http://jams.arakmu.ac.ir مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک - مقالات نشریه - سال 1397 جلد21 شماره3 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1397/3/11 http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5837&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:tahoma;">توکسوکاریازیس عفونت ناشی از ابتلای انسان به مرحله نوزادی کرم توکسوکارا است. محل زندگی کرم بالغ، روده ی سگ و گربه است، ولی در صورتی که انسان به طور اتفاقی تخم این کرم را ببلعد، نوزاد در روده آزاد شده و پس از نفوذ به عروق مخاطی همراه با خون به اندام های مختلف مهاجرت می کند. با این که نوزاد این انگل در بدن انسان بالغ نمی شود و در نهایت از بین می رود، ولی استقرار آن در اندام ها منجر به تحریک و التهاب بافت و بروز نشانه ها و علائم می گردد. کبد، ریه و سیستم اعصاب مرکزی بیش از سایر اندام های بدن تحت تأثیر این انگل قرار می گیرند. بارزترین علائم این بیماری تب نامنظم، بزرگی کبد و ائوزینوفیلی شدید می باشد. سایر علائم به محل استقرار نهایی انگل بستگی دارد. به عنوان مثال، علائم تنفسی (شبیه به حمله آسم) در زمان استقرار انگل در ریه و علائم عصبی در زمان استقرار انگل در سیستم عصبی بروز خواهد کرد (1). علائم شدید بالینی ناشی از این بیماری بیشتر در کودکان 2 تا 7 ساله مشاهده می شود و شانس ابتلای کودکان به این بیماری به دلیل تماس با خاک زمین های بازی و یا تماس با سگ و گربه ولگرد بیشتر است (2). در کشورهای در حال توسعه، از جمله ایران، تشخیص این بیماری از طریق جمع بندی علائم و نشانه های بالینی، بررسی ریسک فاکتورها و نیز نتایج آزمایشگاهی انجام می شود. یافته های آزمایشگاهی که در این بیماری مورد توجه قرار می گیرند شامل ائوزینوفیلی، هیپرگاماگلوبولینمی و افزایش تیتر ایزوهموگلوتینین <span dir="LTR">A</span> و <span dir="LTR">B</span> است. در کشورهای اروپایی و آمریکا آزمایش سرولوژیکی به روش الایزا برای تشخیص آنتی بادی ضد این انگل استفاده می شود که حساسیت و اختصاصیت آن به ترتیب 78 و 90 درصد است. دستورالعمل قطعی برای درمان این انگل وجود ندارد، ولی رایج ترین برنامه ی درمانی 400 میلی گرم آلبندازول و 100 تا 200 میلی گرم مبندازول خوراکی دو بار در روز به مدت 5 روز است (1).<br> در سال های اخیر، تعداد سگ و گربه محیط پیرامون انسان در کشور ما افزایش یافته و به تبع آن میزان آلودگی خاک به تخم توکسوکارا نیز افزایش پیدا کرده است. پیامد این پدیده افزایش شانس تماس و آلودگی انسان به تخم این انگل و ابتلا به بیماری توکسوکاریازیس است. مطالعات در ایران میزان آلودگی خاک پارک ها به انگل مذکور را بین حداقل 9/3 درصد (ارومیه) و حداکثر 3/63 درصد (خرم آباد) گزارش نموده و در این بین، میزان آلودگی خاک پارک های اراک به این تخم 6/26 درصد است (5-3). از طرفی، نتایج یک مطالعه سرولوژیکی نشان داد که شیوع توکسوکاریازیس در بین افراد 5 تا 15 ساله مبتلا به آسم در شهر اراک 8/1 درصد است (6). ولی نتایج یک مطالعه مروری نشان داد که شیوع کلی توکسوکاریازیس انسانی در جمعیت عمومی ایران 8/15 درصد بوده و این میزان در کشور رو به افزایش است (7).<br> تغییرات اکوسیستم و وفور زباله در شهرهای ایران باعث افزایش و تجمع بیش از اندازه سگ و گربه در محیط زیست انسان شده است. از سوی دیگر، پذیرش برخی از رفتارهای فرهنگی کشورهای غربی مانند نگه داری از حیوانات خانگی بدون توجه به مسئولیت های اجتماعی و قانونی این رفتار در کشورهای غربی، منجر به افزایش خطر ابتلای انسان به بیماری های عفونی منتقله توسط این حیوانات شده است که بیماری توکسوکاریازیس نیز در این حیطه قرار می گیرد. با توجه به شیوع نسبتاً زیاد انگل توکسوکارا در بین سگ و گربه در ایران، لزوم توجه به بیماری ناشی از این انگل (توکسوکاریازیس) به عنوان یک خطر بالقوه پزشکی و بهداشتی در کشور احساس می گردد. در این شرایط، برگزاری کارگاه های آموزشی به منظور یادآوری علائم، روش تشخیص، درمان و پیش گیری از این بیماری به گروه های بالینی مرتبط با بیماران عفونی نقش به سزایی در شناسایی و درمان سریع بیماران و کاهش بار جسمی و روانی آنان خواهد داشت. هم چنین، انجام مطالعات تحقیقی در زمینه وضعیت اپیدمیولوژیکی این بیماری در نقاط مختلف ایران به شناخت وضعیت کنونی و تغییرات آن کمک خواهد نمود. از طرفی، تشویق محققان جهت جداسازی، تخلیص و آزمایش آنتی ژن های دفعی- ترشحی این کرم که در ساخت کیت های تشخیصی سرولوژیکی کاربرد دارد نیز می تواند باعث افزایش دقت و کاهش هزینه تشخیص این بیماری و در نهایت ارتقای سطح سلامت جامعه گردد.</span></span><br> <br> <br> &nbsp;</div> زهرا اسلامی راد http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5276&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;">زمینه و هدف</span></strong><span style="color:#12336E;">:</span> اضطراب یک پاسخ سازش یافته است که در واکنش به تنش های متعدد فیزیولوژیکی و محیطی ایجاد می شود. واضح است که دخالت سیستم های متعدد انتقال دهنده عصبی، نقش مهمی در فرآیند اضطراب دارد. ویتامین <span dir="LTR">C</span>، یک آنتی اکسیدان محلول در آب است که در بسیاری از واکنش های فیزیولوژیک بدن نقش دارد. از طرف دیگر، نیکوتین که دریافت آن با مصرف دخانیات در بدن افزایش می یابد، دارای یک اثر اضطراب زایی است. نالوکسان نیز به عنوان آنتاگونیست گیرنده<span dir="LTR"> </span>های اپیوئیدی نقش مهمی در ایجاد حالات اضطرابی دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی نقش ویتامین <span dir="LTR">C</span> توأم با نالوکسان بر اضطراب القا شده توسط نیکوتین بود.<br> <strong><span style="color:#12336E;">مواد و روش ها</span></strong>: 84 عدد موش سوری نر (2&plusmn;30 گرم) به طور تصادفی به دوازده گروه تقسیم شدند. آزمون اضطراب سنجی 30 دقیقه بعد از تزریق داروها (درون صفاقی، <span dir="LTR">ip</span>) توسط دستگاه ماز به علاوه مرتفع انجام و به مدت 5 دقیقه شاخص های اضطرابی، از جمله درصد تعداد ورود به بازوی باز و درصد زمان ماندن در بازوی باز، ثبت شد و مورد بررسی قرار گرفت.<br> <strong><span style="color:#12336E;">یافته ها:</span></strong> در این پژوهش، تزریق نیکوتین (8/0 میلی<span dir="LTR"> </span>گرم بر کیلوگرم، <span dir="LTR">ip</span>) رفتار اضطرابی را افزایش داد. ویتامین <span dir="LTR">C</span> (80 میلی<span dir="LTR"> </span>گرم بر کیلوگرم،<span dir="LTR">ip </span>) اضطراب ناشی از نیکوتین را بهبود بخشید. این اثر ویتامین <span dir="LTR">C</span> توسط مقدار بی اثر نالوکسان (4 میلی<span dir="LTR"> </span>گرم بر کیلوگرم،<span dir="LTR">ip </span>) مهار گردید.<br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#12336E;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span dir="RTL"> به نظر می رسد ویتامین </span>C<span dir="RTL"> در حضور گیرنده</span> <span dir="RTL">های اوپیوئیدی، رفتار اضطرابی ناشی از نیکوتین را کاهش می دهد.</span></span></span></div> سنا آلبوغبیش http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5632&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> دیابت نوع 2، یکی از عوامل موثر و بازدارنده کنترل گلوکز خون و ایجاد اختلالات عروقی است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تغییرات در بیان ژن عامل رشد اندوتلیال عروقی و گیرنده نوع 1 آن در بافت قلبی رت</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">های نر دیابتی نوع 2 متعاقب سه شیوه مختلف تمرینی است. </span></span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">مواد و روش ها:</span></span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> در این مطالعه، 60 سر رت به شکل تصادفی در 5 گروه: کنترل سالم، کنترل دیابتی و گروه های دیابتی با تمرین استقامتی، مقاومتی و ترکیبی تقسیم شدند. القای دیابت از طریق تزریق درون صفاقی استرپتوزوسین صورت گرفت و تمرینات 5 جلسه در هفته، به مدت 8 هفته انجام شد. بررسی سطوح بیان ژن عامل رشد اندوتلیال عروقی و گیرنده 1 آن از طریق آزمایش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">RT-qPCR</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> انجام شد. </span></span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> نتایج حاکی از کاهش معنی</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">دار بیان عامل رشد اندوتلیال عروقی در گروه های کنترل دیابتی، تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی و افزایش معنی</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">دار در بیان گیرنده 1 آن در گروه کنترل دیابتی و تمام گروههای تمرینی نسبت به گروه کنترل سالم بود (001/0</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p</span></span></span></em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"><</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">). مقایسه های انجام شده با گروه کنترل دیابتی نشان داد که در تمام گروه های تمرینی بیان ژن عامل رشد اندوتلیال عروقی افزایش، اما در گیرنده 1 آن کاهش معنی</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">داری ایجاد شده است (001/0</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p</span></span></span></em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"><</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> یافته ها حاکی از آن است که شیوه های تمرینی مختلف در بهبود رگ زایی موثرند، اما تمرینات ترکیبی در مقایسه با دیگر روش های تمرینی دارای برتری خاصی می باشند.</span></span><br> &nbsp;</div> وازگن میناسیان http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5641&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:b nazanin;">تمرین تناوبی شدید با حجم کم، ظرفیت هوازی عضله اسکلتی را افزایش می دهد، اما اطلاعات کمی در مورد سازوکارهای بالقوه در بهبود این سازگاری شناخته شده است</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">.</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر چهار هفته تمرین تناوبی شدید بر میزان پروتئین فاکتور فعال کننده همکار گیرنده ی گامای فعال شده با تکثیر پروگسیزوم (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">PGC-1&alpha;</span></span><span style="font-family:b nazanin;">)</span> <span style="font-family:b nazanin;">و فاکتور رشد اندوتلیال عروق (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) در عضله اسکلتی مردان فعال بود. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> هشت دانشجوی مرد فعال داوطلبانه و به طور هدف مند در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها یک هفته پیش از آغاز اجرای پژوهش با نحوه اجرا و چگونگی انجام پروتکل آشنا شدند. نمونه برداری از بافت عضله پهن خارجی، 48 ساعت قبل از تمرینات و 72 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام شد.</span> <span style="font-family:b nazanin;">برنامه تمرین تناوبی شدید شامل 11 تا 15 وهله یک دقیقه ای با 85 تا 90 درصد ضربان قلب ذخیره ای و یک دقیقه برگشت به حالت اولیه فعال بین وهله ها، سه روز در هفته برای یک دوره چهار هفته ای بود. متغیرهای مورد بررسی با روش الایزا اندازه گیری و داده ها با آزمون تی زوجی و در سطح معناداری 05/0</span><span style="font-family:sakkal majalla;">&ge;</span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span></em><span style="font-family:b nazanin;"> تجزیه و تحلیل شدند. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> نتایج پژوهش نشان داد که</span> <span style="font-family:b nazanin;">چهار هفته تمرین تناوبی شدید منجر به افزایش معنادار</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">PGC-1&alpha;</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> می</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"> </span></span><span style="font-family:b nazanin;">گردد (001/0</span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span></em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><</span></span><span style="font-family:b nazanin;">). </span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></span> </strong><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;">یافته های حاضر حاکی از این است که فعال سازی </span></span><span style="font-family:times new roman,serif;">VEGF</span><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;"> از مسیر</span></span><br> <span style="font-family:times new roman,serif;">PGC-1&alpha;</span><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;"> بخشی از سازوکارهای سلولی - مولکولی تمرینات تناوبی شدید می باشد. بنابراین رگ زایی در عضله اسکلتی یکی از عوامل موثر در بهبود اجرای هوازی در این گونه تمرینات است که نیازمند مطالعات بیشتری می باشد.</span></span></span></div> مهدی بیاتی http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5517&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> استرس مزمن بی حرکتی به اختلال در یادگیری و حافظه منجر می شود. مورد (</span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Myrtus communis</span></span></em><span style="font-family:b nazanin;">) دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضددیابتی، محافظت کننده کبدی و محافظت کننده عصبی است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر عصاره هیدروالکلی برگ مورد بر اختلال حافظه فضایی ناشی از استرس مزمن بی حرکتی در رت های نر بالغ نژاد ویستار است. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> در این مطالعه تجربی، 80 سر رت نژاد ویستار به 8 گروه (هر گروه شامل 10 سر) تقسیم شدند که عبارت بود از گروه کنترل (بدون تیمار)، گروه های مورد 75/0، مورد 5/1 و مورد3 (که عصاره هیدروالکلی مورد را به صورت گاواژ با دوزهای </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">mg/kgbw</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> 3، 5/1 و 75/0 به مدت 21 روز دریافت می کردند)، گروه استرس (هر روز 6 ساعت به مدت 21 روز متوالی در مقیدکننده قرار گرفتند) و گروه های استرس-مورد75/0، استرس-مورد 5/1 و استرس-مورد3 (که علاوه بر دریافت دوزهای </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">mg/kgbw</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> 3، 5/1 و 75/0 عصاره مورد، با استرس بی حرکتی مواجه شدند). یادگیری و حافظه فضایی حیوانات با استفاده از آزمون ماز آبی موریس مورد بررسی قرار گرفت. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> استرس بی حرکتی موجب اختلال در یادگیری و حافظه فضایی حیوانات شد. تیمار عصاره مورد با دوزهای 5/1 و 3 میلی گرم بر کیلوگرم در حیوانات تحت استرس موجب کاهش معنی دار مدت زمان و مسافت سپری شده برای رسیدن به سکوی پنهان شد (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p<</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و مدت زمان سپری شده در ربع دایره هدف را نیز در مقایسه با گروه استرس افزایش داد (05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p<</span></span><span style="font-family:b nazanin;">). </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> نتیجه گیری می شود که عصاره مورد به صورت وابسته به دوز می تواند یادگیری و حافظه فضایی را در موش های تحت استرس بهبود بخشد. </span></span><br> &nbsp;</div> فاطمه جلالوند http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5569&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> ویروس هرپس سیمپلکس تیپ یک </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">(HSV-1)</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> قادر به ایجاد تبخال های دهانی، آنسفالیت و کراتوکونژنکتیویت است. امروزه، به دلیل افزایش جهانی شیوع<br> عفونت های ناشی از </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HSV-1</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و ایجاد مقاومت دارویی، یافتن ترکیبات ضد ویروسی جدید از مواد طبیعی مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش، اثر ضد ویروسی عصاره های هگزانی و متانولی گیاه مامیران علیه </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HSV-1</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> مقاوم به آسیکلوویر در کشت سلولی بررسی شد.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> میزان سمیت عصاره های هگزانی و متانولی گیاه مامیران برای سلول </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HeLa</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> با دو روش تریپان بلو و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MTT</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> مشخص شد. اثرات ضد ویروسی عصاره ها بر روی ویروس به صورت مستقیم بررسی شد. اثر ضد ویروسی این عصاره ها در غلظت های مختلف و هم چنین در ساعات مختلف بررسی شد. در هر مرحله تیتر ویروس با روش 50 درصد دوز عفونی کننده کشت سلول (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">TCID50</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) تعیین گردید</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">.</span></span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> غلظت 200 میکروگرم در میلی لیتر عصاره متانولی و 600 میکروگرم در میلی لیتر عصاره هگزانی به عنوان حداقل غلظت سیتوتوکسیک موثر انتخاب شدند. این غلظت از عصاره ها اثر خارج سلولی بر ویروس نداشتند. غلظت 200 میکروگرم در میلی لیتر عصاره متانولی بیشترین اثر مهاری را در زمان های 1 و 2 ساعت پس از جذب ویروس نشان داد، به طوری که مقدار ویروس را</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">log10 TCID50</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> 4 نسبت به کنترل کاهش داد. عصاره هگزانی فاقد اثر ضد ویروسی بود. </span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></span></strong><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;"> عصاره متانولی گیاه مامیران در مقایسه با عصاره هگزانی اثر ضد ویروسی معنی داری بر روی </span></span><span style="font-family:times new roman,serif;">HSV-1</span><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;"> مقاوم به آسیکلوویر نشان داد. برای شناسایی ترکیبات فعال این گیاه و استفاده از آن ها در داروهای ضدویروسی پژوهش های بیشتری لازم است.</span></span></span></div> مسعود پارسانیا http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5635&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> امروزه نگرانی های پیشرونده ای در خصوص کاهش سلامت تولیدمثلی مردان وجود دارد. استرس اکسیداتیو به عنوان یکی از مکانیسم های احتمالی ایجاد اختلال در سیستم تولیدمثلی مطرح می شود. بیلهر از جمله گیاهان طب سنتی ایران بوده که خواص افزایش دهندگی توان باروری مردان برای آن پیشنهاد شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات بیلهر بر وضعیت اکسیداتیو و پارامترهای تولیدمثلی موش های صحرایی نر انجام گرفت. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> در این مطالعه تجربی، موش های صحرایی نر بالغ سالم به مدت 70 روز مقادیر 100، 200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره اتانولی برگ های بیلهر را از طریق گاواژ دریافت کردند. نمونه های خون جهت سنجش تستوسترون، </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">LH</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">FSH</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> اخذ گردید. وزن اندام های تولیدمثلی، غلظت، قابلیت تحرک و مورفولوژی اسپرم، قطر لوله های اسپرم ساز، ارتفاع اپی تلیوم زایا و نیز سطوح مالون دی آلدئید، سوپراکسید دسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز بافت بیضه ارزیابی شد. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> وزن بیضه و اپیدیدیم در موش های صحرایی تحت تیمار با مقادیر 200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره به طور معنی داری افزایش یافت. در گروه های تیمار غلظت اسپرم و درصد اسپرم های با مورفولوژی نرمال به طور معنی داری(05/0></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) بالاتر بود. سطوح سرمی هورمون های تستوسترون، </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">FSH</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">LH</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در گروه های تیمار تفاوتی با گروه کنترل نشان نداد. عصاره بیلهر سطوح مالون دی آلدئید را به طور معنی داری(05/0></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) کاهش داده و موجب افزایش معنی دار (05/0></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) سطوح آنزیم های سوپراکسیددسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز در بافت بیضه موش های صحرایی گردید. </span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></span> </strong><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;">مطالعه حاضر نشان می دهد عصاره برگ های بیلهر موجب بهبود پارامترهای تولیدمثلی شده که می تواند به دلیل ویژگی های آنتی اکسیدانی این گیاه باشد.</span></span></span></div> مهران درست قول http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5644&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> ﺑﺮای ﻫﺪایﺖ ﭘﺎﺳﺦ ایﻤﻨﯽ و افزایش پایداری آنتی ژن، واکسن های غیر فعال با یـﺎورها ﺗﺮﮐﯿـﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. در سال های اخیر، طراحی یاورهای زیستی و ارزیابی توانایی آن ها در افزایش پاسخ ایمنی علیه ویروس آنفلوانزا مورد توجه بوده است. ﻫﻤﻮﮐﯿﻨﯿﻦ-1 (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HK-1</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) ﻓﻌـﺎل ﮐﻨﻨـﺪه ﺳﻠﻮل ﻫﺎی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">B</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">T</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> ﺑﺮای ﺗﻤﺎیﺰ ﺑﻪ ﺳﻠﻮل ﻫﺎی ﭘﻼﺳﻤﺎ و ﺗﻮﻟﯿﺪ آﻧﺘﯽ ﺑﺎدی اﺳﺖ. در ایﻦ ﭘﮋوﻫﺶ اﺛـﺮ </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HK-1</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> همراه با واکسن نانوذره آنفلوانزا بر پایه کیتوزان ﺑﺮ اﻟﻘﺎی ﭘﺎﺳﺦ ایﻤﻨﯽ ﻫﻮﻣﻮرال ﻋﻠﯿﻪ آﻧﻔﻠﻮاﻧﺰا ﺑﺮرﺳﯽ شد. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> نانوذره کیتوزان حاوی آنتی ژن غیر فعال آنفلوانزا و نانوذره کیتوزان حاوی آنتی ژن غیر فعال آنفلوانزا و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HK-1</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> تهیه شدند. پاسخ ایمنی پیامد واکسیناسیون های اولیه و یادآور با نانوذرات آنفلوانزا با و بدون این یاور درگروه های جوجه </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">SPF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> بررسی شد. سطوح آنتی بادی اختصاصی علیه آنفلوانزا در ﻧﻤﻮﻧـﻪ ﻫـﺎی ﺳـﺮم گروه های تیمار و شاهد ﺑـﺎ آزﻣـﺎیﺶ های ﺳـﺮوﻟﻮژی ارزیﺎﺑﯽ ﺷﺪﻧﺪ. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> جوجه ﻫﺎی ایمن شده با واﮐﺴﻦ نانو ذره آنفلوانزا دارای </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HK-1</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در مقایسه با دو گروهی که آنتی ژن غیر فعال آنفلوانزا و واکسن نانوذره بدون یاور را دریافت کرده بودند، سطوح آنتی بادی اختصاصی بیش تر و پایدار در دوره آزمایش داشتند. تفاوت در تعداد نوبت های واکسیناسیون اثری بر روی افزایش عیار نداشت.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> این داده ها نشان می دهند نانوذره کیتوزان شرایط جذب بهتر، رهایش و پایداری بیش تر آنتی ژن آنفلوانزا در حضور یاور زیستی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HK-1</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> را فراهم می کند. </span></span><br> &nbsp;</div> شهلا شاهسوندی http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5516&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> این مطالعه اثر عصاره گیاه مورد بر روی 25 سویه دو گونه بیماری زای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MRSA</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و اشرشیا کلی</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">ESBL</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> جدا شده از بیماران را با دو روش مقایسه نمود</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">.</span></span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> در این مطالعه، 15سویه استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین(</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MRSA</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و ده سویه اشرشیاکلی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">ESBL</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> مورد استفاده قرار گرفتند. برگ گیاه مورد به صورت تازه از مزرعه گیاهان دارویی تهیه گردید. عصاره گیری با استفاده از دستگاه رفلاکس به روش تقطیر انجام شد. اثر غلظت های 100-195/0 میکروگرم بر میلی لیتر عصاره روی سویه ها، در روش انتشار دیسک در مقایسه با روش میکروبراث دایلوشن با کدورت سنجی و نیز با روش</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MTT</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در دستگاه خوانش الیزا با طول موج 545 نانومتر مورد بررسی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> قطر هاله عدم رشد برای حداقل غلظت موثر 50 میکروگرم بر میلی لیتر، در سویه های مختلف</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">ESBL</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MRSA</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> به صورت میانگین به میزان 1</span><span style="font-family:cambria,serif;">&plusmn;</span><span style="font-family:b nazanin;">8 و 1 </span><span style="font-family:cambria,serif;">&plusmn;</span><span style="font-family:b nazanin;">11 میلی متر بود. حداقل غلظت مهار رشد (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MIC</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) 25/6</span> <span style="font-family:b nazanin;">میکروگرم برمیلی لیتر و حداقل غلظت کشندگی (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MBC</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> ) 5/12 میکروگرم بر میلی لیتر برای اشرشیا کلی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">ESBL</span></span><span style="font-family:b nazanin;">تعیین شد. به علاوه، حداقل غلظت مهار رشد (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MIC</span></span><span style="font-family:b nazanin;">)</span> <span style="font-family:b nazanin;">5/12 میکروگرم بر میلی لیتر و حداقل غلظت کشندگی (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MBC</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) 25 میکروگرم بر میلی لیتر برای استافیلوکوکوس اورئوس </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MRSA</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> تعیین گردید. </span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></span></strong><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;"> نتایج این مطالعه عدم انطباق دقیق دو روش را در سویه های کلینیکی مقاوم به دارو اثبات نمود. اثبات گردید که روش انتشار دیسک، محدوده غلظت را مشخص نموده و روش میکروپلیت، غلظت موثر را با دقت تعیین می نماید. پیشنهاد می</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"> </span><span dir="RTL"><span style="font-family:b nazanin;">شود در مطالعات طب سنتی، روش انتشار در محیط جامد مبنای تصمیم گیری قرار نگیرد. رفتار باکتری در محیط مایع و به ویژه تعیین نقطه مرگ، دقت نتایج را بسیار افزایش می دهد.</span></span></span></div> مریم صدرنیا http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5343&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;">زمینه و هدف:</span></strong> ایسکمی طولانی در اندام های با نرخ متابولیک بالا هم چون مغز و قلب اثرات زیان باری را به همراه دارد. بنابراین، نشر مواد غذایی به واسطه رگ<span dir="LTR"> </span>زایی بعد از ایسکمی برای ترمیم ناحیه آسیب دیده بافت ضروری است. در این مطالعه، اثرات نانوذرات اکسید آهن و میدان مغناطیسی در رگ زایی بعد از ایسکمی ریپرفیوژن(<span dir="LTR">IR</span>) در مدل رت بررسی شده است.<br> <strong><span style="color:#12336E;">مواد و روش ها:</span></strong> در این مطالعه تجربی، پنجاه رت نر با سن بین 6 تا 7 هفته در وزن 220 تا 250 گرم از دانشگاه تهران خریداری شدند. حیوانات در 5 گروه شم(مدل ایسکمی ریپرفیوژن)، کنترل، تحت تیمار با نانوذرات اکسید آهن، در معرض میدان مغناطیسی و درمان ترکیبی با نانوذرات اکسید آهن و در معرض میدان مغناطیسی تقسیم بندی شدند. رگ<span dir="LTR"> </span>زایی در هیپوکامپ پنج گروه بعد از 4 روز به روش رنگ آمیزی<span dir="LTR">H&E</span> ارزیابی شد. بیان ژن<span dir="LTR">Vegfa</span> در پنج گروه به صورت کمی به روش <span dir="LTR">Q-RT- PCR</span> مطالعه شد.<br> <strong><span style="color:#12336E;">یافته ها:</span></strong> نانوذرات اکسید آهن همین طور میدان مغناطیسی رگ زایی را در حیوانات بعد از ایسکمی ریپرفیوژن (<span dir="LTR">IR</span>) در طول 4 روز القا کردند (05/0 > <span dir="LTR">p</span>)، اما درمان ترکیبی آن ها تفاوت معنی<span dir="LTR"> </span>داری را در مقایسه با گروه شم در طول 4 روز نشان نداد. افزایش بیان ژن<span dir="LTR">Vegfa</span> در گروه تحت تیمار با نانوذرات اکسید آهن و در گروه در معرض میدان مغناطیسی به طور معنی داری<a name="_Hlk516660572"> (05/0 > </a><span dir="LTR">p</span>) در مقایسه با مدل ایسکمی ریپرفیوژن (<span dir="LTR">IR</span>)مشاهده شد. اما افزایش بیان ژن<span dir="LTR">Vegfa</span> در درمان ترکیبی نسبت به مدل ایسکمی ریپرفیوژن (<span dir="LTR">IR</span>) معنی دار نبود.<br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#12336E;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span dir="RTL"> به نظر می رسد نانوذرات اکسید آهن و میدان مغناطیسی به صورت جداگانه بتوانند دو روش مؤثر در رگ زایی بعد از ایسکمی ریپرفیوژن (</span>IR<span dir="RTL">)</span> <span dir="RTL">باشند. </span></span></span></div> زینب خزائی کوهپر http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5633&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> فعالیت بدنی و ورزش یکی از عوامل تحریک ترشح فاکتورهای رشد عصبی در بیماران ام اس می باشد. بنابراین هدف این پژوهش، مطالعه اثر تمرین ترکیبی با غالب هوازی و مصرف مکمل کوآنزیم </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Q10</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> بر مقادیر سرمی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">BDNF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">NGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس بود.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> در این مطالعه نیمه تجربی، 28 بیمار ام اس (5-3=</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">EDSS</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه تجربی (تمرین ترکیبی+ مکمل </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Q10</span></span><span style="font-family:b nazanin;">، تمرین ترکیبی+ دارونما، مکمل </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Q10</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و یک گروه کنترل (دارونما) تقسیم شدند. دو گروه تجربی یک برنامه تمرین ترکیبی شامل دو جلسه تمرین هوازی و یک جلسه تمرین مقاومتی را سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته انجام دادند. مکمل </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Q10</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> به مقدار روزانه 200 میلی گرم تجویز شد. نمونه خون 24 ساعت قبل از اولین جلسه و هم چنین 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و پس از 10 ساعت ناشتایی شبانه به منظور اندازه گیری مقادیر سرمی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">BDNF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">NGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> جمع آوری شد. داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل کواریانس و تی همبسته در سطح معنی داری 05/0></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span></em><span style="font-family:b nazanin;"> تجزیه و تحلیل شد. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> نتایج حاکی از عدم تغییر معنی دار مقادیر سرمی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">BDNF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">NGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در هر سه گروه تجربی نسبت به گروه کنترل بود (05/0 </span><span style="font-family:sakkal majalla;">&le;</span> <em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">p</span></span></em><span style="font-family:b nazanin;">).</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> تمرین ترکیبی همراه با مصرف مکمل </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Q10</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> منجر به تغییر غلظت </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">BDNF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">NGF</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در بیماران مبتلا به ام اس نشد. بنابراین، لازم است مدت و شدت این نوع تمرینات و هم چنین دوز مکمل </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Q10</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> تغییر یابد.</span><br> &nbsp;</div> جواد نخ زری خداخیر http://amuj.arakmu.ac.ir/~amuj/browse.php?a_id=5626&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">زمینه و هدف</span></span></strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">:</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> هدف از این مطالعه، ارزیابی میزان موفقیت و عوارض</span> <span style="font-family:b nazanin;">قرار دادن شانت احمد در طی حداقل 5 سال پی گیری بود.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> در این مطالعه مجموعه موارد گذشته نگر، بیمارانی که پس از کارگذاری شانت احمد تا 5 سال پی گیری شده بودند، وارد مطالعه شدند. معیار موفقیت به صورت فشار</span> <span style="font-family:b nazanin;">داخل</span> <span style="font-family:b nazanin;">چشمی کم</span> <span style="font-family:b nazanin;">تر از ۲۱ میلی متر</span> <span style="font-family:b nazanin;">جیوه (معیار </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">A</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و کم</span> <span style="font-family:b nazanin;">تر از ۱۶ میلی متر</span> <span style="font-family:b nazanin;">جیوه (معیار </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">B</span></span><span style="font-family:b nazanin;">)، با حداقل ۲۰</span> <span style="font-family:b nazanin;">درصد کاهش فشار داخل چشم، بدون مصرف</span> <span style="font-family:b nazanin;">دارو (موفقیت کامل) یا تنها با مصرف تعداد داروهای کمتر از داروهای قبل از عمل (موفقیت نسبی) تعریف شد. مجموع موفقیت نسبی و کامل به عنوان موفقیت کلی در</span> <span style="font-family:b nazanin;">نظر</span> <span style="font-family:b nazanin;">گرفته</span> <span style="font-family:b nazanin;">شد. </span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> این مطالعه، 40 چشم از میان 40 بیمار با میانگین سنی 9۱/22 </span><span style="font-family:cambria,serif;">&plusmn;</span><span style="font-family:b nazanin;"> ۶3/40 (محدوده 1 تا 88) سال را شامل می شد. میزان موفقیت کلی، 1 و 5 سال بعد</span> <span style="font-family:b nazanin;">از</span> <span style="font-family:b nazanin;">جراحی با توجه به معیار </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">A</span></span><span style="font-family:b nazanin;">، به ترتیب 90 و 73 درصد و بر اساس معیار </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">B</span></span><span style="font-family:b nazanin;">، 42 و 25 درصد با متوسط زمان دوام 60 و 36/22 ماه بود. عوارض جانبی در 4 چشم از 4 بیمار (۱۰ درصد) مشاهده شد و شامل پارگی زخم، جدا شدگی کوروئیدال، بلب</span> <span style="font-family:b nazanin;">انکپسوله</span> <span style="font-family:b nazanin;">شده و افتادگی پلک بود. هیچ عارضه زودرسی مانند هایپوتونی یا هایفما مشاهده نشد.</span><br> <strong><span style="color:#12336E;"><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> مطالعه حاضر یکی از بزرگ ترین مجموعه هایی بود که نتایج بلند مدت کارگذاری شانت احمد را در بیماران آسیایی با گلوکوم مقاوم گزارش کرد. تفاوت معناداری در میزان موفقیت بین معیارهای </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">A</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">B</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> مشاهده شد.</span></span><br> &nbsp;</div> نوید نیلفروشان