مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

ارزیابی چند زمانه کیفیت نمونه اسپرمی بدنبال عفونت SARS-CoV-2

مرضیه تولائی

مقدمه: با وجود پایان رسمی همه گیری ویروس کرونا، SARS-CoV-2 همچنان نقش مهمی در بروز بیماری های التهابی و عفونی ایفا می کند. این مطالعه، که در سال سوم همه گیری انجام شده است، با هدف بررسی اثرات ویروس SARS-CoV-2 بر سلامت باروری مردان، به ویژه پارامترهای اسپرم، طراحی شده است. در این پژوهش، پارامتر های اسپرم و وضعیت کروماتین در یک مورد عفونت COVID-19 در سه زمان مختلف مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند: پیش از ابتلا، و نیز یک ماه و پنج ماه پس از بهبودی.
گزارش مورد: در این مطالعه، یک مرد 32 ساله با ناباروری اولیه و واریکوسل درجه یک مورد مطالعه قرار گرفت. آنالیز مایع منی طبق دستورالعمل WHO پس از مثبت شدن تست کووید-19 بیمار از طریق RT-PCR انجام شد. نمونه ها قبل از قرار گرفتن در معرض COVID-19 و یک و پنج ماه پس از بهبودی جمع آوری شدند. غلظت، تحرک و مورفولوژی اسپرم با استفاده از تجزیه و تحلیل مایع منی به کمک کامپیوتر (CASA) ارزیابی شد، در حالی که تکه تکه شدن DNA با استفاده از سنجش ساختار کروماتین اسپرم (SCSA) ارزیابی شد. تایید اخلاقی و رضایت آگاهانه اخذ گردید.
نتیجه گیری: غلظت اسپرم قبل از COVID-19، 56 میلیون در سی سی بود که پس از بیماری به 4/6 میلیون در سی سی کاهش یافت و پس از پنج ماه به 58 میلیون بازگشت. تغییر در حرکت و ساختار اسپرم و DNA نیز دیده نشد. این یافته ها نشان می دهد کووید-19 می تواند موقتاً بر غلظت اسپرم اثر بگذارد، اما این اثرات معمولاً قابل برگشت هستند و اثرات دائمی محتمل نیستند. تحقیقات بیشتر با نمونه بزرگ تر لازم است.

مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر بازگویی روانشناختی و طرحواره‌درمانی بر سبکهای مقابله با استرس در دختران نوجوان آسیب‌دیده از آزار جنسی مراجعه‌کننده به اورژانس

مرضیه عزیزی

مقدمه: آزار جنسی از جمله تجارب آسیب زای دوران نوجوانی است که تأثیرات عمیقی بر سبکهای مقابله با استرس دارد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی دو مداخله بازگویی روانشناختی و طرحواره درمانی بر سبکهای مقابله با استرس در دختران نوجوان آسیب دیده از آزار جنسی انجام شد.
روش کار: این مطالعه نیمه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بر روی 45 دختر نوجوان مراجعه کننده به اورژانس ورامین در سال 1403 انجام شد. شرکت کنندگان بهصورت تصادفی در سه گروه (بازگویی روانشناختی، طرحواره درمانی و کنترل) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبکهای مقابله با استرس اندلر و پارکر (1990) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد اثر مداخلات (مداخله بازگویی روان شناختی و طرحواره درمانی) در گروه های آزمایشی از مرحله پیش آزمون به مرحله پس آزمون با افزایش در سبک مقابله مسئله محور و البته، با کاهش در سبک های مقابله هیجان محور و اجتنابی در نوجوانان دختر آسیب دیده همراه بود. در مقابل، در گروه کنترل، طی دو مرحله زمانی پیش آزمون و پس آزمون، تفاوت معناداری در روند نقاط داده ای مشارکت کنندگان مشاهده نشد.
نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که هر دو مداخله مؤثرند و تفاوت معناداری در بین مداخلات مشاهده نشد. پیشنهاد می شود از ترکیب این دو روش در قالب یک پروتکل مرحله ای بعنوان راهکار بهینه برای این جمعیت بهره برد.

بررسی تغییرات بیان ژن‌های هیستامین و هیستامین N- متیل ترانسفراز در قطعه‌ی کمری نخاع رت‌های نر طی سوء مصرف مت‌آمفتامین و درمان با بوپره نورفین

حاتم احمدی

مقدمه: متامفتامین داروی محرک روانی قوی است که که در سالیان اخیر به طور گسترده مورد سوء مصرف قرار گرفته است. بوپره نورفین به عنوان مشتقات الکالوئیدی مورفینی در درمان وابستگی به اوپیوئید ها اثربخش است.
روش کار: در این مطالعه تجربی که بر روی 8 گروه آزمایشی7 تایی از موش های صحرایی نر صورت گرفت، اثر تزریق درون صفاقی 5 روزه ی مت آمفتامین، بوپره نورفین، برهم کنش داروها و ترک مصرف مت آمفتامین برتغییرات بیان ژن های هیستامین و هیستامینN- متیل ترانسفراز در قطعه ی کمری نخاع بررسی شد. تحلیل داده ها به کمک آزمون آنالیز واریانس یک طرفه توسط نرم افزار SPSS صورت گرفت.
یافته ها: تزریق درون صفاقی دوز 10 میلی گرم بر کیلوگرم مت آمفتامین و دوزهای 6 و 10 میلی گرم بر کیلوگرم بوپره نورفین در طی دوره 5 روزه تغییری در بیان ژنهای هیستامین و هیستامینN- متیل ترانسفراز در قطعه ی کمری نخاع موش های صحرایی نر ایجاد نکرد. محرومیت از داروی اعتیادآور مت آمفتامین موجب افزایش بیان هر دو ژن در این ناحیه شد (01/0>p). همچنین آزمایش بررسی برهم کنش اثر دو دارو نشان داد که بیان ژن هیستامین N- متیل ترانسفراز درگروه مت آمفتامین + دوز 10میلی گرم بر کیلوگرم بوپره نورفین نسبت به گروه مت آمفتامین افزایش معنی داری یافت (01/0>p).
نتیجه گیری: بر پایه نتایج این مطالعه و مکانیسم های مطرح شده در مطالعات پیشین، به نظر می رسد ترک مصرف مت آمفتامین و/یا به کارگیری بوپرنورفین به عنوان رویکرد درمانی امکان پذیر، با افزایش موقت هیستامین مغزی می تواند به تثبیت تعادل فیزیولوژیک دستگاه عصبی مرکزی منجر شود و در نتیجه به کاهش عوارض سوءمصرف مت آمفتامین کمک کند.

بررسی ارتباط بین مولفه های حافظه فعال و عملکرد زبان شفاهی کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون: یک مرور روایتی

زهرا جدی

عملکرد کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون در چگونگی یادگیری زبان شفاهی دارای تنوع می باشد و این تنوعات دامنه تغییرات وسیعی را نشان می دهند. با توجه به نقش اساسی مولفه های حافظه فعال در یادگیری زبان و توجه ویژه ابزارهای کاشت حلزون به در نظر گرفتن پردازش های شناختی، بنظر می رسد تفاوت های اساسی در فرآیند های عصب شناختی مرکزی به ویژه حافظه فعال می تواند تا حدودی تفاوت های فردی در عملکرد گفتار و زبان را بازنمایی و تببین کند. لذا؛ هدف از این مرور روایتی، بررسی مطالعاتی است که به وجود ارتباط بین مولفه های حافظه فعال شامل حلقه واجی، صفحه بینایی فضایی، انباره رویدادی و مجری مرکزی با مهارت های زبان شفاهی در کودکان استفاده کننده از کاشت حلزون پرداخته اند. نتایج مطالعات نشان داد مولفه های حافظه فعال همزمان با افزایش تجربه شنوایی و زبانی در فرد رشد و تقویت می شوند و تاثیر آن بر رشد گستره وسیعی از مهارت های زبان و گفتار قابل توجه است. نتایج مطالعات حاکی از وجود ارتباطی دوجانبه بین مهارت های حافظه فعال و مهارت های زبان شفاهی است؛ به گونه ای که عملکرد پایه و رشد یکی بر میزان پیشرفت دیگری تاثیرگذار است. بنابراین، بررسی سطح عملکرد حافظه فعال در این کودکان پیش از استفاده از وسیله ممکن است به پیش بینی بهتر نتایج زبانی آن ها و در نتیجه طراحی موثرتر برنامه های توانبخشی پس از کاشت حلزون منجر شود

پاتوژن‌های VBNC در میکروب‌شناسی بالینی: تهدید خاموش و مرزهای نوین تشخیصی

عارف شریعتی

حالت زنده ولی غیرقابل کشت (VBNC) به عنوان یک استراتژی بقای تطبیقی در باکتری ها، برای اولین بار در دهه ۱۹۸۰ توصیف شد و از آن زمان تاکنون توجه بسیاری را در حوزه میکروبیولوژی بالینی و ایمنی غذایی به خود جلب کرده است. در این وضعیت، سلول های باکتریایی زنده هستند اما توانایی رشد در محیط های کشت معمول را از دست می دهند، در حالی که همچنان دارای فعالیت های متابولیک، پتانسیل بیماری زایی و توانایی احیا تحت شرایط مناسب اند. پاتوژن های متعددی از جمله اشریشیا کلی، ویبریو کلرا، هلیکوباکتر پیلوری، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، کمپیلوباکتر ژژونی و لژیونلا پنوموفیلا قادر به ورود به این حالت هستند که نقش مهمی در بیماری زایی مزمن، عود بیماری و شکست درمان دارند. عوامل متعددی مانند گرسنگی، دمای پایین، مواد شیمیایی سمی، کلرزنی، آنتی بیوتیک ها و تعامل با موجودات زنده دیگر می توانند حالت VBNC را القا کنند. همچنین، احیای این سلول ها تحت تأثیر محرک هایی مانند محیط های غنی، تغییر دما و ترکیبات احیاکننده و تعامل با میزبان ممکن است. از آن جایی که سلول های VBNC از دید روش های کشت معمولی پنهان می مانند، تشخیص آن ها یک چالش بزرگ است. در این راستا، استفاده از روش های نوین مانند ردیابی بیان ژن، رنگ آمیزی سلول های زنده و مرده، PCR کمی، ردیابی فعالیت های متابولیکی و نشانگرهای زیستی راهکارهای مؤثری برای شناسایی این سلول ها فراهم کرده اند. کنترل و پیشگیری از VBNC، مستلزم رویکردهای چندجانبه شامل به کارگیری روش های فیزیکی، شیمیایی، زیستی و درمانی مناسب است. در مجموع، شناخت دقیق تر از حالت VBNC، می تواند گامی مؤثر در ارتقای ایمنی غذایی، پیشگیری از بیماری ها و بهبود مدیریت بالینی عفونت ها باشد.

بررسی تشکیل بیوفیلم به روش فنوتیپی و ژنوتیپی در جدایه‌های انتروکوک مقاوم به ونکومایسین (VRE) جدا شده از بیماران مبتلا به سرطان

محمد ارجمندزادگان

زمینه و هدف: انتروکوک های مقاوم به ونکومایسین (VRE ) از عوامل شایع عفونت های بیمارستانی هستند و تشکیل بیوفیلم در آن ها می تواند با افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی همراه باشد. این مطالعه با هدف بررسی توانایی بیوفیلم سازی ایزوله های VRE و الگوی مقاومت دارویی انجام شد.
مواد و روش ها: تعداد 70 نمونه مدفوع از بیماران سرطانی جمع آوری شد . سویه های مشکوک به Enterococcus با انجام تست های بیوشیمیایی شامل تست کاتالاز(منفی)، رشد در محیط حاوی ۶.۵٪ NaCl، تستPYR (مثبت)، و توانایی هیدرولیز اسکولین در حضور صفرا مورد بررسی قرارگرفتند. در نهایت، ۲۲ ایزوله Enterococcus تأیید و برای بررسی های بیشتر نگهداری شدند. مقاومت ایزوله ها به آنتی بیوتیک وانکومایسین با استفاده از روش براث میکرودایلوشن طبق دستورالعملCLSI انجام شد. تشکیل بیوفیلم به روش میکروپلیت بررسی گردید. شناسایی ژن های مرتبط با بیوفیلم سازی شامل gelE و cylA با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR ) انجام شد.
ملاحظات اخلاقی: این مطالعه با کد اخلاق ID IR.ARAKMU.REC.1403.047 به تصویب کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اراک رسیده است.
یافته ها: نتایج نشان داد که 68.2% قادر به تشکیل بیوفیلم بودند. بر اساس میزان جذب نوری در آزمون میکروتیتر پلیت، 27.2% بیوفیلم قوی ،13.6% بیوفیلم با شدت متوسط و 27.2% بیوفیلم ضعیف تشکیل دادند. همچنین 31.8% فاقد توانایی تشکیل بیوفیلم بودند. در بررسی ژنوتیپی با استفاده از روش PCR ، ژن های gelE و cylA در ایزوله های VRE مورد ارزیابی قرار گرفتند نتایج نشان دادند که از مجموع 22 ایزوله ، ژن های gelE و cylAبه ترتیب(77.3% و 63.6% وجود داشتند.
نتیجه گیری: تشکیل بیوفیلم نقش مهمی در افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله های VRE ایفا می کند. شناسایی فاکتور های بیوفیلم سازی می تواند در طراحی استراتژی های درمانی موثر علیه این باکتری ها سودمند باشد.

مدل سازی معادلات ساختاری تن انگاره و اضطراب قرار ملاقات در نوجوانان مبتلا به آکنه ولگاریس: نقش میانجی شفقت به خود و تحریف شناختی بین فردی

قدرت اله عباسی

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی روابط ساختاری تن انگاره و اضطراب قرار ملاقات در نوجوانان مبتلا به آکنه ولگاریس با نقش میانجی شفقت به خود و تحریف شناختی بین فردی بود.
روش کار: روش پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و به روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی افراد مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان ولی العصر و رازی شهر قائم شهر در نیم سال دوم ۱۴۰۲ بودند. با توجه به حجم به دست آمده از نرم افزار جی پاور، حجم نمونه به تعداد ۱۰۰ نفر به شکل غیرتصادفی و هدفمند از بین افراد مبتلا به آکنه ولگاریس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه تن انگاره سوئوتو و گارسیا (۲۰۰۲)، پرسش نامه شفقت به خود نف (۲۰۰۳)، پرسش نامه تحریف شناختی بین فردی همام سی (۲۰۰۴) و اضطراب قرارملاقات نوجوانان گلیکمن و لاگرکا (۲۰۰۴) بود. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از spss نسخه ۲۶ و pls نسخه ۴ انجام شد.
یافته ها: براساس نتایج این پژوهش، مدل پیشنهادی از برازش قابل قبولی برخوردار است. به طور کلی، در مدل پیشنهادی پژوهش، نتایج نشان داد که تن انگاره هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم از طریق شفقت به خود و تحریف شناختی بین فردی با اضطراب قرارملاقات رابطه دارد.
نتیجه گیری: از آنجایی که اکنه ولگاریس می تواند در تصور فرد از بدن خود اختلال ایجاد کند و این افراد شفقت ورزی به خود کمتر و تحریف های شناختی بیشتری را تجربه می کنند؛ ممکن است در روابط خود به خصوص در شروع روابط عاشقانه یا بالقوه عاشقانه خود دچار اضطراب شوند.

بررسی تاثیر مهارت‌های تنظیم هیجان بر ابعاد رفتارهای مراقبتی پرستاران

مریم مقیمیان

مقدمه: رفتارهای مراقبتی پرستاران کیفیت خدمات پرستاری را تعیین می‏کند. این رفتارها تحت تاثیر هیجانات پرستار قرار می‏گیرند. تنظیم هیجان می تواند بر عملکرد مراقبتی پرستاران تأثیرگذار باشد. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر مهارت های تنظیم هیجان بر رفتارهای مراقبتی پرستاران انجام شد.
روش‏ بررسی : در یک مطالعه نیمه تجربی، 50 پرستار بیمارستان ضیاییان تهران براساس معیارهای ورود به مطالعه به‏صورت دردسترس انتخاب و با قرعه کشی در دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. در گروه مداخله، مهارت‏های تنظیم هیجان در شش جلسه ارائه شد. گروه کنترل تمرینی دریافت نکرد. ابزارگرداوری داده‏ها فرم مشخصات جمعیت شناختی و پرسشنامه رفتارمراقبتی ولف بود که قبل و یکماه بعد از مطالعه تکمیل شد. داده ها با آزمون های توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS نسخه 21 تحلیل شدند.
یافته‏ها: مشخصات جمعیت‏شناختی پرستاران در دو گروه اختلاف معنادار نداشت. میانگین نمرات رفتارهای مراقبتی در گروه مداخله و کنترل قبل از مطالعه به ترتیب‏ 82/11 ±26/149 و70/10 ±08/146 بود که اختلاف معنادار نداشت. بعد از مطالعه این میانگین در گروه مداخله به11/9 ±12/203 رسید که اختلاف آن با قبل از مطالعه و با گروه کنترل معنادار بود (001/0>p). در گروه کنترل بعد از مطالعه نمره رفتارهای مراقبتی 11/14 ±72/147 بود که اختلاف آن با قبل از مطالعه و با گروه مداخله معنادار نبود.
نتیجه گیری: مهارت های تنظیم هیجان می تواند رفتارهای مراقبتی پرستاران را ارتقا دهد. پرستارانی که مهارت بالاتری در مدیریت هیجانات دارند، در موقعیت های چالش برانگیز حرفه ای تر عمل می‏کنند. بنابراین تقویت این مهارت‏ها برای توسعه حرفه‏ای پرستاران پیشنهاد می‏شود.

مفهوم شناسی تمدن سازمانی در بیمارستان های دولتی (مورد مطالعه: بیمارستان امیرکبیر اراک)

ناصر میرسپاسی

زمینه و هدف: امروزه، سازمان های مختلف فعال در حوزه سلامت برای رشد و موفقیت در آینده، باید به سمت تعالی حرکت کنند. در این راستا، مفهوم تمدن سازمانی با توجه به نقشی که در توسعه آینده بیمارستان ها و تامین منافع ذینفعان مختلف آن ها می تواند داشته باشد، مورد توجه قرار گرفته است. از این رو، هدف تحقیق حاضر مفهوم شناسی تمدن سازمانی در بیمارستان های دولتی است.
مواد و روش ها: این پزوهش از نظر هدف بنیادی بوده و در زمره تحقیقات آمیخته اکتشافی قرار می گیرد. به منظور طراحی مدل پژوهش از روش تحلیل مضمون(تم) استفاده گردیده و با 14 نفر از خبرگان که به صورت هدفمند انتخاب شدند، مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام پذیرفته است. همچنین، مدل طراحی شده با روش تحلیل عاملی تاییدی و با نرم افزار Smart PLS اعتبارسنجی شده است. جامعه آماری در این مرحله شامل مدیران و خبرگان بیمارستان امیرکبیر اراک بودند که با پرسشنامه از آن ها نظرخواهی به عمل آمد. همچنین، حجم نمونه محاسبه شده با روش کوکران 101 نفر و روش نمونه گیری نیز از نوع تصادفی ساده بود.
یافته ها: برای پدیده تمدن سازمانی در بیمارستان های دولتی، پنج بعد شامل فضیلت محوری، ارزش محوری، عقلانیت محوری، آرمان محوری و ذینفع محوری و 15 مولفه شناسایی گردید. همچنین، یافته های برازش تحلیل عاملی تاییدی نیز نشان داد که ساختار مفهومی تمدن سازمانی و متغیرهای مدل مورد تایید است.
نتیجه گیری: پدیده تمدن سازمانی در بیمارستان های دولتی پدیده ای چندبعدی و پیچیده است و تمامی بخش ها و افراد سازمانی را دربرمی گیرد. همچنین، تحقق تمدن سازمانی در بیمارستان های دولتی، نقش مهمی در تحقق اهداف آینده آن ها و کسب رضایت ذینفعان ایفا می کند.

نقش میانجی ذهنی‌سازی در رابطه بین سبک‌های دلبستگی و اختلال وسواسی-جبری ارتباطی

فرامرز سهرابی

مقدمه: اختلال وسواسی-جبری ارتباطی (ROCD) نوعی از اختلال وسواسی-جبری است که با وسواس ها و اجبارهایی در مورد روابط صمیمانه مشخص می شود. پژوهش حاضر به بررسی نقش میانجی ذهنی سازی به عنوان یک سازو کار روان شناختی مهم در ارتباط بین سبک های دلبستگی و علائم اختلال وسواسی-جبری ارتباطی می پردازد.
روش: این پژوهش توصیفی-همبستگی با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس بر روی 281 زوج متاهل در شهر تهران انجام شد. شرکت کنندگان پرسشنامه های سبک های دلبستگی، مقیاس ذهنی سازی و پرسشنامه علائم وسواسی-جبری مرتبط با شریک زندگی (PROCSI) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و اضطرابی) با نمرات پایین تر ذهنی سازی و نمرات بالاتر علائم اختلال وسواسی-جبری ارتباطی همبستگی مثبت و معنادار داشتند، در حالی که سبک دلبستگی ایمن با نمرات بالاتر ذهنی سازی و نمرات پایین تر علائم اختلال وسواسی-جبری ارتباطی همبستگی منفی و معناداری نشان داد. تحلیل مدل یابی معادلات ساختاری حاکی از آن بود که ذهنی سازی به طور معناداری رابطه بین سبک های دلبستگی و اختلال وسواسی-جبری ارتباطی را میانجی گری می کند. به عبارت دیگر، سبک های دلبستگی ناایمن از طریق کاهش ظرفیت ذهنی سازی، به افزایش علائم اختلال وسواسی-جبری ارتباطی منجر می شوند.
نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نقش کلیدی ذهنی سازی را به عنوان یک مکانیسم روان شناختی در ارتباط بین سبک های دلبستگی ناایمن و تجارب آسیب زای دوران کودکی با افزایش علائم اختلال وسواسی-جبری ارتباطی برجسته می سازد. این نتایج بر اهمیت ارزیابی و تقویت ظرفیت ذهنی سازی در کنار پرداختن به الگوهای دلبستگی و تاریخچه تروما در مداخلات درمانی برای زوجین مبتلا به اختلال وسواسی-جبری ارتباطی تأکید دارد.

نقش هوش مصنوعی در آموزش علوم پایه پزشکی در دوران بحران و محدودیتهای اینترنتی : تقویت آمادگی و تاب آوری نظام آموزشی

معصومه غلامی

هوش مصنوعی میتواند به عنوان عاملی کلیدی در ارتقای آموزش علوم پایه پزشکی، به ویژه در شرایط بحرانی همچون منازعات اخیر ایران و اسرائیل و محدودیت های اینترنتی، مطرح شود. این فناوری با ارائه محتوای آموزشی شخصی سازی شده، شبیه سازی های مجازی و بازخورد فوری، میتواند خلأهای ناشی از محدودیت های آموزش حضوری و دسترسی محدود به منابع علمی را جبران و همچنین، با تقویت تعاملات گروهی و توسعه مهارت های تفکر انتقادی، نقش مؤثری در افزایش تاب آوری نظام آموزشی ایفا کند. بنابراین، ادغام هوش مصنوعی در فرآیندهای آموزشی پزشکی، نه تنها در مواجهه با بحران ها، بلکه در ارتقای مستمر کیفیت آموزش و توانمندسازی نسل آینده متخصصان سلامت، امری ضروری و اجتناب ناپذیر است.

ساخت و کلونینگ وکتور CRISPR/Cas9 هدفمند ژن CDKL5 و تایید هویت خط سلولی با روش QF-PCR

جعفر امانی هارونی

زمینه و هدف: اختلال طیف اوتیسم (ASD) و اختلال کمبود CDKL5 از جمله اختلالات عصبی-رشدی با ریشه ژنتیکی هستند که نیازمند مدل های دقیق مولکولی برای مطالعه مکانیسم های بیماری و توسعه درمان های نوین می باشند. سیستم ویرایش ژنوم CRISPR/Cas9 ابزاری کارآمد برای ایجاد تغییرات هدفمند در ژنوم است. هدف این مطالعه، طراحی و ساخت وکتور CRISPR/Cas9 حامل sgRNA اختصاصی برای ژن CDKL5 و تایید کلونینگ و هویت خط سلولی مورد استفاده به کمک روش های مولکولی بود.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، ابتدا sgRNA اختصاصی برای ناحیه مورد نظر در ژن CDKL5 طراحی شد. الیگوهای Forward و Reverse آنیل شده و در وکتور PX458 کلون شدند. پس از ترانسفورماسیون باکتری E. coli سویه DH5α، کلونی های مثبت به روش Colony PCR و توالی یابی تایید شدند. همچنین جهت اطمینان از هویت خط سلولی HEK293T مورد استفاده، آزمون QF-PCR برای تعیین جنسیت و بررسی کروموزومی انجام شد.
یافته ها: نتایج Colony PCR وجود باند مورد انتظار 230 جفت بازی را در کلونی های منتخب نشان داد. توالی یابی نیز Insert صحیح sgRNA را در وکتور تایید کرد. نتایج QF-PCR الگوهای Peaks مشخص برای کروموزوم های جنسی را نشان داد که هویت خط سلولی را تایید می کرد.
نتیجه گیری: ساخت وکتور CRISPR/Cas9 هدفمند ژن CDKL5 با موفقیت انجام شد و تاییدیه های مولکولی لازم شامل کلونینگ و بررسی خط سلولی حاصل گردید. این وکتور می تواند برای مطالعات بعدی ویرایش ژن در مدل های سلولی مورد استفاده قرار گیرد.

تأثیر هوش هیجانی و هدف‌گذاری بر عملکرد ورزشی فوتبالیست‌های جوان شهر اراک

سعادت الله صالحی

مقدمه:این پژوهش با هدف بررسی تأثیر هوش هیجانی و هدف گذاری بر عملکرد فوتبالیست های جوان شهر اراک انجام شد. جامعه آماری شامل بازیکنان ۱۵ تا ۲۱ ساله حاضر در تیم ها و آکادمی های فوتبال این شهر بود و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی شوت، هدف گذاری لاک و لاتام، و عملکرد ورزشی جمع آوری و با روش معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند.
یافته ها: یافته ها نشان داد که هوش هیجانی با ضریب مسیر 45/0 و هدف گذاری با ضریب مسیر 52/0تأثیر مستقیم و مثبتی بر عملکرد ورزشی دارند. همچنین، هوش هیجانی با ضریب مسیر 61/0 تأثیر مثبت و معناداری بر هدف گذاری نشان داد. این نتایج حاکی از آن است که بازیکنان با سطح هوش هیجانی بالاتر، تمایل بیشتری به تعیین اهداف چالش برانگیز دارند و عملکرد بهتری از خود نشان می دهند.
نتیجه گیری: پیشنهاد می شود مربیان و سازمان های ورزشی با برگزاری کارگاه های آموزشی و استفاده از روان شناسان ورزشی، به توسعه این مهارت ها در بازیکنان جوان کمک کنند. همچنین، تحقیقات آینده می توانند با بررسی متغیرهای واسطه ای و استفاده از روش های طولی، به درک عمیق تری از این روابط دست یابند.