دوره 20، شماره 7 - ( مهرماه 1396 1396 )                   جلد 20 شماره 7 صفحات 98-107 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moatti S, Shojaee Sadi B, Ghaznavi-rad E. Genetic Analysis of Integrons among Methicillin-resistant and Susceptible Staphylococcus aureus Isolated from Nosocomial Infections . amuj. 2017; 20 (7) :98-107
URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-5235-fa.html
معطی سمیه، شجاعی سعدی بهروز، غزنوی راد احسان اله. بررسی ژنتیکی اینتگرون‌ها در استافیلوکوکوس اورئوس‌های حساس و مقاوم به متی‌سیلین جدا شده از عفونت‌های بیمارستانی . مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1396; 20 (7) :98-107

URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-5235-fa.html


دانشیار، گروه میکروب شناسی وایمنی شناسی، مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ، e.ghaznavirad@arakmu.ac.ir
چکیده:   (98 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: اینتگرون ها عوامل ژنتیکی متحرکی هستند که در گسترش و حمل ژن­های مقاومت آنتی بیوتیکی موثرند. هدف از انجام این مطالعه، تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی، بررسی فراوانی اینتگرون­های کلاس 1، 2 و 3 و مقایسه آن در ایزوله های MRSA و MSSA جدا شده از عفونت­های کلینیکی می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه،50 ایزوله MRSA و 50 ایزوله MSSA از عفونت­های مختلف بیمارستان ولیعصر شهر اراک جمع آوری گردید. الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش دیسک دیفیوژن تعیین گردید. سپس وجود ژن mecA جهت تایید مقاومت بررسی شد. فراوانی اینتگرون­های کلاس 1 و 2 و 3 و حضور ژن های qacEDescription: Delta1 و ژن  sul1 در ناحیه متغیر ایزوله ها با استفاده از روش PCR تعیین شد.
یافته‌ها: بیشترین مقاومت آنتی بیوتیکی در ایزوله ها مربوط به آنتی بیوتیک کلیندامایسین بود. تمامی ایزوله ها نسبت به ونکومایسین حساسیت نشان دادند.80 درصد از MRSA ها دارای اینتگرون کلاس 1و 12 درصد دارای اینتگرون کلاس 2 بودند. هم­چنین تمامی ایزوله هایی که اینتگرون کلاس 1 درآن­ها مشاهده شد حاوی ژن qacEDescription: Delta 1, sul1 نیز بودند. میزان فراوانی اینتگرون کلاس 1 و 2 به ترتیب در MSSAها40 درصد و 4 درصد بود. اینتگرون کلاس 3 نیز در ایزوله ها یافت نگردید.
نتیجه گیری: میزان فراوانی اینتگرون کلاس 1، در سویه های MRSA و MSSAهای مورد مطالعه بسیار بالا
می باشد که این عامل احتمالاً می تواند نقشی در تسهیل گسترش سویه هایی با مقاومت دارویی داشته باشد. این یافته باید در نظر پزشکان بالینی و کمیته کنترل عفونت بیمارستان جدی تلقی شود.

 
متن کامل [PDF 958 kb]   (23 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: عفوني
دریافت: ۱۳۹۶/۴/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Arak Medical University Journal

Designed & Developed by : Yektaweb