مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

زمانی که مراقبان نیاز به مراقبت دارند: چالش‌های پنهان پرستاران در محیط کار

امیرمحمد درستی

پرستاران به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام سلامت، همواره در خط مقدم ارائه خدمات درمانی قرار داشته اند. با این حال، مطالعات اخیر نشان می دهد که این گروه حرفه ای با چالش های جدی در زمینه سلامت روان و رضایت شغلی مواجه هستند که عمدتاً ناشی از شکست های ساختاری و سیستمی در محیط های کاری است. بر اساس بررسی های انجام شده طی همه گیری کووید-۱۹، شیوع فرسودگی شغلی در میان پرستاران بسیار بالا گزارش شده است؛ به طوری که 34/1 درصد از پرستاران، خستگی عاطفی و 12/6 درصد، بی هویتی حرفه ای را تجربه کرده اند. این آمار نه تنها نشان دهنده بحران موقتی، بلکه بازتابی از نارسایی های مزمن در نظام سلامت است.

بررسی اثر بخشی آموزش چهره به چهره قبل از عمل بر میزان اضطراب بیماران تحت جراحی کاتاراکت

نازنین امینی

مقدمه: کاتاراکت، یکی از علل شایع ناتوانی در سالمندان است. بیماران کاندید عمل جراحی کاتاراکت، مانند هر نوع جراحی دیگر، اضطراب فراوانی را تجربه می کنند و این اضطراب، بر ابعاد روانی، فیزیولوژیکی و بهبودی پس از عمل در آنان تأثیر نامطلوبی دارد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش قبل از عمل بر میزان اضطراب بیماران کاندید جراحی کاتاراکت انجام گرفت.
روش کار: در این کار آزمایی آموزشی، 80 بیمار کاندید جراحی کاتاراکت به روش نمونه گیری تصادفی ساده در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. بیماران در گروه آزمون، مداخله آموزشی را دریافت کردند و بیماران گروه کنترل، مراقبت های معمول بخش را دریافت نمودند. اضطراب دو گروه در زمان بستری و پس از جراحی و ورود به بخش با پرسشنامه Spielberger، تعیین و در دو گروه مقایسه شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون Fisher's exact test، Levin و Chi-square و T-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج اختلاف آماری معنی داری را بین گروه آزمون و کنترل قبل از مداخله آموزشی از نظر نمره ی اضطراب آشکار و پنهان را نشان نداد (0/05 < P) اما پس از اجرای مداخله آموزشی نتایج اختلاف آماری معنی داری را بین دو گروه آزمون و کنترل از نظر میانگین اضطراب آشکار و پنهان(0/05 > P) نشان داد.
نتیجه گیری: اجرای مداخله آموزشی قبل از عمل منجر به کاهش اضطراب بیماران بعد از عمل می شود، از این رو پیشنهاد می شود که آموزش به عنوان روشی کم هزینه و اثربخش در مراقبت های قبل از عمل انجام شود.

تأثیر یک دوره تمرین استقامتی همراه با تحریک الکتریکی بر بیان ژن های ICAM و VCAM در بافت قلب موش روزه چاق دار

مهدی مرادی

مقدمه: از آنجا که تمرین استقامتی و رژیم روزه داری در کاهش علائم بیماری های قلبی مؤثر است، هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرین استقامتی همراه با تحریک الکتریکی بر بیان ژن های (Intercellular Adhesion Molecule 1) ICAM و
(Vascular cell adhesion molecule-1) VCAM در بافت قلب موش های روزه دار چاق بود.
روش کار: در این مطالعه تجربی، 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (8 هفته ای با میانگین وزن 19±200 گرم) پس از القای چاقی و افزایش وزن به طور تصادفی به 5 گروه7تایی (کنترل چاق، روزه دار، روزه دار و تمرین استقامتی، روزه دار و تحریک الکتریکی و روزه دار، تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی) تقسیم شدند. روزه داری به صورت پروتکل 8/16برای تمامی گروه ها بجز کنترل چاق انجام شد. پروتکل تمرین استقامتی به مدت 4 هفته و 5 جلسه در هفته با شدت 50 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی در هفته اول شروع و در هفته چهارم به 65 درصد رسید. همچنین تحریک الکتریکی با (دستگاه فوت شوک برای 5/0 میلی آمپر و 20 دقیقه) انجام شد. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی پس از بیهوشی کامل، بافت قلب برداشته شد. مقادیر بیان ژن ICAM-1 و VCAM-1 قلب به روش Real time PCR اندازه گیری شد. از روش آماری آنالیز واریانس دو راهه همراه با آزمون تعقیبی Tukeyبرای تجزیه و تحلیل داده در سطح معنی داری (05/0 ≥ P) استفاده شد.
یافته ها: نتایج بدست آمده از مطالعه حاضر نشان داد، روزه داری متناوب، تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی هر کدام به تنهایی باعث کاهش معنادار بیان ژن ملکول های چسبان عروقی در بافت قلب موش های صحرایی می شود (0/001 = P). این در حالی است که به نظر می رسد ترکیب سه مداخله اثرگذاری بیشتری بر کاهش سطح بیان ژن ملکول های چسبان عروقی در بات قلب موش های صحرایی چاق شود (0/001 = P).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده، انجام تمرینات استقامتی همراه با روزه داری و تحریک الکتریکی، اثر بسزایی در کاهش بیان VCAM و ICAM در بافت قلب دارد. با این حال هنوز نمی توان با قطعیت سمت و سوی اثر روزه داری، تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی فوت شوک را بر مولکول های چسبان درشرایط چاقی و روزه داری متناوب تعیین نمود.

اثرات تزریق داخل صفاقی بوتاکس بر پارامترهای بیوشیمیایی و ساختاری کلیه موش‌های صحرایی ماده نژاد ویستار

محمد رضا دایر

مقدمه: پروتئین نوروتوکسین بوتولینیوم (بوتاکس)، جهت زیباسازی و کاهش چین و چروک صورت بدون توجه به خطرات بالقوه آن بطور وسیعی استفاده می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات بوتاکس بر عوامل بیوشیمیایی خون و نیز ساختار بافتی کلیه موش های صحرایی ماده انجام گرفت.
روش کار: در این مطالعه، تعداد 28 عدد موش صحرایی ماده بالغ از نژاد ویستار انتخاب و بطور تصادفی به چهار گروه هفت تایی تقسیم شدند. به سه گروه اول تا سوم به ترتیب بوتاکس با دوزهای 4، 6 و 8 تزریق و به گروه چهارم یا گروه شاهد سالین به صورت داخل صفاقی (یک سوم پایینی شکم و یک سانتی متر زیر ناف سمت چپ) تزریق شد. سپس به مدت سه ماه با دسترسی کامل به غذا و آب در شرایط دمایی 22 درجه سانتی گراد و چرخه روشنایی و تاریکی 12 ساعته در خانه حیوانات نگهداری شدند. در پایان دوره، حیوانات بعد از 24 ساعت گرسنگی توسط اتر بیهوش و از ناحیه قلب آنها خونگیری شد. سپس حیوانات آسان کشی شده و نمونه های بافتی کلیه آنها جهت بررسیهای بافت شناختی استخراج گردید.
یافته ها: نتایج بیوشیمایی حاکی از افزایش معنی دار کراتینین خون بدنبال تزریق بوتاکس در مقادیر 6 و 8 واحد بود که نشان دهنده آسیب کلیوی است. اگرچه افزایش در میزان اسید اوریک خون در مقایسه با گروه کنترل در سطح 95 درصد معنی دار نبود ولی در سطح 94 درصد اختلاف معنی داری را نشان داد که حاکی از آسیب اولیه به کلیه ها می باشد. مطالعات بافت شناختی نشان داد که تزریق داخل صفاقی بوتاکس در دوز 8 واحد، در بافت کلیه تغییرات ساختاری پراکنده و محدود در برخی از نواحی کلیه شامل دژنرسانس واکوئلر سلول های اپی تلیال ایجاد می کند.
نتیجه گیری: بنابر نتایج مطالعه حاضر، استفاده از بوتاکس در دوره های طولانی و تکرار شونده، علاوه برآسیب های موضعی ممکن است باعث آسیب های جدی به کلیه ها شده و زندگی فرد را تهدید نماید.

تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی با مکمل‌دهی دانه گیاه خرفه بر فاکتور پیش‌التهابی IL-6 و CRP مردان میانسال مبتلا به دیابت نوع دو در آستانه چاقی

علی قاسمی کهریزسنگی

مقدمه: امروزه دیابت یکی از مشکلات اصلی در جهان می باشد. دیابت نوع ۲ در افراد چاق و دارای اضافه وزن بیشتر دیده می شود و چاقی نیز بعنوان یک مشکل جدی سلامتی مطرح است. علاوه بر اهمیت فعالیت ورزشی در دیابت، مصرف برخی مکمل ها می تواند بر عوامل التهابی مؤثر باشد. بنابراین، هدف مطالعه حاضر، تعیین تأثیر ۸ هفته تمرین استقامتی همراه با مصرف مکمل دانه گیاه خرفه روی فاکتورهای پیش التهابی IL-6 و CRP مردان مبتلا به دیابت نوع-۲ میانسال در آستانه چاقی بود.
روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی روی ۴۰ بیمار مرد مبتلا به دیابت نوع ۲ با میانگین سنی 40-65 و قند خون ناشتایی بالای ۱۲۰ انتخاب شده، سپس به طور تصادفی به چهار گروه 10 نفره شامل: گروه کنترل، تمرین، تمرین+مکمل و گروه مکمل تقسیم شدند. آزمودنی ها، سابقه فعالیت ورزشی منظم (به مدت 6 ماه قبل) و مصرف گیاه خرفه را نداشتند و در آستانه چاقی بودند (شاخص توده بدنی بین 28 تا 30). آزمودنی ها ۳ جلسه در هفته و هر جلسه یک ساعت پیاده روی بدون استراحت انجام می دادند. مدت زمان هر جلسه تمرینی از ۳۰ دقیقه در هفته اول شروع شد و در هفته هشتم به ۴۵ دقیقه رسید، همچنین شدت تمرین معادل۵۰ تا۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره رسید. گروه مکمل، دانه گیاه خرفه به میزان 7/5 گرم در روز را به مدت ۸ هفته مصرف کردند. گروه کنترل طی ۸ هفته تمرین نداشتند و مکملی دریافت نکردند. برای مقایسه نتایج قبل و بعد از آزمون t زوجی استفاده شد. برای بررسی اختلاف معنی داری بین چهار گروه از آزمون تحلیل کوواریانس و در صورت مشاهده تفاوت معنی دار از آزمون تعقیبی Bonferroni جهت تعیین محل اختلاف بین گروهی در سطح معنی داری (0/05 > P) استفاده شد.
یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس، تفاوت معنی دار CRP را نشان داد (0/001 = P). نتایج آزمون تعقیبی Bonferroni حاکی از تفاوت بین دو گروه تمرین- مکمل و تمرین دارونما نسبت به گروه کنترل بود (0/05 P <). در مقادیر IL-6 تفاوتی مشاهده نشد.
نتیجه گیری: به نظر می رسد مصرف دانه گیاه خرفه همراه با فعالیت ورزشی، موجب بهبود شاخص التهابی CRP شده و لذا می تواند باعث کاهش مشکلات قلبی شود. در نتیجه استفاده از مکمل دانه خرفه چنانچه همزمان با تمرین ورزشی باشد می تواند روشی مؤثر برای مردان مبتلا به دیابت نوع دو میانسال در آستانه چاقی باشد، اما تأثیر تمرین استقامتی مؤثرتر از مکمل دانه خرفه بود.

اثر استفاده کوتاه مدت از کفی آنتی‌پرونیت بر متغیرهای فشارکف‌پایی در افراد دارای باز سازی رباط صلیبی قدامی با پای پرونیت طی دویدن

امیرعلی جعفرنژادگرو

مقدمه: استفاده از مداخلات درمانی در بیماران با بازسازی رباط صلیبی قدامی (Anterior Cruciate Ligament) ACL ضروری می باشد. برخی از مطالعات گزارش دادند، که استفاده از کفی های طبی، میزان فشار کف پایی در بیماران را کاهش می دهند. بنابرین هدف پژوهش حاضر، اثر استفاده کوتاه مدت از کفی آنتی پرونیت بر متغیرهای فشار کف پایی در افراد دارای باز سازی رباط صلیبی قدامی با پای پرونیت طی دویدن بود.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد که در سال 1401 در شهرستان اردبیل انجام شد. نمونه آماری این مطالعه شامل 13 فرد پس از بازسازی ACL با پای پرونیت با میانگین سنی 4/5 ± 23/2 سال و 13 فرد سالم با میانگین سنی 4/1 ± 22/9 سال بود که به طور در دسترس انتخاب شدند. مقادیر فشار کف پایی طی دویدن با و بدون استفاده از کفی آنتی پرونیت توسط دستگاه فوت اسکن (نرخ نمونه برداری: 300 هرتز) ثبت شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل آنالیز واریانس دو طرفه با اندازه های تکراری استفاده شد.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر کاهش معنادار مقادیر اوج فشار کف پایی بر روی استخوان کف پایی اول (0/044 = P)، دوم (0/010 = P) و پنجم (0/037 = P) بعد از استفاده از کفی آنتی پرونیت طی فاز اتکا دویدن را نشان داد.
نتیجه گیری: به طور کلی می توان بیان نمود که استفاده از کفی آنتی پرونیت احتمالاً می تواند در کاهش مقادیر فشار کف پایی و مقادیر نیروی عکس العمل زمین در افراد دارای باز سازی ACL با پای پرونیت طی دویدن مؤثر باشد. باوجود این، اثبات هرچه بهتر این موضوع نیاز به انجام پژوهش های بیشتر در این زمینه دارد.

ارزیابی اثرات میدان‌های مغناطیسی متناوب بر رشد باکتری‌هایاشریشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس

فاطمه سیف

مقدمه: در دنیای امروز، با گسترش فناوری های الکترونیکی و تجهیزات تولیدکننده میدان های الکترومغناطیسی، انسان ها و سایر موجودات زنده به طور مداوم در معرض این میدان ها قرار دارند. این مواجهه می تواند تأثیرات بیولوژیکی قابل توجهی بر رشد و عملکرد موجودات زنده داشته باشد. این پژوهش به ارزیابی تأثیر میدان های مغناطیسی متناوب با شدت ها و فرکانس های مختلف بر میزان رشد باکتری های اشریشیا کلی (Escherichia coli) به عنوان یک باکتری گرم منفی و استافیلوکوکوس اورئوس (Staphylococcus aureus) به عنوان یک باکتری گرم مثبت، پرداخته است.
روش کار: این مطالعه، اثر میدان های مغناطیسی متناوب با شدت های ۱ و ۲ میلی تسلا و فرکانس های ۵۰، ۷۵، ۱۰۰ و ۱۵۰ هرتز بر رشد باکتری های اشریشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، از تکنیک شمارش صفحات استاندارد استفاده شد. نمونه ها در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد به مدت ۲۴ ساعت انکوبه شدند و تعداد کلونی ها به صورت واحدهای تشکیل دهنده کلونی (CFU/ml) شمارش شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که تعداد کلونی های اشریشیا کلی تحت تأثیر میدان های مغناطیسی به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (0/05 > P). درمقابل، تعداد کلونی های استافیلوکوکوس اورئوس پس از مواجهه با میدان مغناطیسی کاهش معنی داری (0/05 > P) را نشان داد.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که میدان های مغناطیسی متناوب می توانند تأثیرات متفاوتی بر رشد باکتری های مختلف داشته باشند. طبق این نتایج، کاهش در تعداد کلونی ها بر اثر اعمال میدان مغناطیسی در استافیلوکوکوس اورئوس مشاهده شد، در حالی که افزایش تعداد کلونی ها در اشریشیا کلی دیده شد. این یافته ها می توانند در توسعه روش های جدید برای کنترل رشد باکتری ها و کاربردهای بیوتکنولوژی مورد استفاده قرار گیرند.

نانوامولسیون حاوی اسانس گیاهان رزماری و نعناع فلفلی در کاهش درد نوروپاتیک در موش‌های صحرای مدل آسیب فشاری مزمن عصب سیاتیک

سید علیرضا طلائی

مقدمه: اثرات ضددردی اسانس رزماری و نعناع فلفلی در مطالعات زیادی نشان داده شده است. حلالیت پایین اسانس ها در آب و فراهمی زیستی پایین مصرف آنها را محدود کرده و نانوذرات می توانند در رفع این محدودیت ها کمک کنند. این مطالعه با هدف بررسی اثر ضددردی نانوامولسیون حاوی اسانس رزماری و نعناع فلفلی در موش های صحرایی مبتلا به درد نوروپاتیک انجام شد.
روش کار: 40 سر موش صحرائی نر به چهار گروه زیر اختصاص داده شدند: کنترل (CON)، درد نوروپاتیک دریافت کننده نرمال سالین (NPS)، نانوامولسیون (NPN) یا گاباپنتین (NPG). درد نوروپاتیک با استفاده از مدل CCI ایجاد شد. حیوانات، نانوامولسیون حاوی 10 درصد عصاره رزماری و اسانس نعناع فلفلی را از طریق گاواژ دریافت کردند. آزمایشات رفتاری (هایپرآلژزی حرارتی، آلودینیای حرارتی و آلودینیای مکانیکی) در روزهای 1، 4، 7، 14 و 21 مطالعه انجام شد. در پایان، آزمایشات بیوشیمیایی روی بافت عصب سیاتیک انجام شد.
یافته ها: موش های NPS افزایش قابل توجهی در آستانه درد در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند (0/001 > P). به علاوه، پتانسیل ضددرد نانوامولسیون حاوی اسانس رزماری و نعناع فلفلی در آزمایش های آلودینیا و هایپرآلژزی دیده شد. بررسی های بیوشیمیایی نشان داد که CCI ظرفیت آنتی اکسیدان کل، و فعالیت آنزیم های سوپراکسیددیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز را کاهش داده و سطح MDA را در عصب سیاتیک موش ها افزایش می دهد (0/001 > P برای همه مقایسه ها). تجویز نانوامولسیون تمام تغییرات پارامترهای بیوشیمیایی را معکوس کرد (0/001 > P).
نتیجه گیری: تجویز نانوامولسیون حاوی اسانس رزماری و نعناع برای موش های صحرایی، می تواند علائم درد نوروپاتیک را از طریق ایجاد تعادل در سیستم های اکسیدانی و آنتی اکسیدانی عصب سیاتیک آنها کاهش دهد.

ارزیابی دو دهه پژوهش‌های تحصیلات تکمیلی در حوزه تاریخ پزشکی در ایران (۱۳۸۰–۱۴۰۰): روند رشد و الگوهای علمی

سیدعبدالله محمودی

مقدمه: مطالعات مرتبط با تولیدات علمی دیدگاه های ارزشمندی درباره توسعه و رشد پژوهش های علمی فراهم می کنند. هدف این مقاله، ارزیابی پایان نامه های تحصیلات تکمیلی حوزه تاریخ پزشکی در ایران از سال 1380-1400 با تمرکز بر روندهای پژوهشی، سهم دانشگاه ها و موسسات علمی و الگوهای فعالیت علمی بود.
روش کار: این پژوهش از نوع کاربردی بوده و با استفاده از روش تحلیل محتوای کمی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش از 558 پایان نامه تشکیل شده که در دانشگاه ها و مراکز علمی کشور منتشر شده اند. داده های تحقیق با بکارگیری چک لیست تحلیل محتوا گردآوری و با استفاده از آمار توصیفی مورد تحلیل قرار گرفته اند.
یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد، دانشگاه تهران با 66، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با 49 و دانشگاه پیام نور با 36 عنوان بیشترین تعداد پایان نامه ها را در این حوزه تولید نموده اند. بیشترین تعداد پایان نامه در سال 1396 نگارش یافته (9/67 درصد) و کمترین تعداد مربوط به سال 1382 بوده است. همچنین، رشته های تاریخ با 160، دکترای حرفه ای با 78 و زبان و ادبیات فارسی با 46 عنوان بیشترین تعداد پایان نامه را در این حوزه منتشر نموده اند.
نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که تاریخ پزشکی در ایران در دو دهه گذشته رشدی چشمگیر داشته است. این رشد با افزایش تعداد پایان نامه ها، تنوع گرایش ها، و همچنین افزایش مشارکت دانشگاه ها و مراکز علمی مشهود است.

بررسی ارتباط بین سطوح آدروپین سرم و نشانگرهای عملکرد کلیوی در افراد جوان فعال و غیرفعال

سید سرمد زحمت کشان

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین سطوح آدروپین سرم با نشانگرهای عملکرد کلیوی در افراد جوان فعال و غیرفعال بود.
روش کار: پژوهش حاضر به روش همبستگی انجام شد. پنجاه نفر مرد و زن جوان با میانگین سنی 2/28 ± 28/23 سال، قد 9 ± 170 سانتی متر و شاخص توده بدنی 884 ± 24/71 کیلوگرم بر مترمربع در پژوهش حاضر شرکت کردند. آزمودنی ها بر اساس پرسش نامه بک به دو گروه فعال و غیرفعال تقسیم شدند و مقدار 3 سی سی خون از ورید بازویی آن ها گرفته و سطوح آدروپین، اوره، اوریک اسید، کراتینین، نیتروژن اوره، آلبومین و پروتئین تام سرم آنها اندازه گیری شد. نرمال بودن داده ها از طریق آزمون کولموگروف – اسمیرنوف تعیین و برای مقایسه میانگین داده ها از آزمون Independent sample T-test استفاده و برای تعیین همبستگی هم از ضریب همبستگی Pearson استفاده شد.
یافته ها: هر چند همبستگی قوی، مثبت (0/78 + = r) و معنی داری (0/05 < P) بین آدروپین و فعالیت بدنی مشاهده شد اما نشانگرهای عملکرد کلیوی تفاوت معنی داری را بین دو گروه فعال و غیرفعال نشان نداد. همبستگی معنی داری نیز بین نشانگرهای عملکرد کلیوی و سطوح آدروپین و بین نشانگرهای عملکرد کلیوی با فعالیت بدنی نیز مشاهده نشد.
نتیجه گیری: با افزایش فعالیت بدنی، مقادیر آدروپین افزایش می یابد اما این افزایش، تغییری در سطوح نشانگرهای عملکرد کلیوی افراد سالم ایجاد نمی کند. بنابراین به نظر می رسد ارتباطی بین سطوح آدروپین و نشانگرهای عملکرد کلیوی در جوانان سالم وجود ندارد.

فرسودگی شغلی و ارتباط آن با سلامت کارکنان فوریت‌های پزشکی شهر کاشان

لیلا قنبری افرا

مقدمه: : حفظ سلامت عمومی و دوری از فرسودگی شغلی، دو مؤلفه اساسی زندگی افراد است و هر یک می تواند بر دیگری تأثیرگذار باشد. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط فرسودگی شغلی و سلامت عمومی در پرسنل پیش بیمارستانی انجام شد.
روش کار: مطالعه حاضر به صورت توصیفی- تحلیلی بر روی 150 نفر از پرسنل پیش بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی کاشان در سال 1399 انجام گردید. نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات در این مطالعه پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش و سلامت عمومی گلدبرگ بود. تجزیه تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی و Pearson انجام شد.
یافته ها: بر اساس یافته های مطالعه حاضر، متوسط سن شرکت کنندگان 8/09 ± 35/14 بود. متوسط نمره فرسودگی شغلی و سلامت عمومی به ترتیب شغلی 19/28 ± 57/98 و 10/97 ± 48/26 بود. نتایج آزمون همبستگی Pearson نشان داد فرسودگی شغلی با سلامت عمومی رابطه معنی دار داشتند (001/ 0= P، 0/613 = r).
نتیجه گیری: یافته های مطالعه نشان دادند که فرسودگی شغلی و سلامت عمومی پرسنل پیش بیمارستانی در سطح متوسط قرار دارند. افزایش نمره فرسودگی شغلی، موجب تشدید اختلال سلامت عمومی در پرسنل پیش بیمارستانی می گردد؛ به نظر می رسد گزینش دانشجو از بین علاقمندان به حرفه پیش بیمارستانی باعث بهبود وضعیت این احساس در افراد شاغل گردد. بعلاوه لازم است مدیران پیش بیمارستانی برای کمک به بهبود کیفیت خدمات پرسنل پیش بیمارستانی، به فرسودگی شغلی و سلامت عمومی توجه نمایند.

تاثیر آموزش براساس مدل خودکارآمدی بر راهبرد های مقابله ای و امید در بیماران مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی

فاطمه مهرابی

مقدمه: هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر آموزش براساس مدل خودکارآمدی بر راهبردهای مقابله ای و امید در بیماران مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی بود.
روش کار: این مطالعه بر روی 62 نفر از بیماران مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی انجام شد. گروه مداخله به مدت 4 جلسه، آموزش مؤلفه های عوارض شیمی درمانی و راهکارهای بهبود آن را بر اساس مدل خودکارآمدی دریافت نمودند. بیماران گروه کنترل هیچ نوع آموزشی دریافت نکردند و تحت مراقبت های روتین قبل بودند. پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک، مهارت مقابله ای Billings و Moss و امید Schneider بلافاصله قبل از شروع مداخله و پس از پایان مداخله توسط بیماران هر دو گروه تکمیل شدند و نتایج حاصل از آن توسط آزمون های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: میانگین امید در دو گروه مداخله و کنترل قبل از مداخله کم و بعد از مداخله، در گروه کنترل همچنان کم و در گروه مداخله زیاد و معنی دار است (0/05 > P). آزمون های آماری نشان داد که بین میانگین کل امید به زندگی با سن و اقتصاد و تحصیلات آنها ارتباط معنی داری وجود دارد (0/05 > P). همچنین قبل از مداخله میزان استفاده از راهبردهای مقابله ای در هر دو گروه مداخله و کنترل کم و بعد از مداخله آموزشی در گروه کنترل کم و در گروه مداخله در حد زیاد بود.
نتیجه گیری: مداخله آموزش خودکارآمدی سبب افزایش امید به زندگی و راهبردهای مقابله ای در بیماران مبتلا به سرطان پستان، تحت شیمی درمانی شد.

قطع ناگهانی باکلوفن خوراکی: گزارش موردی از یک شیرخوار ایرانی با سابقه ابتلاء به بیماری ریفلاکس معده به مری با تظاهر تشنج

مریم موبدی

مقدمه: باکلوفن، آگونیست گیرنده های گابا در نورون های پیش و پس سیناپسی در سیستم عصبی مرکزی و محیطی است. قطع ناگهانی باکلوفن باعث فعال شدن گیرنده های دوپامین و نورآدرنرژیک می شود، علائم 1 تا 3 روز پس از قطع ناکهانی یا کاهش دوز، در بیمارانی که باکلوفن خوراکی یا داخل نخاعی مصرف می کنند ایجاد می شوند، مانند تغییر وضعیت ذهنی، تشدیداسپاستیسیتی، تب، ضعف، بی ثباتی اتونومیک، تشنج، سندرم نورولپتیک بدخیم، تظاهرات عصبی- روانی و وضعیت تهدیدکننده حیات. باکلوفن داروی رایج در بیماران مبتلا به اسپاسم عضلانی است. علائم بیماری ریفلاکس معده را نیزتسکین می دهد.
شرح مورد: در این مقاله، وضعیت یک پسر ایرانی چهار ماهه با تکامل نرمال را گزارش می شود، که به دلیل تحریک پذیری، گریه های شدید، تغذیه ضعیف، بی خوابی، خیره شدن و تشنج به اورژانس آورده شد. وی در بخش مراقبت های ویژه بستری شد، در ارزیابی اولیه علائم حیاتی (تاکی کاردی، تاکی پنه و تب خفیف)، تست های آزمایشگاهی، (کم خونی)، توموگرافی کامپیوتری مغز و نوار مغزی غیر تشخیصی بود. مننژیت رد شد. درمان با سرم، آنتی بیوتیک و فنوباربیتال وریدی شروع شد، اما علائم و نشانه ها به طور کامل بهبود نیافت و بیمار تحریک پذیر بود و تغذیه ضعیف او ادامه یافت. شرح حال تکمیلی نشان دهنده بیماری ریفلاکس معده به مری در بیمار بود که به مدت سه ماه تحت درمان با باکلوفن خوراکی بوده و از 3 روز پیش قطع شده بود. باکلوفن با همان دوز قبل از قطع شروع شدو علایم بیماربهبود یافت. بیمار به بخش نورولوژی منتقل و با باکلوفن خوراکی و فنوباربیتال و حال عمومی خوب ترخیص شد. دوز فنوباربیتال به تدریج کاهش و پس از دو هفته بدون عود تشنج قطع شد.
نتیجه گیری: پس از چهار ماه پیگیری، وضعیت بیمار عادی بود. طبق اطلاع نگارنده، هیچ موردی از تشنج پس از قطع باکلوفن در شیرخواران ایرانی زیر شش ماه مبتلا به GERD گزارش نشده است.