http://jams.arakmu.ac.ir مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک - مقالات نشریه - سال 1378 جلد3 شماره1 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1378/12/11 http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6604&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">این مطالعه با هدف بررسی حساسیت و ویژگی و قدرت پیشگویی کنندگی مثبت و منفی علائم سه گانه بالینی رنگ پریدگی ملتحمه و کف دست و بستر ناخن در تخمین شدت آنمی در کودکان زیر 14 سال بستری شده در بخش های اطفال بیمارستان امیر کبیر به عمل آمد. نتایج حاصل نشان می دهد که از 1341 کودک زیر 14 سال مراجعه کننده به بیمارستان 564 نفر (42%)&nbsp;دارای درجات متنوعی از آنمی بوده اند. در افراد مبتلا به آنمی حساسیت این روش با شدت آنمی افزایش یافته به طوری که از 8/9%&nbsp;برای کف دست در آنمی خفیف به 100% برای کف دست در آنمی شدید می رسد و به همین ترتیب قدرت پیشگویی کنندگی مثبت تست نیز بر اساس آنمی تغییر یافته و از 26/3% برای کف دست در آنمی خفیف به 94/8% برای کف دست در آنمی شدید می رسد. در نتیجه گیری کلی میتوان گفت که تست های بالینی فوق در آنمی شدید دارای اعتبار <span dir="LTR">(Validity) </span>&nbsp;بسیار خوبی هستند.</span></span></div> نعمت بیلان http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6605&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">به منظور ارزیابی کارآیی انفوزیون متوکلوپرامید در کنترل درد بعد از عمل طی یک کارآزمایی بالینی تاثیرات این دارو با دارونما مورد مقایسه قرار گرفت. در جریان این مطالعه تعداد 50 بیمار که در بخش های جراحی بیمارستان امام خمینی و بیمارستان ولی عصر دانشگاه علوم پزشکی تهران جهت انجام عمل کوله سیستکتومی بستری بودند در دو گروه واجد شرایط تحت بررسی قرار گرفتند. نحوه تجویز دارو در گروه مورد مطالعه به صورت دوز بولوس <span dir="LTR">mg/kg </span>0/5 و سپس انفوزیون <span dir="LTR">mg/kg </span>1 متو کلوپرامید در طی 6 ساعت بود در حالی که به گروه شاهد فقط نرمال سالین در عرض 6 ساعت داده شد. نمونه برداری ساده بوده و تفاوتی در بین دو گروه مورد مطالعه و شاهد وجود نداشت. بیماران تا 24 ساعت بعد از عمل از نظر میزان درد بعد از عمل توسط پرسنل بخش یا رزیدنت مربوطه تحت نظر قرار گرفتند و در صورت نیاز، مخدر مشخص تجویز شد. با بررسی اطلاعات، حاصل نتایج به دست آمده بدین صورت می باشد که انفوزیون متوکلوپرامید به طور قابل توجهی نیاز به مخدر را کاهش نمی دهد <span dir="LTR">(P=0/174)&nbsp;</span>ولی می تواند باعث تشدید اثر ضد دردی داروهای مخدری شود به طوری که اولین ساعت نیاز به مخدر در گروهی که متوکلوپرامید دریافت کرده بودند در مقایسه با گروه شاهد دیرتر <span dir="LTR">(P=0/0344)</span> و فواصل نیاز به مخدر بیشتر بوده است. <span dir="LTR">(P=0/0225)&nbsp;</span>علاوه بر این میزان بروز تهوع در گروه دریافت کننده متوکلوپرامید در مقایسه با گروه شاهد بطور بارزی کمتر<span dir="LTR">(P=0/0093) </span>&nbsp;و میزان بروز استفراغ نیز تا حدودی کمتر بوده است. <span dir="LTR">(P=0/157)</span> همچنین میزان آرام بخشی در گروه مورد مطالعه نسبت به گروه شاهد به طور معنی داری بیشتر بوده است <span dir="LTR">(P=0/033) </span>. هیچ گونه عارضه جانبی ناشی از مخدر یا متوکلوپرامید شامل خارش و یا بیقراری و ترمور مشاهده نشد. با توجه به این نکته که انفوزیون متوکلوپرامید می تواند باعث افزایش اثر آنالژزی داروهای مخدری شده و نیاز به مخدر را بطور قابل توجهی در ساعات اولیه بعد از عمل کمتر کند و علاوه بر این باعث کاهش بروز تهوع گردد، می توان استفاده از آن را پس از اعمال جراحی که احتمال مشکلات تنفسی ناشی از محل عمل وجود دارد و تجویز مخدر با دوز بالا می تواند خطرناک باشد، توصیه کرد.</span></span></div> شیرین پازوکی http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6606&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">اساس تشخیص در هپاتیت C<span dir="LTR">&nbsp;</span>بر شناسایی آنتی بادی های واکنش دهنده با پپتیدهای صناعی یا پروتئین های نوترکیبی می باشد. روشی که در حال حاضر در تمامی پایگاه های انتقال خون برای غربالگری خون های اهدایی از نظر <span dir="LTR">HCV </span>&nbsp;&nbsp;انجام می شود. این پژوهش بشکل مقطعی در فاصله زمانی مرداد 76 تا خرداد 78 با مراجعه به پرونده های اهداء کنندگان خون در پایگاه مرکزی انتقال خون استان مرکزی انجام شده است. شیوع ویروس هپاتیت C در دهندگان سالم خون با روش <span dir="LTR">Elisa</span>0/4% و با روش <span dir="LTR">RIBA</span> 0/2%&nbsp; دیده شد. قدرت پیشگویی کنندگی مثبت روش الیزا 55%&nbsp; می باشد. ارزش این تست برای هر دو جنس یکسان می باشد. با افزایش سن دهنگان خون شانس مثبت شدن روش <span dir="LTR">RIBA&nbsp; </span>، به طور معنی داری کاهش می یابد. بین وضعیت تاهل، جنس، شغل و مثبت شدن آزمون رابطه ای وجود ندارد. با توجه به تفاوت قابل ملاحظه بین تعداد نتایج تایید شده <span dir="LTR">Elisa </span>&nbsp;توسط RIBA لازم است که در نحوه انجام این آزمون ها و اعتبار آنها بازنگری گردد.<br> &nbsp;<br> &nbsp;</span></span></div> سید قوام الدین تولایی http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6607&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">ویروس های مختلف موجود در دستگاه گوارش، به طریق مدفوعی، دهانی بین افراد مبتلا به عفونت و افراد حساس منتقل شده و بر حسب نوع ویروس و شرایط میزبان، موجب عفونت های دستگاه گوارش مثل اسهال می شوند. در مواردی بعد از عفونت گوارشی، التهاب بافت ها و اعضاء دیگر ایجاد می شود. در این پژوهش، ضمن کشت نمونه مدفوع یا سوآب مقعد روی کشت سلولی هلا، ویروس های تکثیر یافته توسط روش خنثی سازی <span dir="LTR">(Neutralization) </span>&nbsp;در کنار آنتی سرم های اختصاصی ضد ویروس، شناسایی شد. نتایج بدست آمده از این مطالعه نشان داد که روش خنثی سازی برای جداسازی و تشخیص نوع ویروس، روش بسیار خوبی است و می توان از آن در جداسازی و تعیین هویت ویروس ها از نمونه های مختلف بالینی برای اهداف بیماری شناسی، اپیدمیولوژی و واکسیناسیون استفاده کرد.</span></span></div> محسن خاکی http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6608&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">عفونت ادراری شایع ترین عفونت باکتریال در دوران بارداری میباشد که می تواند بصورت باکتریوری بدون علامت (آسمپتوماتیک)، سیستیت یا پیلونفریت تظاهر یابد. اهمیت باکتریوری بدون علامت در ایجاد عفونتهای علامت دار بخصوص پیلونفریت در دوران بارداری یا پس از زایمان می باشد. این عفونت بیشتر ناشی از ارگانیسم هایی است که جزء ناحیه میان دو راه ، مهبل و مقعا هستند.<br> این مطالعه بر روی 1736 مورد از خانم های باردار در اولین مراجعه به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان اراک انجام گرفته است. این بررسی بر اساس آزمایش کامل ادرار و کشت ادرار بوده و همزمان پرسشنامه ای تنظیم شده است . تنظیم پرسشنامه توسط ماما یا پزشک درمانگاه و بر اساس سوالات پرسیده شده از مراجعین بوده است . در صورت کشت ادرار مثبت ، مراجعین با نظر پزشک درمانگاه تحت درمان آنتی بیوتیکی قرار گرفته و 2 هفته پس از پایان درمان کشت ادراری مجدد گرفته می شد تا میزان پاسخ به درمان بررسی گردد.<br> نتایج حاصل از این مطالعه بدین شرح می باشد. شیوع باکتریوری بدون علامت 6/3% بدست آمد. همچنین شیوع سیستیت 1/3% بود . در این مطالعه ( با توجه به <span dir="LTR">p<0.02</span>) بین عفونت ادراری قبلی و باکتریوری بدون علامت رابطه معنی داری بدست آمد ، ولی شیوع سنی و پاریتی خاصی در مبتلایان به باکتریوری بدون علامت بدسن نیامد. شایعترین عامل عفونت&nbsp; <span dir="LTR">E-coli </span>با شیوع 87/5% بود.</span></span></div> افسانه زرگنج فرد http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6609&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">بیمار خانم م. س 65 ساله با تنگی نفس، تپش قلب، هماتزو ملنا بستری گردید.&nbsp; در معاینه رنگ پریده بی حال، سمع قلب با طپش قلب، ریه کاهش صدای تنفسی در قاعده ریه راست، شکم نرم غیر حساس، بدون توده و بزرگی احشاء، هماتزو دفع خون روشن همراه مدفوع قیری وجود داشت. در پوست صورت و تنه، مخاط دهان دانه های قرمز رنگ پاپول مانند با سطح صاف، غیر محو شونده، که بروز آنها را از یک سال پیش ذکر می کند بتدریج افزایش یافته همراه خونریزی تکراری بینی در طی سال گذشته بوده است. در اندسکپی و کولونوسکپی هم ضایعات فوق به طور وسیح در حلق، مری ، معده، اثنی عشر و سراسر کولون وجود داشت. بیمار طی ده روز درمان حفاظتی کنترل و خونریزی قطع گردید. بررسی آزمایشگاهی کامل جهت بیماری های کلاژن واسکولار (اسکلرودرمی، لوپوس، رماتیسم مفصلی) اختلالات انعقادی، بدخیمی ها انجام و رد گردید. بیماری های آنژیودیسپلازی سنی (معمولا محدود به کولون) با توجه به درگیری پوست دستگاه فوقانی گوارش مطرح نمی باشد. کانسرها، پولیپ ها و هموروئید با توجه به نایج اندوسکوپی و کولونوسکوپی رد گردید. تلانژکتازی خونریزی دهنده ارثی که یک گروه بیماری غیر جنسی غالب با گرفتاری توام پوست مخاط، دهان لوله گوارشی و احشاء پریتوئن مطرح شد. بیماری فوق با درگیری مویرگ های شریانی و وریدی با ایجاد فضاهای خونی بهم پیچیده و شکننده بروز می کند و از سنین کودکی تا پیری می تواند بروز نماید و شایع ترین تظاهر بیماری علاوه بر ضایعات پوستی، خون دماغ، خونریزی شدید گوارشی فوقانی و تحتانی است به طوری که بیماران نیاز به تزریقات مکرر پیدا می کنند. کواگولاسیون ضایعات خونریزی دهنده استفاده از استروژن و پروژسترون، آمینوکاپروئیک اسید جهت جلوگیری از فیبرینولیز و در موارد نادر جراحی می باشد.</span></span></div> علی فانی http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6610&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">اشک ریزش یا Tearing<span dir="LTR"> </span>از مهم ترین شکایات بیماران چشمی است که یکی از علل آن اختلال در درناژ یا تخلیه اشک می باشد که به این حالت اپی فورا گفته می شود. سیستم تخلیه اشک در هر چشم شامل پونکتوم فوقانی و تحتانی است که توسط کانالیکول در ناحیه کانتوس داخلی به کانالیکول مشترک می پیوندند. کانالیکول مشترک به کیسه اشکی و کیسه اشکی هم از طریق مجرای نازولاکریمال به مآتوس تحتانی حفره بینی ختم می شود. انسداد در هر سطح از هر کدام از این قسمت ها می تواند موجب اپی فورا شود که شایع ترین محل آن در سطح مجرای نازولاکریمال است. مطالعه انجام شده بر روی 2500 نفر از جمعیت شهری اراک در طی سال های 76-75 از طریق نمونه گیری چند مرحله ای <span dir="LTR">(Multistage&nbsp; Sampling) </span>&nbsp;انجام شده در مجموعه افراد معاینه شده 26 نفر مبتلا به اختلال در سیستم تخلیه اشک بودند که اکثر افراد مبتلا در گروه های سنی 9-0 سال و 69-60&nbsp; سال قرار داشتند. 18 نفر از بیماران زن (69/3%) و 8 نفر مرد بودند (30/769%) و 21 نفر گرفتاری یک طرفه (80/76%) و 5 نفر (19/23%)&nbsp; گرفتاری دو طرفه داشتند.&nbsp; 22 نفر (82%)&nbsp; انسداد در سطح کانالیکول مشترک و یک نفر از بیماران در سطح پونکتوم ها داشتند.</span></span></div> حمیدرضا نیک بین http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6611&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;">کمبود آنزیم گلوکز 6 فسفات دهیدروژناز <span dir="LTR">(G6PD) </span>&nbsp;یکی از شایع ترین نقایص آنزیمی گلبول های قرمز می باشد. این نقص آنزیمی یکی از علل همولیز حاد دوره نوزادی و کودکی محسوب می شود و به دنبال همولیز دوره نوزادی ممکن است عوارض خطرناکی از قبیل آنمی ، هایپربیلی روبینمی و کرنیکتروس ایجاد شود. در این مطالعه توزیع فراوانی کمبود آنزیم <span dir="LTR">G6Pd </span>&nbsp;در نوزادان ایکتریک بستری در بخش نوزادان بیمارستان های امیرکبیر و طالقانی شهر اراک از دی ماه 1377 ای دی ماه 1378 مورد بررسی قرار گرفت و نتایج زیر بدست آمد:<br> <span dir="RTL">تعداد کل نوزادان بستری ایکتریک 332 نوزاد بود که 63/86%&nbsp; آنها پسر و 36/14%&nbsp; دختر بودند. از این تعداد نوزادان بستری، 6/02% دارای کمبود </span>G6PD <span dir="RTL">و 39/98%&nbsp; دارای </span>G6PD <span dir="RTL">نرمال بودند. تمامی نوزادان ایکتریک دچار کمبود </span>G6Pd <span dir="RTL">&nbsp;مذکر بودند. شروع ایکتر 90% نوزادان ایکتریک با کمبود </span>G6Pd <span dir="RTL">روز دوم الی هفتم بود. 80% نوزادان ایکتریک با کمبود </span>G6Pd <span dir="RTL">، بیلی روبین توتال بالای 18 میلی گرم در دسی لیتر داشتند. در 12/5% از نوزادان ایکتریکی که آنمی همولیتیک داشتند، کمبود </span>G6Pd <span dir="RTL">&nbsp;وجود داشت. در 15%&nbsp; از نوزادان ایکتریک دچار کمبود </span>G^PD <span dir="RTL">، سابقه فامیلی وجود داشت. 15% نوزادان زرد با کمبود </span>G6Pd <span dir="RTL">&nbsp;با روش تعویض خون درمان شدند و بالاخره شایع ترین گروه خون در نوزادان ایکتریک دچار کمبود </span>G6Pd <span dir="RTL">&nbsp;، گروه </span>B+ <span dir="RTL">بود. (شیوع 50%) </span></span></span></div> مژگان هاشمیه http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=6612&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span dir="RTL">طب اطفال لازم است سوگیری مناسبی به سمت ارائه راهکارهای اساسی در جهت شناخت و حل مشکلات داشته باشد. برای این منظور شناخت شاخص های مسئولیت پذیری و تبدیل این مقوله کیفی به ابعاد کمی و قابل سنجش یک ضرورت بوده و از طرف دیگر تعریف &quot;اورژانس طب اطفال&quot;</span> <span dir="RTL">در قالب &quot; آسیب پذیر ترین ها &quot; شیوه ای است که بحث را از یک طرف صرفا علمی خارج و در رده اولویت های غیر قابل اغماض در معرض دید همگان قرار میدهد. فلذا مقاله حاضر در حقیقت به دنبال راهکار مناسبی جهت کمی سازی بحث مسئولیت پذیری از یک طرف و شکل دهی به اورژانس اطفال در قالب آسیب پذیری از طرف دیگر است.</span></span></span></div> نعمت بیلان