<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك </title>
<link>http://jams.arakmu.ac.ir</link>
<description>مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک - مقالات نشریه - سال 1379 جلد3 شماره2</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1379/3/12</pubDate>

					<item>
						<title>بررسی چشم انداز تحصیل از دیدگاه دانشجویان سال آخر دوره دکترای عمومی
 دانشگاه علوم پزشکی تبریز</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6614&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;این مطالعه به منظور بررسی چشم انداز آینده تحصیلی دانشجویان دوره دکترای عمومی (شامل پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی) دانشگاه علوم پزشکی تبریز و بر روی 150 نفر انجام شد. روش کار، سنجش نظریات دانشجویان از طریق پرسشنامه بود که در آن مباحثی چون امنیت شغلی، اعتبار اجتماعی، موقیعت شغلی، قدرت اقتصادی، قدرت علمی، جامعه نگری، آموزش مداوم، پیوند عاطفی و بینش سیاسی گنجانده شده بود. نتایج حاصل نشان می دهد که بین 96-79 درصد دانشجویان امنیت شغلی را در گرو بازار کار و محیط کار مناسب و ثبات کافی قوانین دانسته و 93-81 درصد تولید انبوده نیروی انسانی و عدم تضمین شغلی مناسب را عامل خطرساز برای امنیت شغلی نام برده اند. حدود 94%&amp;nbsp;پاسخ دهندگان اعتبار اجتماعی پزشکی را در گرو کسب مهارت های علمی و عملی مناسب دانسته و حدود 83% تولید انبوده نیروی انسانی را عامل خطرساز برای تربیت مناسب تلقی نموده اند. در همین حال 90-80 درصد آنان پیوند عاطفی در بعد پزشکی را در افعالی چون احساس مسئولیت در قبال مشکل بیماران و پیگیری تا حصول نتیجه و ارزش گذاری به مقام انسان به عنوان جانشین خدا روی زمین تفسیر نموده و در مقابل 80-50 درصد آنان کمبود الگوهای مناسب برای اقتدا در زمان آموزش و عدم برخورد مناسب بعلت فشارهای اقتصادی را عوامل خطرساز برای پیوند مناسب عاطفی نام برده اند. در پاسخ به سوالات مربوط به موقعیت شغلی پزشکی و البته آیا انگیزه کافی خدمت به جامعه را می دهد 10/1% موافق، به خدمت بیشتر تشویق می کند 8/2% موافق، به افزایش سطح معلومات و انجام طبابت صحیح تشویق می کند 12/2% موافق، به کسب درآمد از راه های دیگر تشویق می کند 93/2% موافق و انگیزه خدمت را از بین می برد 83/8% موافق نظر داده اند. این بررسی نشان می دهد که امید به آینده از دیدگاه پاسخ دهندگان بسیار کم بوده و توجه و اقدام فوری از طریق مسئولین، به خصوص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را طلب می کند.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>نعمت بیلان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مقایسه میزان بهبودی پارگی پرده گوش به روش میرنگوپلاستی سرپایی با درمان طبی</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6615&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;پارگی پرده گوش که بیشتر از سه ماه طول بکشد اغلب با تغییرات مخاط و استخوانچه های گوش میانی، ترشح چرکی و کاهش شنوایی همراه است. جهت بهبود علائم فوق و جلوگیری از عوارض، ترمیم پارگی و پرده گوش ضروری است. ترمیم میتواند به روش جراحی میرنوگوپلاستی سرپایی و یا روش های مختلف تمپانوپلاستی انجام گیرد. در برخی مواقع با جلوگیری از عفونت گوش میانی به روش درمان طبی دارویی، امکان ترمیم خودبخود نیز وجود دارد. هدف مطالعه حاضر قیاس میزان بهبود خودبخود توسط درمان دارویی با روش جراحی میرنگوپلاستی سرپایی است. بیماران مورد مطالعه 68 نفر بوده که دچار پارگی پرده گوش، با شرایط یکسان در هر دو گوش بودند. در این بیماران علاوه بر درمان دارویی، درمان جراحی میرنگوپلاستی سرپایی در یک گوش انجام گرفت. با پیگیری بیماران در فاصله زمان چند ماهه الی 8 ساله، میزان بهبودی در گوش جراحی شده 86% و در گوش جراحی نشده 76% با &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PV&lt;0/00001 &lt;/span&gt;&amp;nbsp;که نمایانگر اختلاف معنی دار در بین دو روش درمانی بود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>ابوالفضل جعفری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مطالعه روند تطابق بارورفلکس کاروتیدی در ورزش ایزومتریک و دینامیک</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6616&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;بارورفلکس های شریانی مهمترین مکانیسم کنترل کننده قلبی عروقی می باشند. این رفلکس ها در مقایسه با سایر مکانیسم های رفلکسی آنقدر سریع عمل می کنند که می توانند بطور آنی به تغییرات گذرای فشار خون که در طی زندگی روزانه رخ می دهد، پاسخ دهند. در تحقیق حاضر به مطالعه ی پاسخ های تطابقی بارورفلکس های کاروتیدی در ورزش ایزومتریک و دینامیک و مقایسه ان با پاسخ حاد در حالت استراحت پرداخته شده است. بارکاری مورد استفاده در ورزش ایزومتریک 50% نیروی ماکزیمم و ورزش دینامیک &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;W &lt;/span&gt;100 (وات) در نظر گرفته شد. آزمایشات بر روی 12 نفر داوطلب جوان سالم غیر ورزشکار در محدوده سنی 28-21 سال اجرا گردید. این تحقیق در طی سه پروتکل استراحت (پروتکل &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;A&lt;/span&gt;)، ورزشی ایزومتریک (پروتکل &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;B&lt;/span&gt;) و ورزش دینامیک (پروتکل &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;C &lt;/span&gt;) بررسی و اجرا گردید. در هر سه پروتکل با بررسی ضربه به ضربه طول سیکل قلبی &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;(R-R&amp;nbsp; interval) &lt;/span&gt;روند تطابق در ضمن تحریک مورد ارزیابی قرار گرفت. برای ایجاد تحریک در بارورسپتورهای کاروتیدی از دستگاه مکش گردنی مدل انبرک &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;Eckberg &lt;/span&gt;&amp;nbsp;استفاده گردید و فشار مورد استفاده در همه موارد منهای پنجاه (50-) میلیمتر جیوه و مدت تحریک 10 ثانیه بود. الکتروکاردیوگرام &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ECG &lt;/span&gt;&amp;nbsp;بطور ممتد در مدت آزمایش انجام می شد. مطالعه ی دقیق روند تطابق ضمن تحرک نشان داد که حداکثر پاسخ به دست آمده در حال استراحت با ورزش ایزومتریک و ورزش دینامیک از لحاظ آماری اختلاف معنی داری را نشان می دهد به ترتیب &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;P&lt;0/03&lt;/span&gt;و &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;P&lt;/001&lt;/span&gt; در حالی که مقایسه پاسخ های تطابقی در دو حالت فوق الذکر از لحاظ آماری به حد معنی داری نرسید. همچنین مقایسه بین حداکثر پاسخ ها و پاسخ های تطابقی بین دو ورزش ایزومتریک و ورزش دینامیک از لحاظ آماری اختلاف معنی داری را نشان نمی دهد، اگرچه بi طور کلی روند تطابق در حال استراحت نسبت به ورزش ایزومتریک و دینامیک و نیز در ورزش دینامیک نسبت به ایزومتریک بارزتر است و این مشاهده موید این نظریه است که عقب نشینی واگی به همراه یک درجه محدودی از تجربیات سمپاتیکی در بروز این پدیده دخیل می باشد. به عبارت دیگر پاسخ گره سینوسی دهلیزی تحریکات واگی به وسیله پیشدستی تحریکات سمپاتیکی کند می گردد. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>سعید چنگیزی آشتیانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی میزان آلودگی انگلی سبزیجات مصرفی در شهر اراک</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6617&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;بیماری های انگلی کماکان از مشکلات مهم کشورهای در حال توسعه می باشند. طیف گسترده ای از آلودگی های انگلی روده ای شامل انواعی می باشند که از طریق آب، خاک و مواد غذایی آلوده به انسان منتقل می شوند. خوردن سبزیجات به صورت خام که در ایران رایج می باشد همواره افراد را در خطر آلودگی قرار می دهد. هدف از انجام این مطالعه تعیین میزان آلودگی انگلی سزیجات مصرفی در شهر اراک به تفکیک نوع سبزی و منطقه کشت سبزیجات بوده است. تعداد 150 نمونه سبزی به روش نمونه برداری تصادفی از سطح شهر جمع آوری و با روش رسوبی جهت بررسی آلودگی انگلی مورد آزمایش قرار گرفتند. از کل نمونه های فوق تعداد 120&amp;nbsp;نمونه مربوط به سبزیجات وارداتی بود که از این تعداد 68/3% (82 نمونه) آلوده به انگل بودند. بیشترین آلودگی انگلی در سبزیجات وارداتی مربوط به سبزیجات کشت شده در اصفهان بود. از 30 نمونه مربوط به سبزیجات کشت شده در شهرستان اراک، 56/6% (17 نمونه) آلوده به انگل بودند. میزان کل آلودگی انگلی سبزیجات 66% بود. از نظر نوع کود مصرفی در کشت سبزیجات در مناطق مورد مطالعه، کود حیوانی بیشترین مورد مصرف را داشته است.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>محمد حسن دوامی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>معرفی یک بیمار با مننژیت بروسلایی</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6618&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;در این مقاله یک مورد مننژیت بروسلایی گزارش می شود. علیرغم موارد زیاد ابتلا به تب مالت در استان مرکزی ابتلا به مننژیت بروسلایی توسط متخصصین عفونی دیده نشده بود حال آن که مننژیت بروسلایی شیوع حدود 5% دارد. بیمار خانم 25 ساله بود که به علت کاهش سطح هوشیاری به اورژانس بیمارستان ولیعصر (عج) اورده شده بود. بیمار از 2 ماه قبل سر درد، استفراغ و تب داشته است. در آزمایشات رایت سرم و مایع مغزی نخاعی مثبت بود. بیمار با درمان تب مالت بهبودی یافت. علت نادر بودن بیماری در استان مرکزی شاید اندمیک بودن بیماری و تشخیص سریع آن توسط پزشکان بوده و بروسلا عارضه دارو مننژیت کمتر روی می دهد.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>معصومه صوفیان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی آگاهی پرستاران درباره عفونت های بیمارستانی در مراکز درمانی آموزشی ولیعصر (عج) و امیر کبیر اراک در نه ماهه اول سال 1378</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6619&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;پژوهش حاضر، یک مطالعه مقطعی بوده که تحت عنوان &amp;quot;بررسی آگاهی پرستاران درباره عفونتهای بیمارستانی در مراکز درمانی آموزشی ولیعصر (عج) و امیر کبیر در شهر اراک در نه ماهه اول سال 1378&amp;quot; انجام شده است. هدف از انجام این تحقیق، پی بردن به میزان اگاهی پرستاران در باره عفونت های بیمارستانی و نیز یافتن ارتباط بین مشخصات فردی پرستاران با میزان آگاهی آنان راجع به عفونت های بیمارستانی در مراکز فوق الذکر بوده است. با توجه به پرسشنامه ی توزیع شده، میزان آگاهی پرستاران در باره عفونت های بیمارستانی در مرکز درمانی آموزشی ولیعصر (عج)&amp;nbsp;و امیرکبیر در سطح بالایی بوده است به طوری که 32/6% از پرستاران در سطح آگاهی &amp;quot;متوسط&amp;quot; و 67/4% نیز از سطح آگاهی بالایی برخوردار بودند و این در حالی است که در مرکز درمانی آموزشی امیرکبیر، 44/2%&amp;nbsp;از پرستاران در سطح آگاهی متوسط و 55/8%&amp;nbsp;در سطح آگاهی بالایی قرار داشتند و بدین ترتیب، میزان آگاهی در سطح پایین در 2 مرکز مشاهده نگردید. همچنین ارتباط معناداری بین میزان آگاهی پرستاران با مشخصات فردی آنان (سن، جنسیت و سابقه خدمت) نیز وجود نداشت.&lt;br&gt;
&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>زهره عنبری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>معرفی 6 مورد بیمار با فئوکروموسیتوما (فئو) در یک خانواده یازده نفره</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6620&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;آقای و. مو متوفی در سن 63 سالگی مبتلا به حمله قلبی بوده و همسر وی علائم و نشانه ای از فئو را در ایشان ذکر نمی کند و مادر خانواده 63 ساله در حال حاضر سالم و در شرح حال و معاینه علائمی به نفع فئو ندارد. خانواده دارای 9 فرزند می باشد که از 7 فرزند دختر، دو مورد در دهه دوم زندگی یکی با علائم فئو و کریز فشار خون و سکته مغزی فوت شده و دیگری هنگام عمل جراحی آدرنالکتومی دو طرفه، با تشخیص فئو فوت شده است. دو دختر دیگر در دهه سوم زندگی (بهار و تابستان 78) مورد عمل جراحی آدرنالکتومی دو طرفه با تومورهای حجیم قرار گرفته اند و در حال حاضر با حال عمومی خوب و بدون علائم تحت کنترل اند و مورد سوم فرزند آخر خانواده، 18 ساله با تشخیص فئو دو طرفه با تهاجم به طحال آبان ماه 78 مورد عمل جراحی قرار گرفت. دو دختر دیگر در دهه چهارم و پنج زندگی از لحاظ بالینی سالمند، از دو فرزند پسر یک مورد در سن 12 سالگی با علائم فئو وبا تابلوی نارسایی قلب فوت شده، پسر دیگر 28 ساله در حال حاضر از لحاظ بالینی سالم است.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>علی فانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی اثر مصرف جوش شیرین همراه با نخود خام بر میزان آهن و TIBC در سرم RAT</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6621&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;آنمی فقر آهن در سراسر دنیا شیوع فراوان دارد. فقر آهن در زنان باردار و کودکان در حال رشد اهمیت ویژه ای دارد. با توجه به این اهمیت، مراقبتهای دوران بارداری تاکید سازمان بهداشت جهانی در سال 1998 گردید. یکی از نکات مورد توجه میزان آهن دریافتی و جذب آن می باشد. جذب آهن وابسته به اسیدیته ی شیره معده می باشد. در این تحقیق 3 گروه 15 تایی &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;Rat &lt;/span&gt;انتخاب شدند که از نظر سن، جنس، محیط زیست و تغذیه از شروع تحقیق در محل نگهداری در شرایط یکسان بوده اند، به غذای گروه A و B&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;به ترتیب &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;kg&lt;/span&gt;/5&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;g&lt;/span&gt;و 10&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;g/kg &lt;/span&gt;جوش شیرین اضافه گردید. غذای گروه C&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;بدون جوش شیرین به عنوان گروه شاهد منظور گردیده است. در بسیاری از روزها غذای &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;A,B &lt;/span&gt;&amp;nbsp;به طور کامل خورده نمی شد و در مجموع این دو گروه نسبت به گروه C&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;با مقدار غذای کمتری سیر می شدند. پس از 3 ماه با ماده بیهوشی اثر حیوانات بیهوش شدند و از قلب آنها به طور مستقیم خون گرفته شد و آزمایش اندازه گیری ظرفیت اتصال تام آهن &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;(TIBC) &lt;/span&gt;انجام شد. بعد از باز کردن شکم حیوانات محتویات معده خارج گردید و به &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PH &lt;/span&gt;&amp;nbsp;عصاره ی هر معده اندازه گیری شد. نهایتا میانگین&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PH &lt;/span&gt;&amp;nbsp;عصاره معده ها در گروه &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;C &lt;/span&gt;(3)، میانگین (69/1&amp;nbsp;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PH &lt;/span&gt;گروه &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;A&lt;/span&gt;(3/8) و میانگین &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PH &lt;/span&gt;&amp;nbsp;گروه &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;B &lt;/span&gt;(3/8) مشاهده شد. میزان آهن و &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;TIBC &lt;/span&gt;&amp;nbsp;در گروه C&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;ترتیب (72/5و 353 میکروگرم بر دسی لیتر )،&amp;nbsp;در گروه &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;A&lt;/span&gt;(8/52 و 2/480&amp;nbsp; میکروگرم بر دسی لیتر) و در گروه &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;B &lt;/span&gt;و 9/309 میکرو گرم بر دسی لیتر ) مشاهده گردید. در مجموع در این تحقیق مشاهده گردید که مصرف جوش شیرین باعث افزایش &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PH &lt;/span&gt;(کاهش اسیدیته) معده گردیده، همچنین کاهش آهن سرم را سبب شده است. این تغییرات همراه افت &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;TIBC &lt;/span&gt;سرم خون حیوان در گروه B و افزایش آن در گروه A&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;در مقایسه با گروه کنترل بوده است.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>حیدر فراهانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی تاثیر دفعات تزریق زیرجلدی سالین بر میزان گلوکز خون موش سوری نژاد NMRI</title>
						<link>http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6622&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;در این پژوهش عواملی همچون با دست گرفتن حیوانات، دریافت سوزن جهت تزریق سالین، گرفتن نمونه های خونی از چشم و غیره، به عنوان عوامل استرس زا در نظر گرفته شدند. قبل از تزریق زیر جلدی سالین استریل، به منظور مشخص شدن سطح پایه ای گلوکز خون و در فواصل معین بعد از تزریق نمونه های خونی سریال از سینوس چشمی &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;Retro&amp;nbsp; orbital&amp;nbsp; sinus&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&amp;nbsp;موش های مورد آزمایش دریافت و سپس میزان گلوکز خون آنها تعیین می شد. تجربیات نشان داد که موش های کنترلی که فقط یکبار با دوز &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ml/kg &lt;/span&gt;10 سالین مورد تاثیر قرار گرفته بودند هایپرگلیسمی اندکی را نشان می دادند که پس از گذشت حدود 5 ساعت بعد از تزریق سالین میزان گلوکز خون این موش ها تقریبا به سطح اولیه پیش از تزریق بر می گشت. دوبار تزریق سالین به فاصله زمانی 90 دقیقه بطور معنی داری هایپرگلیسمی بیشتری را نسبت به گروهی که فقط یک بار مورد تاثیر سالین قرار گرفته بودند، نشان می داد. مطالعات نشان می دهد که عوامل استرس زا سبب تحریک سیستم سمپاتوآدرنال و محور هیپوتالاموس، هیپوفیز و آدرنال شده و بدین ترتیب سبب افزایش سطح کاتکول آمین ها و کورتیزول پلاسما می گردد و سرانجام این افزایش از طریق مکانیسم های مختلف سبب هایپرگلیسمی می شود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>
						<author>حمیدرضا مومنی</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
