مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك

بررسی اثر اسانس گیاهان آویشن، نعنا ، پونه و عصاره هیدروالکلی گل راعی بر روی کیست انگل آکانتامبا در شرایط آزمایشگاهی

رضا قاسمی خواه

چکیده
زمینه و هدف: مقاومت داروئی کیست های آکانتامبا باعث عود بیماری می شود، از این رو، بیماران باید مدت طولانی تحت درمان و مراقبت قرار گیرند. هدف این مطالعه بررسی اثر تعدادی از فرآورده های گیاهی روی کیست آکانتامبا در محیط برون تنی بود.
مواد و روش ها: اسانس های آویشن، نعناو پونه با روش تقطیر با فشار بخار تهیه شدند. اسانس ها و عصاره آبی گل راعی در سه غلظت (6/0، 1 و 10 درصد) تهیه شد. کیست های آکانتامبا در بازه های زمانی مختلف (30، 60، 120، 180، 1440 دقیقه ) در مواجهه با اسانس وعصاره های گیاهی قرار گرفتند وسپس زنده بودن یا مرده بودن کیست ها با رنگ ائوزین 1/0 درصد مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: مقایسه میزان مرگ و میر انگل بین گروه شاهد و تست نشان داد که مرگ و میر کیست های آکانتامبا در گروه تست که در معرض فرآورده گیاهی بودند، بیشتر بود. اسانس آویشن و نعنا در غلظت یکسان 10 درصد و زمان 24 ساعت، به ترتیب بیشترین (22 درصد) و کمترین (4 درصد) مرگ و میر را ایجاد کردند. نتایج نشان داد که میزان مرگ و میر آکانتامبا وابسته به زمان بوده است.
نتیجه گیری: اثبات گردید که اسانس آویشن بیشترین اثر کشندگی را روی کیست های آکانتامبا دارد. اجرای تحقیقات بالینی در این رابطه پیشنهاد می شود.

اثرات ضد دردی و ضد التهابی عصاره الکلی ریزوم زنبق بیابانی (Iris songarcia Schrenk) در موش کوچک آزمایشگاهی

محمد حسن پور فرد

چکیده
زمینه و هدف: ریشه زنبق بیابانی در طب سنتی به عنوان مسکن توصیه می شود. با این وجود، تا کنون اثرات آن مورد ارزیابی علمی قرار نگرفته است. بنابراین، مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثرات ضد دردی و ضد التهابی عصاره الکلی ریزوم زنبق در موش آزمایشگاهی طراحی گردید.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی از موش های نر نژاد بالب-سی استفاده شد. 40 سر موش به پنج گروه مساوی تقسیم شده (کنترل، مورفین 5 میلی گرم بر کیلوگرم ، عصاره در دوزهای 100 و 200، 300 میلی گرم بر کیلوگرم) و با آزمون هات پلیت در زمان های 30، 60 و 120دقیقه بعد از دریافت مداخلات مورد ارزیابی قرار گرفتند. علاوه بر این، 36 موش دیگر به شش گروه مساوی تقسیم (کنترل بدون ایجاد التهاب، مدل التهاب، دگزا متازون 5 میلی گرم بر کیلوگرم، عصاره در دوزهای 100 و 200، 300 میلی گرم بر کیلوگرم) و با آزمون ایجاد التهاب توسط گزیلل بررسی شدند. تمام مداخلات به صورت تزریق درون صفاقی انجام شد. داده ها با آزمون های آماری تحلیل واریانس یک طرفه یا کروسکال والیس و به کمک نرم افزار آماری SPSS تحلیل شدند.
یافته ها: در قیاس با گروه کنترل، عصاره در تمام دوزها به طور معنی داری زمان پاسخ به محرک حرارتی را افزایش داد (05/0< p). این توانایی در دوزهای بالا و یا زمان بیشتر با مورفین برابر بود. هم چنین عصاره در تمام دوزها، مشابه داروی دگزامتازون، به طور معنی داری(001/0< p) سبب کاهش التهاب در موش ها گردید.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه به طور آشکار نشان داد که ریزوم زنبق بیابانی خواص ضد دردی و ضد التهابی در موش کوچک آزمایشگاهی دارد.

ارتباط پلی مورفیسم های ژن آپولیپوپروتئین A1 با بیماری‌های دیابت و فشار خون بالا در مبتلایان به آترواسکلروز عروق کرونر در استان فارس

سعید خاتم ساز

چکیده
زمینه و هدف: بیماری سرخرگ های کرونر(CAD) یک بیماری چند عاملی است که سال ها بدون علامت باقی می ماند. زمینه ژنتیکی و عوامل محیطی در ابتلا به CAD سرنوشت ساز هستند. در طول چند سال گذشته، نقش تعدادی ازآپولیپوپروتئین ها و پلی مورفیسم های آن ها در بروز این بیماری مشخص شده است. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط پلی مورفیسم های ژن آپولیپوپروتئین A1با بیماری های دیابت، فشار خون بالا و استعمال سیگار در مبتلایان به CAD در استان فارس می باشد.
مواد و روش ها: این مطالعه به بررسی پلی مورفیسم های ناحیه پروموتر تا اینترون 2ژن APOA1 در 75 مورد مبتلا به CAD و 75 مورد شاهد می پردازد. روش مورد استفاده برای تعیین این پلی مورفیسم هاsequencing-PCR بود. این مطالعه مورد- شاهدی به وسیله نسبت شانس OR)) با فاصله اطمینان 95/0 برای آشکار ساختن ارتباط این پلی مورفیسم ها با ابتلا به فشار خون بالا، دیابت و استعمال سیگار در مبتلایان بهCAD صورت گرفت.
یافته ها: تعداد چهار پلی مورفیسم در ناحیه مورد نظر شناسایی شد که ژنوتیپ هایAA در 12718466 GA, rs در 670rs ،TC در 5070rs وCC در 5069 rs دارای بیشترین فراوانی در تمام گروه های بیمار و شاهد بودند. 12718466 rs در مبتلایان به دیابت ارتباط معنی داری را با گروه شاهد نشان داد 033/p=0
نتیجه گیری: با توجه به این مطالعه، مشخص شد که بیماری ها ی دیابت، فشار خون بالاو نیز استعمال سیگار از طریق این ژن تاثیری در شروع و تشدید CAD ندارند.

اثرضددردی ۱۷بتا- استرادیول در هسته‌ی پاراژیگانتوسلولاریس کناری موش‌های صحرایی ماده اوارکتومی‌شده به واسطه‌ی گیرنده‌های استروژنی

رقیه خاکپای

چکیده
زمینه و هدف: هسته ی پاراژیگانتوسلولاریس کناری (LPGi) نقش مهمی در پردازش اطلاعات درد مربوط به مسیر تعدیل پایین روی درد ایفا می کند. ۱۷بتا-استرادیول نیز در تعدیل درد نقش دارد. در این مطالعه، نقش گیرنده های استروژنی هسته LPGi در تعدیل درد ناشی از 17بتا-استرادیول در موش های صحرایی اوارکتومی شده بررسی شده است.
مواد و روش ها: در این مطالعه از موش های صحرایی ماده ی نژاد ویستار (180 تا 250 گرم) استفاده شد. برای بررسی نقش گیرنده های استروژن در تعدیل درد ناشی از 17بتا- استرادیول در موش های صحرایی اوارکتومی شده، ابتدا موش های صحرایی به صورت دوطرفه اوارکتومی شده و بلافاصله کانول گذاری هسته ی LPGi انجام شد. ابتدا، داروها تزریق و پس از 15 دقیقه 50 میکرولیتر فرمالین ۵ درصد به پنجه ی پای حیوان تزریق شد؛ سپس رفتار تکان دادن پای ملتهب ناشی از فرمالین به مدت 60 دقیقه ثبت شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که تزریق 17بتا-استرادیول به داخل هسته ی LPGi سبب کاهش معنی دار رفتار تکان دادن پای ملتهب در هر دو فاز آزمون فرمالین می شود. تزریق آنتاگونیست گیرنده استروژن (ICI 182,780) به داخل هسته ی LPGi اثری بر روی رفتار تکان دادن پای ملتهب نداشت. پیش تیمار هسته LPGi با ICI 182,780 توانست اثر بی دردی ناشی از 17بتا-استرادیول روی تکان دادن پای ملتهب را هم طی فاز اول و هم در فاز دوم نسبت به گروه 17بتا-استرادیول خنثی نماید.
نتیجه گیری: براساس یافته های این مطالعه می توان نتیجه گرفت که تزریق ۱۷بتا-استرادیول به هسته LPGi
بی دردی متوسطی را بر روی درد التهابی القا شده با فرمالین در موش های صحرایی اور اکتومی شده ایجاد می کند که احتمالاً از طریق گیرنده های استروژنی این هسته میانجی گری می شود.

ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی مقیاس «اعتماد به تعادل ویژه فعالیت‌ها» در سالمندان ساکن شهر اراک

داریوش خواجوی

چکیده
زمینه و هدف: نقص تعادل، افتادن ها و ترس از افتادن یک مساله مهم است که می تواند به پیامدهای سلامتی معکوس از جمله کاهش کیفیت زندگی منجر شود. هدف این پژوهش، بررسی ساختار عاملی، رواسازی و تعیین پایایی نسخه ترجمه فارسی «مقیاس اعتماد به تعادل ویژه فعالیت ها» در سالمندان ساکن جامعه در شهر اراک بود.
مواد و روش ها: این تحقیق، توصیفی و از نوع روان سنجی بود. جامعه آماری، سالمندان شهر اراک در سال 1391 و نمونه های تحقیق شامل 308 نفر با میانگین سنّی 38/69 سال بودند که به شیوه در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از نسخه فارسی مقیاس اعتماد به حفظ تعادل در فعالیّت ها جمع آوری شد که شامل16 گویه است و اعتماد به تعادل را در فعّالیّت های زندگی روزانه ارزیابی می کنند. داده ها با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی تحلیل شدند. پایایی آزمون مجدد و پایایی درونی به ترتیب به روش ضریب همبستگی پیرسون و آلفای کرونباخ محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 تحلیل شد.
یافته ها: نتایج به استخراج یک عامل با ارزش ویژه بیش از 1 منجر شد که 89/82 درصد واریانس را تبیین کرد. پایایی آزمون مجدّد بین یک تا 4 هفته و همسانی درونی (آلفای کرونباخ) به ترتیب 82/0 و 98/0 بود. ضریب همبستگی دونیمه گاتمن 95/0 و ضریب همبستگی درون طبقه ای 85/0 به دست آمد.
نتیجه گیری: نسخه فارسی «مقیاس اعتماد به حفظ تعادل در فعّالیّت ها» ابزاری روا و پایا برای سالمندان ایرانی ساکن در جامعه است که می تواند با اهداف بالینی و پژوهشی استفاده شود.

بررسی تاثیر مایع شست و شو)محلول نمکی بالانس) و ژل ویسکوالاستیک نرموترم و سرد چشمی بر میزان نیاز به داروهای آرامیخش در جراحی آب مروارید به روش فیکوامولسیفیکیشن

داریوش مرادی فارسانی

چکیده
زمینه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی ترکیب مایع شست و شو دهنده چشمی و ژل ویسکوالاستیک سرد درمقایسه با ترکیب آنها در دمای اتاق بر دوز مصرفی داروهای آرامبخش در جراحی آب مروارید به روش فیکوامولسیفیکیشن بود.
مواد و روش ها:190 بیمار کاندید جراحی آب مروارید تحت سدیشن به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. در طی جراحی، به ترتیب در گروه اول و دوم از مایع شست و شو و ژل ویسکوالاستیک سرد (4 درجه) و گرم ( با درجه حرارت محیط) استفاده شد. در تمامی این بیماران آرامبخشی به کمک میدازولام و فنتانیل شروع شد و در صورت نیاز از داروی کمکی تیوپنتال سدیم تا رسیدن به سطح ارامبخشی مطلوب استفاده شد. رتبه بندی رامسی (قبل، حین و بعد ازعمل) و میزان کلی داروی سداتیو استفاده شده در دو گروه انازه گیری و با یکدیگر مقایسه شد و نهایتا رضایتمندی جراح و بیمار از کیفیت آرامبخشی پرسش و ثبت گردید.
یافته ها: میانگین دوز مصرفی میدازولام در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت اما میانگین دوز مصرفی تیوپنتال سدیم در گروه سرد به طور معنی داری کمتر از گروه گرم بود. همچنین میانگین زمان رسیدن به رتبه رامسی مورد نظر و سطح رتبه بندی رامسی در بین دو گروه تفاوت معنی دار داشت.
نتیجه گیری: استفاده از مایع شستشو وژل ویسکوالاستیک سرد در جراحی کاتاراکت نسبت به ترکیب گرم آنها موجب کاهش دوز مصرفی داروهای آرام بخشی و آرام بخشی موثر تر حین عمل و رضایت بیشتر جراح و بیمار می گردد.

پیش‌بینی بیوانفورماتیک و معرفی برخی از‌microRNAهای هدف گیرنده‌ی ژن‌های Sirt1 و Bcl2 در مدل بیماری پارکینسون

کامران قائدی

چکیده
زمینه و هدف: استرس اکسیداتیو و اختلال کارکرد میتوکندری که منجر به مرگ آپوپتوزی در نورون ها می گردند، نقش مهمی در پاتوژنز پارکینسون ایفا می کنند. از طرفی، بر هم خوردن تنظیم microRNA ها می تواند منجر به بروز بیماری مخرب اعصاب متعددی شود. Sirt1و Bcl2 به عنوان دو ژن کلیدی، روندهای پاتوژن هم چون اختلال کارکرد میتوکندری، استرس اکسیداتیو و آپوپتوز را در بیماری های مخرب اعصاب تنظیم می کنند.
مواد و روش ها: به منظور بررسی نقش microRNA ها در مدل بیماری پارکینسون، از دو پایگاه داده miRWalk 2.0 وTargetScan (v7) به منظور پیش بینی برهم کنش های microRNA-هدف استفاده شد.
یافته ها: اثرات احتمالی microRNA های مختلف بر ژن های Bcl2 و Sirt1 در رت آنالیز شد. نتایج حاصل از پایگاه های داده نشان داد که microRNAهایی چون rno-miR-449a، rno-miR-182،rno-miR-211، rno-miR-34b، rno-miR-34c، rno-miR-448، rno-miR-466b و rno-miR-96 با احتمال بسیار قوی می توانند موجب مهار بیان ژن Bcl2 شوند. هم چنینmicroRNA هایی چون rno-miR-181 ، rno-miR-211، rno-miR-27a، rno-miR-449a، rno-miR-34c، rno-miR-30، rno-miR-200a و rno-miR-448 ژن Sirt1 را قویاً مهار می کنند.
نتیجه گیری: بر اساس یافته ها می توان چنین پیش بینی نمود که با توجه به امتیاز بالای microRNA های rno-miR-211، rno-miR-34c، rno-miR-448 وrno-miR-449a دربر همکنش با ژن های Bcl2 و Sirt1 در
پایگاه داده های مزبور، اینmicroRNA ها احتمالاً می توانند نقش مؤثری درروند بیماری ایفا نمایند. بنابراین این microRNAها می توانند به عنوان کاندیدهای مناسب جهت بررسی در مدل in vitro بیماری پارکینسون معرفی شوند.

اثر تمرینات هوازی منظم بر سطح سرمی اینترلوکین 4 و ایمونوگلوبین E زنان مبتلا به آسم دارای اضافه وزن و چاق

اعظم زرنشان

چکیده
زمینه و هدف: اینترلوکین 4 نقش کلیدی در پاتوژنز آسم دارد و افزایش سطح سرمی آن با شدت آسم و چاقی ارتباط دارد. اینترلوکین 4 باعث ترشح IgE توسط سلول های B می گردد. مطالعات قبلی حاکی از اثر ضد التهابی تمرینات ورزشی بر
ریه های مبتلا به آسم می باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر12 هفته تمرینات هوازی منظم بر سطح سرمی اینترلوکین 4 و IgE در زنان مبتلا به آسم دارای اضافه وزن و چاق است.
مواد و روش ها: 21 زن مبتلا به آسم دارای اضافه وزن و چاق انتخاب شدند و به دو گروه تجربی(12 نفر) و کنترل(9 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی در برنامه تمرینی هوازی، سه روز در هفته و هر جلسه 60 دقیقه شرکت کردند. نمونه های خونی ناشتا قبل و دو روز بعد از 12 هفته دوره تمرینی جمع آوری شد، داده ها از طریق نرم افزار SPSS نسخه22 تحلیل شدند.
یافته ها: بعد از 12 هفته تمرینات، کاهش معنا داری در اینترلوکین 4 سرم(015/0=p، 68/2-=t)، شاخص توده بدنی(014/0=p، 72/2-=t) و وزن (001/0=p، 99/3-=t) گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد. ارتباط
معنا داری بین تغییرات چاقی و تغییرات مارکرهای التهابی وجود نداشت(05/0<p).
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که برنامه تمرینی هوازی مستقل از تغییرات چاقی منجر به کاهش سطح سرمی اینترلوکین 4 زنان مبتلا به آسم دارای اضافه وزن و چاق می گردد.

مطالعه بیان ژن MDR1در سرطان کلورکتال با استفاده از روش نانو حس‌گر زیستی

فرخ کریمی

چکیده
زمینه و هدف: امروزه مقاومت های دارویی از عوامل اصلی در عدم پاسخ بیماران سرطانی به دارو می باشد. شناسایی مکانیسم های مولکولی و عوامل ایجاد کننده مقاومت دارویی می تواند نقش حائز اهمیتی در تعیین روش درمان در مراحل مختلف بیماری داشته باشد. در این مطالعه، بیان ژن MDR1 که از ژن های مهم در مقاومت دارویی بیماران سرطان کلورکتال است، برای اولین بار با استفاده از روش نانوحس گرزیستی بر پایه نانولوله های کربنی در نمونه بافت سرطان کلورکتال مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: ابتدا یک نانوحس گرزیستی بر پایه نانولوله کربنی طراحی گردید. بعد از بهینه سازی شرایط نانوحس گر در شناسایی توالی DNA هدف، نمونه cDNA مربوط به بیماران سرطان کلورکتال مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: نتایج مربوط به بهینه سازی طراحی نانوحس گر نشان داد که تثبیت کاوش گر ژن MDR1 در سطح نانولوله های کربنی باعث خاموشی نشر فلورسانس نوری می شود، ولی با اضافه کردن توالی ممکل دوباره نشر فلورسانس ظاهر گردید. در واکنش هیبریداسیون نانوحس گر با cDNA مربوط به نمونه های بافت توموری و سالم کلورکتال، نشر فلورسانس در
نمونه های توموری به طور معنی دار بیشتر بود که نشان دهنده سطح بیان بالای این ژن در بافت توموری می باشد
نتیجه گیری: در نهایت، نتایج بررسی بیان ژن MDR1 با استفاده از روش حس گر زیستی نشان داد که بیان این ژن در نمونه بافت توموری سرطان کلورکتال نسبت به نمونه سالم افزایش می یابد. علاوه بر این، نتایج این تحقیق نشان داد که نانو حس گرهای زیستی بر پایه نانولوله های کربنی می تواند به عنوان ابزار قدرت مندی در کنار روش های PCR برای مطالعات بیان ژن در سطح mRNA در سرطان های انسانی مورد استفاده قرار گیرد.

بررسی ارتباط واریانت‌ ژنتیکی HSPA1B rs6457452 با ناباروری ایدیوپاتیک در مردان

لیلا کهن

چکیده
زمینه و هدف: ناباروری مردان یک بیماری مولتی فاکتوریال است که در نتیجه بر هم کنش بین فاکتورهای ژنتیکی و محیطی بروز می کند. بیش از نیمی از موارد ناباروری در مردان به علت اختلال در اسپرماتوژنز و در نتیجه اختلالات اسپرم می باشد. پروتئین های شوک حرارتی (HSP)، چاپرون های مولکولی هستند که در مراحل مختلف اسپرماتوژنز دخالت دارند. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش واریانت¬های ژنتیکی HSPA1B rs6457452 در ناباروی مردان صورت گرفته است.
مواد و روش ها: این مطالعه ی مورد-شاهدی بر روی 516 نفر متشکل از 308 مرد مبتلا به ناباروری ایدوپاتیک و 208 مرد سالم به عنوان کنترل انجام شد. بعد از استخراج DNA از خون محیطی، تعیین ژنوتیپ با روش Tetra-ARMS PCR انجام شد. جهت بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم و ناباروری مردان از آنالیز رگرسیون لوجستیک استفاده شد.
یافته ها: تفاوت معنی داری در توزیع ژنوتیپ ها بین افراد کنترل و نابارور مشاهده شد. نتایج نشان داد که افراد حامل ژنوتیپ TC (OR=1.552, 95%CI: 1.032-2.334, p=0.035) و TT (OR=2.746, 95%CI: 1.153-6.545, p=0.023) از لحاظ ناباروری مردان، بیشتر تحت خطر هستند. هم چنین، ارتباط معنی داری بین آلل T (OR=1.695, 95%CI: 1.220-2.355, p<0.001) و ناباروری در مردان مشاهده شد.
نتیجه گیری: این مطالعه برای اولین بار نشان داد که پلی مورفیسم HSPA1B rs6457452 با خطر ابتلا به ناباروری در مردان ایرانی همراه است و آلل T می تواند به عنوان یک آلل غالب، خطر ابتلا به ناباروری را افزایش دهد.