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی امیرکبیر شهر اراک بودند. نمونه پژوهش حاضر شامل 32 بیمار بود که تشخیص رفتارهای تکانشی و خشم های انفجاری را به تشخیص روان پزشک مرکز دریافت نمودند که این افراد به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. این بیماران با استفاده از مصاحبه تشخیصی ساختار یافته براساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی، مقیاس تکانش گری بارات، مقیاس تحمل پریشانی و مقیاس دشواری تنظیم هیجانی در مرحله پیش آزمون و پس آزمون مورد بررسی قرارگرفتند. سپس گروه آزمایش در 8 جلسه (2-30/2ساعته) تحت رفتاردرمانی دیالکتیک قرار گرفتند و به گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکردند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مورد تحلیل قرار گرفتند.

یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل بعد از اجرای رفتاردرمانی دیالکتیکی با تکیه بر مولفه های تحمل پریشانی و نظم بخشی هیجانی در متغیرهای رفتارهای تکانشی و خشم های انفجاری تفاوت معنی داری وجود دارد(01/0p<).

نتیجه گیری: مولفه های تحمل پریشانی و نظم بخشی هیجانی در رفتاردرمانی دیالکتیکی در کاهش خشم های انفجاری و رفتارهای تکانشی موثر است.

یاور مولکولی هموکینین-1: رهیافتی برای افزایش کارایی واکسن آنفلوانزا

شهلا شاهسوندی

زمینه و هدف: رخدادهای واریته های آنتی ژنی جدید ویروس های آنفلوانزا در جمعیت های انسانی ضرورت بهبود برنامه های کنترلی را بیش تر کرده است. برای افزایش و هدایت پاسخ های ایمنی واکسن های آنفلوانزا با یاور ترکیب می شوند. در سال های اخیر، بیش تر تلاش ها به طراحی یاور های مولکولی اختصاص یافته است. هموکینین-1 فعال کننده سلول های T و B برای تکثیر، بقا، تمایز به سلول های پلاسما و تولید آنتی بادی است. در این پژوهش اثر هموکینین -1 به عنوان یاور بر القا پاسخ ایمنی هومورال علیه ویروس آنفلوانزا بررسی شده است.

مواد و روش ها: توالی رمز دهنده ژن هموکینین -1 در داخل وکتور pcDNA3.1 قرار داده شده و به عنوان یاور استفاده شد. گروه های موش واکسن غیرفعال آنفلوانزا فرموله شده با یاور HK-1 را دریافت کردند. نمونه های سرم موش های تحت آزمایش پیش از تزریق های اولیه و یادآور و در زمان های معین گرفته شده و با آزمایش های سرولوژی ارزیابی شدند.

یافته ها: نتایج نشان داد که یاور هموکینین -1 توان افزایش عیار آنتی بادی علیه ویروس واکسن را دارد. موش های ایمن شده با واکسن دارای یاور در مقایسه با گروهی که فقط واکسن را دریافت کرده بودند سطح بالاتری از آنتی بادی علیه آنفلوانزا داشتند. تفاوت در تعداد تزریق های یادآور اثری بر روی افزایش عیار نداشت.

نتیجه گیری: داده های این پژوهش بیان گر آن است که هموکینین -1 به عنوان یک یاور مولکولی پاسخ های ایمنی هومورال و خاطره قوی در ایمن سازی علیه آنفلوانزا القا می کند.

ارتباط بین میزان بیان ژنOprD و حساسیت نسبت به کارباپنم‌ها در سویه‌های پسودوموناس جدا شده از نمونه‌های بالینی به روش qRT-PCR

محمد رضا عربستانی

زمینه و هدف: پسودوموناس آئروژینوزا یکی از شایع ترین پاتوژن های بیمارستانی با میزان مرگ و میر بالاست. پورین OprD به عنوان یکی از اصلی ترین مکانیسم های مقاومت در برابر آنتی بیوتیک های خانواده کارباپنم محسوب می شود. هدف از این مطالعه تعیین میزان بیان ژن کدکننده این پورین از طریق qRT-PCR است.

مواد و روش ها: در این مطالعه با بررسی 100 سویه پسودوموناس آئروژینوزا، 31 نمونه انتخاب و تست حساسیت آنتی بیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن برای آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزید، کینولون ها، کارباپنم ها و تعیین حداقل غلظت مهار کنندگی برای آنتی بیوتیک ایمی پنم انجام گرفت. سپس استخراج RNA و تبدیل آن به cDNA انجام و در مرحله آخر بیان ژن های مورد نظر توسط qRT-PCR صورت پذیرفت.

یافته ها: از بین 8 آنتی بیوتیک انتخاب شده، بیشترین مقاومت نسبت به لووفلوکساسین 19 (2/61 درصد) و هم چنین کمترین مقاومت نسبت به ایمی پنم 3 (6/9 درصد) مشاهده گردید. نتایج حداقل غلظت مهار کنندگی آنتی بیوتیک ایمی پنم، 12 مورد (7/38 درصد) مقاوم، 13 مورد (93/41 درصد) اینترمدیت و 6 مورد (35/19 درصد) حساس گزارش گردید. ژن OprD در تمام سویه ها وجود داشت ولی میزان بیان در سویه ها مختلف، به صورت متفاوت مشاهده شد. سویه های دارای بیان بالای ژن OprD حساسیت بالایی نسبت به کارباپنم ها به ویژه ایمی پنم نشان دادند.

نتیجه گیری: شناسایی مکانیسم های مقاومت در باکتری ها بسیار پیچیده و گسترده است و مکانیسم های مختلفی برای یک سری آنتی بیوتیک های مشابه عمل می کنند. OprD عامل اصلی اتصال کارباپنم ها بوده و با افزایش بیان این پورین حساسیت باکتری ها به این آنتی بیوتیک ها افزایش می یابد.

تاثیر فیلم آموزشی بر کیفیت زندگی و رضایت‌مندی بیماران تراکئوستومی

سلام وطن دوست

زمینه و هدف: بیماران دارای تراکئوستومی به علت تغییرات و محدودیت های ایجاد شده کیفیت زندگی آنها پایین می آید که شاید با آموزش مناسب بتوان علاوه بر بهبود کیفیت زندگی این بیماران، رضایت مندی آنها از آموزش ارائه شده را نیز افزایش داد. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر فیلم آموزشی بر کیفیت زندگی و رضایت مندی بیماران تراکئوستومی می باشد.

مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 80 بیمار دارای تراکئوستومی در بیمارستان های امیر علم و امام خمینی شهر تهران در سال 1392 انجام شده است. بیماران با روش نمونه گیری تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله تخصیص داده شدند. در حین ترخیص پرسش نامه مشخصات دموگرافیک، کیفیت زندگی (36-SF) و رضایت مندی (VAS) را تکمیل نمودند. سپس به گروه مداخله علاوه بر دریافت آموزش های معمول از پرسنل بیمارستان یک عدد سی دی آموزشی جهت استفاده در منزل داده شد. بعد از دو ماه مجددا کیفیت زندگی و رضایت مندی دو گروه مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ها: تحلیل های آماری نشان داد، میانگین کلی کیفیت زندگی بعد از مداخله تفاوت آماری معنی دار بود(003/0p=). هم چنین کیفیت زندگی در گروه مداخله دو ماه بعد از ترخیص در ابعاد محدودیت نقش به علت مشکلات عاطفی، وضعیت عاطفی، عملکرد اجتماعی، انرژی، سلامت عمومی و درد افزایش یافته بود. میانگین رضایت مندی از آموزش بعد از مداخله در دو گروه دارای تفاوت آماری معنی دار بود(001/0p<).

نتیجه گیری: استفاده از فیلم آموزشی علاوه بر آموزش های معمول می تواند باعث ارتقای کیفیت زندگی و افزایش رضایت مندی بیماران تراکئوستومی شود.

پنوموتوراکس کاتامنیال: گزارش یک مورد

شاهین فاتح

زمینه و هدف: پنوموتوراکس کاتامنیال به موارد پنوموتوراکس خود به خودی راجعه در زنان سنین باروری گفته می شود که 1 تا 30 درصد موارد پنوموتوراکس خود به خودی خانم ها را شامل می شوند و همراه با سیکل های قاعدگی بیمار است.

گزارش مورد: بیمار خانم 39 ساله ای با شکایت تنگی نفس ناگهانی و دیسترس تنفسی و کاهش صدای ریوی سمت راست بود که سابقه ای از پنوموتوراکس خود به خودی و تعبیه لوله سینه ای را نیز در ماه گذشته ذکر می کرد. بعد از تعبیه لوله سینه ای علایم بیمار بهبود یافت و به فاصله کمتر از 24 ساعت از شروع حمله عادت ماهانه وی شروع شد. درمان با پلورودز شیمیایی با تتراسیکلین و قرص دانازول انجام شد.

نتیجه گیری: پنوموتوراکس کاتامنیال و اندومتریوز توراسیک باید در تمامی موارد پنوموتوراکس خود به خودی در خانم های سنین باروری مد نظر بوده و تشخیص به موقع منجر به کاهش بروز موارد موربیدیتی و مورتالیته ناشی از عود این عارضه می شود.