:: دوره 20، شماره 2 - ( اردیبهشت 1396 1396 ) ::
جلد 20 شماره 2 صفحات 54-66 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه تأثیر تمرینات استقامتی و تناوبی شدید بر سطوح کمرین و پروتئین واکنش‌گر-C پلاسما در کودکان چاق
مرتضی سلیمی آوانسر ، عبدالصالح زر
مربی، کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران ، m.salimi@uut.ac.ir
چکیده:   (826 مشاهده)

زمینه و هدف: شیوع چاقی در میان کودکان به صورت نگران کننده‌ای رو به افزایش است. چاقی با وضعیت التهاب مزمن، با نشان‌گر‌های التهابی مانند کمرین و پروتئین واکنش‌گر-C  همراه است. از این رو، هدف از تحقیق حاضر، مقایسه‌ی تاثیر تمرینات استقامتی و تمرینات تناوبی شدید بر سطوح کمرین و پروتئین واکنش‌گر-C  پلاسما در کودکان چاق میرباشد.

مواد و روشها: 21 کودک چاق 9 تا 12 ساله(با میانگین وزن 5/2±46/61 کیلوگرم و میانگین BMI 7/1±4/31 کیلوگرم بر مترمربع) به طور تصادفی به سه گروه استقامتی، تمرین تناوبی شدید و کنترل تقسیم شدند(7n=). گروهرهای تمرینی به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه به فعالیت منظم بدنی پرداختند. به منظور بررسی تفاوت‌های مشاهده شده بین گروه‌ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد(05/0p<).

یافتهها: در هر دو گروه تمرینی کاهش معنی‌داری در وزن، نمایه‌ی توده‌ی بدنی و درصد چربی نسبت به قبل از تمرینات داشته‌ایم. در گروه تمرین تناوبی شدید شاهد کاهش معنی‌دار سطوح کمرین (016/0p=) نسبت به قبل از تمرینات بوده‌ایم. پروتئین واکنش‌گر-C نیز در هر دو گروه تمرینی کاهش یافته ولی این تغییرات معنی‌دار نبوده است.

نتیجهگیری: به طور خلاصه، می‌توان گفت که هشت هفته تمرین تناوبی شدید نسبت به تمرین استقامتی اثر بیش‌تری بر کمرین و پروتئین واکنش‌گر-C پلاسما در کودکان چاق دارد.

واژه‌های کلیدی: پروتئین واکنش‌گر C (CRP)، تمرینات استقامتی، تمرینات تناوبی با شدت بالا، کمرین
متن کامل [PDF 719 kb]   (348 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: اطفال
دریافت: ۱۳۹۵/۱۰/۵ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۱/۲۹



XML   English Abstract   Print


دوره 20، شماره 2 - ( اردیبهشت 1396 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها