مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

بررسی خصوصیات کمی و کیفی درماتوگلیفیک (الگوهای انگشت‌نگاری) در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، در نژاد فارس ساکن مشهد

جینا خیاط زاده

مقدمه: درماتوگلیفیک، علمی است که به مطالعه صحیح و اصولی خطوط پوستی موجود در کف دست، پا می پردازد. آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن با پاتوژنز خودایمنی است. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی خصوصیات کمی و کیفی درماتوگلیفیک در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید در مقایسه با گروه شاهد بود.
روش کار: این مطالعه مورد- شاهدی بر روی 50 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید و 50 نفر در گروه شاهد ساکن در شهر مشهد انجام گرفت. اثر انگشت شست دست توسط اسکنر ثبت شد. نحوه توزیع فراوانی الگوهای اثر انگشت شامل کیسه ای، کمانی و پیچی همراه با شمارش خطوط اثر انگشت در هر دو گروه بررسی گردید. در نهایت، داده های به دست آمده با استفاده از آزمون های ANOVA و X² مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: طبق نتایج بدست آمده، حداکثر فراوانی الگوهای درماتوگلیفیک در هر دو دست مربوط به نوع کیسه ای اولنار بود. پس از آن به ترتیب در گروه بیمار الگوهای پیچی ساده و پیچی غیر ساده و در گروه سالم الگوهای پیچی غیر ساده و پیچی ساده بیشترین فراوانی را داشتند. بین متوسط خط شماری در دست راست افراد سالم با دست راست افراد بیمار و دست چپ افراد سالم با دست چپ افراد بیمار تفاوت معنی داری در سطح خطای 0/05 درصد مشاهده شد.
نتیجه گیری: بنظر می رسد این تفاوت بتواند به عنوان یک نشانگر تشخیصی بیولوژیک، برای غربالگری افراد مستعد به آرتریت روماتوئید استفاده شود. این اطلاعات می تواند در پیش آگهی تشخیص های روان پزشکی، پزشکی، برنامه های درمانی، مسائل مربوط به انسان شناسی و علوم اجتماعی نیز کاربرد داشته باشد.

بررسی فراوانی علائم مختلف در بیماران مبتلا به اومیکرون در سال 1401 در شهر اراک

مسعود بهرامی

مقدمه: علائم اومیکرون هنوز ناشناخته است. داده های اولیه نشان می دهد که علائم اومیکرون عمدتاً در ارتباط با دستگاه تنفسی است و شامل آبریزش بینی، گلودرد، سردرد، خستگی و عطسه می شود. نیاز به شواهد بیشتری در مورد علائم اومیکرون محسوس بوده، لذا این مطالعه جهت بررسی علائم سویه اومیکرون اجرا گردید.
روش کار: مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی حاضر طی مدت 6 ماه در شهر اراک و بر روی 160 بیمار مبتلا به سویه اومیکرون کووید-19 که تشخیص قطعی داده شده بودند انجام شد. برای تمامی بیمارانی که وارد مطالعه شدند، چک لیست ارزیابی اطلاعات شامل اطلاعات دموگرافیک و بررسی 24 علامت تکمیل گردید. تشخیص بیماری با انجام PCR انجام شد.
یافته ها: بیماری 55 درصد افراد خفیف، 35 درصد متوسط و 10 درصد شدید بود. 51 نفر (31/9 درصد) سابقه ابتلای قبلی به کووید را ذکر نمودند. درگیری ریوی، نوع داروی مصرفی و اضطراب زمان ابتلا با شدت بیماری ارتباط داشتند (0/05 > P). پنج علامت شایع اومیکرون به ترتیب (درصد) گلودرد (86/3)، سرفه (82/5)، ضعف و بی حالی (76/3)، سردرد (72/5) و خشکی دهان (62/5) بود. همچنین بین سن بالا با خشکی دهان و سردرد، بیماری زمینه ای با عطسه، اضطراب زمان ابتلا با درد مفاصل و درد قفسه ی سینه و استعمال سیگار با شکم درد نیز ارتباط وجود داشت (0/05 > P).
نتیجه گیری: شایع ترین علائم شامل گلودرد، سرفه، ضعف و بی حالی، سردرد و درد اسکلتی عضلانی بود. اما علائمی مانند کاهش بویایی، تعریق شبانه، تب، درد مفاصل و کاهش چشایی که در سویه های پیشین شایع بودند در سویه اومیکرون در زمره علائم با فراوانی کمتری بودند.

تأثیر پروتکل ترخیص اسمارت بر اضطراب بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی

فاطمه گنجه

مقدمه: زخم پای دیابتی، یکی از شایع ترین علل بستری شدن در بیمارستان در افراد مبتلا به دیابت می باشد؛ این در حالی است که از عمده ترین منابع اضطراب بیماران در زمان ترخیص از بیمارستان است. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر پروتکل ترخیص اسمارت بر اضطراب بیماران زخم پای دیابتی می باشد.
روش کار: در مطالعه نیمه تجربی حاضر، تعداد50 بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی، بر اساس معیارهای ورود به صورت تصادفی در دو گروه شاهد (25 نفر) و آزمون (25 نفر) قرار گرفتند. در گروه مداخله، پروتکل ترخیص اسمارت از روز پذیرش و بستری تا روز ترخیص از بیمارستان اجرا شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه Spielberger برگر برای تعیین اضطراب بیماران استفاده شد. داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: بر اساس یافته های به دست آمده، میانگین اضطراب بیماران زخم پای دیابتی در دو گروه قبل از اجرای مداخله تفاوت آماری معنی داری نداشت در حالی که بعد از مداخله، میانگین نمره اضطراب در دو گروه با یکدیگر اختلاف معنی دار آماری را نشان داد (0/0001 = P).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، اینطور به نظر می رسد که پروتکل ترخیص اسمارت بر کاهش اضطراب بیماران زخم پای دیابتی مؤثر بوده است؛ لذا توصیه می شود بسترسازی لازم توسط مسئولین و مدیران پرستاری برای اجرای این پروتکل صورت پذیرد.

تأثیر مشاوره مبتنی بر مهارت‌های حل مسأله بر اختلال عملکرد و رضایت جنسی در زنان باردار

فرشته فرزان آذر

مقدمه: تغییرات فیزیکی و روانشناختی عمیق بارداری، می تواند بر روابط جنسی زنان تأثیرگذار باشد. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر مشاوره روانشناختی مهارت های حل مسأله بر اختلال عملکرد و رضایت جنسی زنان باردار بود.
روش کار: در یک مطالعه مداخله ای پیش آزمون- پس آزمون، 70 باردار داوطلب دارای معیارهای ورود به مطالعه، مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر اراک، که نمره پرسشنامه عملکرد جنسی و رضایت جنسی به ترتیب کمتر از 28 و 42 داشتند به روش تصادفی ساده در دو گروه 35 نفره مداخله و گروه شاهد قرار گرفتند. گروه مداخله 6 جلسه مشاوره گروهی مبتنی بر حل مسئله و هر دو گروه مراقبت های روتین را دریافت کردند. پرسشنامه عملکرد جنسی Rosen و رضایت جنسی Larson توسط هر دو گروه قبل، بلافاصه و یک ماه بعد از مداخله پاسخ داده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده آزمون های Chi-square، Fisher's exact test و طرح اندازه مکرر انجام شد.
یافته ها: آزمون طرح اندازه مکرر نشان داد که بلافاصله و یک ماه بعد از مداخله میانگین عملکرد جنسی (1/61 ± 26/82 و 1/1 ± 28/88) و رضایت جنسی (2/27 ± 39/22 و 2/15 ± 43/19 ) گروه مدخله نسبت به گروه شاهد ( 1/97 ± 23/69، 2/08 ± 22/63) (2/44 ± 36/23، 2/46 ± 35/06) از افزایش معنی داری برخوردار است (0/05 > P).
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد، مشاوره مبتنی بر حل مسأله در بهبود عملکرد و رضایت جنسی زنان باردار مؤثر است و می توان برای بهبود کیفیت زندگی جنسی، در پروتکل های آموزشی دوران بارداری گنجانده شود.

سهم نسبی مؤلفه‌های پیش‌بینی کننده رضایت زناشویی سالمندان شهر ارومیه و رابطه آن با سبک زندگی در دوره پاندمی کووید- 19: یک مطالعه مقطعی

یگانه داداش زاده سنگری

مقدمه: افزایش روزافزون جمعیت سالمندان، نیازمند تحقیقات بیشتری برای شناسایی اولویت های بهداشتی این گروه، به ویژه در شرایط بحرانی مانند همه گیری COVID-19 است. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین مؤلفه های مؤثر بر رضایت زناشویی و ارتباط آن با سبک زندگی در شهر ارومیه در سال 1400 انجام شد.

روش کار: در این مطالعه توصیفی– تحلیلی از نوع مقطعی همبستگی، 170 سالمند متأهل ساکن ارومیه از طریق نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. علاوه بر پرسشنامه متغیرهای دموگرافیک، از پرسشنامه های رضایت زناشویی Haynes و سبک زندگی Miler استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار، فراوانی و درصد) و تحلیلی (ضرایب همبستگی Pearson، رگرسیون خطی چندگانه) در سطح معنی داری 0/05 ≥ P مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: مدل رگرسیون خطی چندگانه گام به گام نیز نشان داد که متغیرهای سبک زندگی (0/364- = ß)، سن (0/425 = ß)، تعداد فرزندان (0/143- = ß)، شغل (0/425 = ß) و بیماری 3/803- = ß) بیشترین سهم را در پیش بینی رضایت زناشویی داشت. مدل رگرسیون سایر متغیرهای جمعیت شناختی را حذف کرد.

نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که متغیرهای سبک زندگی و جمعیت شناختی مانند سن، تعداد فرزندان، شغل و بیماری بیشترین سهم را در پیش بینی رضایت زناشویی دارند. لذا به نظر می رسد طراحی خدمات مشاوره ای در مراکز جامع سلامت برای این گروه ضروری است تا مشاوران بتوانند سبک زندگی سالم جهت بهبود روابط زناشویی را به سالمندان آموزش دهند.

تأثیر دو شیوه تمرین در آب (تمرین با تراباند و تمرین با رویکرد NASM) بر درد و شاخص‌های عملکرد حرکتی در زنان مبتلا به استئوارتریت زانو

الله یار عرب مومنی

مقدمه: همواره تمرین و فعالیت بدنی، به عنوان یک درمان اصلی برای آرتروز زانو توصیه شده است. با این حال، مشخص نیست که کدام نوع تمرینات بیشترین تأثیر را بر این عارضه دارند. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر دو شیوه تمرین در آب (تمرین با تراباند و تمرین NASM) بر درد و شاخص های عملکرد حرکتی در زنان مبتلا به استئوارتریت زانو بود.

روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه شاهد، از بین زنان مبتلا به استئوارتریت زانو، 45 نفر با میانگین سنی 5/56 سال و (Body mass index) BMI برابر 29/04 کیلوگرم بر مترمربع به شیوه هدفمند انتخاب شدند و به روش تصادفی سیستماتیک به 3 گروه 15 نفری؛ تمرین در آب با تراباند، تمرین در آب با رویکرد (National Academy of Sports Medicine) NASM و شاهد تقسیم شدند. پروتکل تمرین با تراباند و تمرین با رویکرد NASM (تأیید شده توسط کالج پزشکی جورجیا مخصوص بیماران مبتلا به آرتروز زانو) به مدت 8 هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه به مدت حدود 60 دقیقه در آب انجام شد. جهت برآورد متغیرهای مطالعه از پرسش نامه های دیداری درد (Visual Analogue Scale) VAS و آزمون های عملکرد جسمانی انجمن بین المللی تحقیقات استئوآرتریت (Osteoarthritis Research Society International) OARSI استفاده شد. به منظور آزمون معنی داری تفاوت های میانگین گروه ها، از روش آماری تجزیه و تحلیل کواریانس چند متغیری و آزمون تعقیبی Bonferroni در سطح معنی داری ۰۵/۰ استفاده شد.

یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که بطور مشابهی، در هر دو گروه تجربی میزان درد، زمان آزمون های برخاستن و رفتن، 40 متر پیاده روی سریع و بالا رفتن از پله کاهش معنی داری یافت (0/001 = P). به علاوه، در هر دو گروه تجربی امتیاز آزمون های 30 ثانیه نشست و برخاست از روی صندلی و 6 دقیقه راه رفتن افزایش معنی داری داشت (0/001 = P).

نتیجه گیری: این نتایج آثار سودمند تأثیر تمرین در آب با تراباند و تمرین در آب با رویکرد NASM بر درد و شاخص های عملکردی حرکتی را نشان داد. از این رو، استفاده از این روش های تمرینی به عنوان یک روش پیشگیری و درمانی مناسب برای بیماری استئوارتریت زانو توصیه می شود.

تبیین تجارب خانواده‌های دارای بیمار مبتلا به کووید-19: یک مطالعه کیفی

کبری راهزانی

مقدمه: بحران ویروس کرونا هرچند در ظاهر ماهیتی صرفاً پزشکی و مرتبط با نظام سلامت دارد، اما پدیده ای چند بعدی است که اثرات خود را در اقتصاد، فرهنگ و حتی خانواده برجای گذاشته است. در این میان به تأثیر وضعیت رخ داده بر مهم ترین نهاد جامعه ایرانی یعنی خانواده کمتر پرداخته شده است. در راستای این مسأله، مطالعه ای کیفی به منظور تبیین تجارب خانواده های دارای بیمار مبتلا به
کووید-19 انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر مطالعه ای کیفی با رویکرد تحلیل محتوا است که در سال 1400 انجام گرفت. نمونه گیری به صورت مبتنی بر هدف آغاز و تا رسیدن به اشباع اطلاعات، به صورت نظری ادامه یافت. ابـزار اصـلی جمع آوری داده مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته بود که در مجموع 10 مشارکت کننده مورد مصاحبه قرار گرفتند. مشارکت کنندگان، افرادی از خـانواده بیمار مبتلا به کووید-19 بودند که ضمن تمایل برای شرکت در مطالعه، یا درگیر مراقبت از بیمار بوده و یا به نحوی به دنبال ابتلای بیمار، دچار نگرانی بودند. علاوه بر آن بیمار آنها از کرونا بهبود یافته و در قید حیات بود. مکان مصاحبه با نظر شرکت کنندگان در منزل آنها و یا مکانی که آنها راحت بودند انتخاب شد. مصاحبه ها به روش Granheim و Lundman به صورت دستی تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: به دنبال جمع آوری و تجزیه و تحلیل یافته ها، در ابتدا 391 کد اولیه، 16 زیر طبقه و در نهایت پنج درون مایه اصلی استخراج شد. پنج مقوله پدیدار شده عبارتند از: علائم تجربه شده ابتلا با دو زیر طبقه (علائم ظهور بیماری و سیر علائم)، آشفتگی های فکری و روحی با هفت زیر طبقه (اضطراب ابتلا، اضطراب مرگ، ترس از ماهیت مبهم بیماری، عذاب وجدان، وسواس، رنج عاطفی و نگرانی های مالی)، ایثاردر مراقبت با دو زیر طبقه (رنج مراقبت و تعدد نقش)، تاب آوری درمسیرمراقبت با سه زیر طبقه (جنبه های حمایتگرانه، کاهش استرس مراقبتی و کسب اطلاعات در مورد بیماری)، تغییر و تحول در مدار زندگی با دو زیر طبقه (رشد فردی و بدست آوردن معنای زندگی).
نتیجه گیری: بر اساس مطالعه حاضر، به دنبال ابتلای یکی از اعضای خانواده به کرونا، سایر اعضاء، دچار بحران شده؛ ابعاد فردی، روانی، اجتماعی و اقتصادی بنیان خانواده با چالش مواجه شده و تحت الشعاع قرار می گیرد که مستلزم حمایت همه جانبه خانواده به عنوان اولین و مهم ترین نهاد جامعه است. گرچه مواجهه با این بحران و چالش های همراه منجر به تجربه مصائب خاص می شود اما زمینه ساز رشد فردی و درک بهتر معنای زندگی می شود. از این رو می توان گفت تجربه این بحران نه تنها از بعد اجتماعی بلکه از بعد فردی نیز توأم با تحولات شگرف مثبت و منفی است.

تهیه نانولیپوزوم حاوی عصاره الکلی رزماری با پوشش پلی اتیلن گلیکول

علی گنجی

مقدمه: امروزه ترکیبات گیاهی به عنوان درمان مکمل، به طور گسترده در درمان های پزشکی مورد استفاده قرار می گیرند. این ترکیبات گیاهی، دارای مزایایی مانند عوارض جانبی و مقاومت داروئی کم، و متابولیسم مناسب هستند. رزماری، یکی از این گیاهان است که اثر ضد رگ زایی، ضد توموری و ضدالتهابی دارد. با این حال، حلالیت و فراهمی زیستی کم، منجر به محدود کردن استفاده از این ترکیب می شود. جهت غلبه بر این محدودیت، استفاده از لیپوزوم ها مفید است.. لیپوزوم باعث کاهش سمیت و عوارض جانبی، و افزایش کارآیی دارو می شود. بنابراین، این مطالعه با هدف تهیه لیپوزوم حاوی عصاره الکلی رزماری برای به دست آوردن بهترین فرمولاسیون با بهترین ویژگی، جهت استفاده در مطالعات سرطانی انجام شد.
روش کار: لیپوزوم به روش Thin Film Hydration در فرمولاسیون های مختلف (F1-F6) عصاره الکلی رزماری، فسفاتیدیل کولین هیدروژنه شده سویا (HSPC)، کلسترول و پلی اتیلن گلیکول mPEG2000 تهیه شد. ویژگی های نانولیپوزوم شامل اندازه، شاخص پراکندگی (Poly dispercity index) PDI پتانسیل زتا، میزان کپسوله سازی و نرخ آزادسازی اندازه گیری شد.
یافته ها: نتایج نشان داد میانگین اندازه ذرات و پتانسیل زتا به ترتیب 4/113 نانومتر و 8/10- میلیطولت بود. میزان کپسوله سازی در محدوده 60 تا 90 درصد بود. متوسط نرخ آزادسازی عصاره حدود 60 درصد بود. همچنین نتایج نشان داد که فرمول F1 شفاف و دارای ویژگی های مناسب بوده و رسوب نمی کند. فرمول F2 شفاف نبود. فرمولاسیون F3 و F4، رسوب دادند. فرمولاسیون های F5 و F6 اندازه مناسب را به دست نیاوردند.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که فرمولاسیون F1 در نسبت 55:30:5 HSPC/chol/mPEG2000، بهترین فرمولاسیون برای تهیه نانولیپوزوم حاوی عصاره الکلی رزماری برای دستیابی به بهترین ویژگی و کارایی جهت استفاده در مطالعات سرطانی است.

پیش‌بینی اختلال علائم جسمانی بر اساس خصوصیات جمعیت‌نگاری، انزوای اجتماعی و اضطراب ادراک شده

اسحق رحیمیان بوگر

مقدمه: عوامل اجتماعی، جمعیت نگاری و اضطراب ادراک شده تأثیر بسزایی در ابتلا به اختلال علائم جسمانی دارد. هدف از اجرای این پژوهش، بررسی نقش خصوصیات جمعیت نگاری، انزوای اجتماعی و اضطراب ادراک شده در پیش بینی اختلال علائم جسمانی بود.
روش کار: در یک طرح پژوهش توصیفی مقطعی، از میان بزرگسالان 18 تا 60 سال شهر تهران در سال 1401، تعداد 437 نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسش نامه اختلال علائم جسمانی (SSEQ)، پرسش نامه انزوای اجتماعی و پرسش نامه اضطراب ادراک شده پاسخ دادند. داده ها از طریق همبستگی Pearson و رگرسیون سلسله مراتبی تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج حاکی از آن بود که انزوای اجتماعی و اضطراب ادراک شده همبستگی مثبت و معنی داری با اختلال علائم جسمانی دارند (0/01 P <). بین خصوصیات جمعیت نگاری (سن، جنسیت، وضعیت تأهل، تحصیلات و وضعیت اشتغال) و علائم جسمانی همبستگی وجود نداشت (0/01 < P). ضریب همبستگی چندگانه و ضرایب رگرسیون بین متغیرهای پژوهش از لحاظ آماری معنی دار بود (0/01 P <).
نتیجه گیری: مدل مورد بررسی، تقریباً قادر به پیش بینی 22 درصد از اختلال علائم جسمانی بود. نتایج دارای مضامین کاربردی در تدوین مداخلات مبتنی بر انزوای اجتماعی و اضطراب ادراک شده در کنترل علائم جسمانی است. توجه به انزوای اجتماعی و اضطراب ادراک شده در تدوین و اجرای مداخلات و برنامه های آموزشی در پیشگیری و بهبود اختلال علائم جسمانی اهمیت دارد.

تدوین مدل معادلات ساختاری تاب‌آوری بر اساس تمایزیافتگی خود با میانجی‌گری صمیمیت زناشویی در پرستاران زن متأهل شاغل در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی دولتی

کیانوش زهراکار

مقدمه: تاب آوری، مؤلفه ای تأثیرگذار بر متغیرهای مختلف روانی، عاطفی و هیجانی است و نقش مهمی بر مسائل شغلی، فردی و خانوادگی دارد.
روش کار: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، بنیادی است و از نظر نحوه جمع آوری اطلاعات، توصیفی ازنوع همبستگی با مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش نیز شامل کلیه پرستاران زن متأهل مراکز درمانی و بیمارستانی دولتی استان البرز که در سال 1401 مشغول به فعالیت بودند که از بین آنان 400 نفر به شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون (2003)، فرم کوتاه تجدید نظر شده پرسشنامه تمایز یافتگی خود اسکورن و اسمیت (2003) و پرسشنامه صمیمیت زناشویی باگاروزی (2001) جهت جمع آوری اطلاعات استفاده گردید.
یافته ها: بین تمایزیافتگی خود (0/01 P >، 0/732 = r) صمیمیت زناشویی ( 0/01 P >، 0/856 = r) با تاب آوری، رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین انحراف استاندارد، چولگی و کشیدگی متغیر تمایزیافتگی خود 20/686، 0/212 و 0/941-؛ متغیر صمیمیت زناشویی 89/597، 887/0- و 0/019- و متغیر تاب آوری 30/055، 0/202- و 1/131-) بدست آمد.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد، داده ها با مدل مفهومی پژوهش برازش دارند و همچنین نقش واسطه گری صمیمیت زناشویی در رابطه بین تمایزیافتگی خود بر تاب آوری مورد تأیید واقع شد. لذا جهت افزایش تاب آوری پرستاران زن متأهل به مسؤولین کادر درمان پیشنهاد می گردد به متغیرهای شناختی، هیجانی و عاطفی این قشر توجه ویژه داشته باشند.

مروری بر ترکیبات و خواص دارویی گیاه یونجه پاکلاغی

فاطمه ناصرنخعی

مقدمه: یونجه پاکلاغی با نام علمی .Lotus corniculatus L (تیره بقولات) به دلیل ترکیبات شیمیایی ارزشمند دارای خواص دارویی متعدد می باشد. این پژوهش، با هدف مروری بر مطالعات انجام شده در زمینه ترکیبات شیمیایی و خواص دارویی این گیاه انجام شده است.
روش کار: این مطالعه با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، موتورهای جستجوگر و بانک های اطلاعاتی مانند Google، Google Scholar، PubMed، PubChem، ScienceDirect، Magiran، ResearchGate و SID انجام گردید، سپس داده ها جمع آوری و طبقه بندی شدند.
یافته ها: نتایج حاکی از آن بود که یونجه پاکلاغی، غنی از ترکیبات با ارزشی نظیر کامپفرول، کوئرستین، ایزورامنتین، اولئامید و لینولئامید است. عصاره های مختلف این گیاه دارای فعالیت های آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، محرک سیستم ایمنی، ضد سرطانی، ضد درد، ضد افسردگی، ضد آمیلازی، ضد قارچی، ضد پروتوزوا، و ضد باکتریایی می باشد. از گیاه مذکور برای التیام زخم ، کنترل اضطراب و تهوع، درمان عفونت ادراری، دفع سنگ کلیه و نیز به عنوان ضد اسپاسم و آنتی هموروئید استفاده می گردد. مصرف موضعی این گیاه باعث کاهش سبوم و سطوح پوست چرب انسان شده است.
نتیجه گیری: گیاه یونجه پاکلاغی به صورت مستقیم و غیرمستقیم، می تواند بر زندگی و سلامتی بشر تأثیرگذار باشد. پیشنهاد می شود با توجه به وجود ترکیبات مؤثره و خواص دارویی گزارش شده از این گیاه، مطالعات بیش تری بر روی خواص دارویی آن انجام شود.