دوره 16، شماره 7 - ( مهر ماه 1392 )                   جلد 16 شماره 7 صفحات 66-75 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohtashami S, Memar R, Nabavi Nik H, Dehghani Tafti V. Evaluation of Balance in Patients with Diabetic Peripheral Neuropathy After 4-Week Functional and Balance Exercise Program. J Arak Uni Med Sci. 2013; 16 (7) :66-75
URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-2276-fa.html
محتشمی ساجده، معمار رغد، نبوی نیک حسین، دهقانی تفتی وحیده. ارزیابی تعادل افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی بعد از یک دوره 4 هفته ای برنامه تمرین تعادلی و عملکردی. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1392; 16 (7) :66-75

URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-2276-fa.html


کارشناس ارشد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ، sajedemohtashami@yahoo.com
چکیده:   (5621 مشاهده)

زمینه و هدف: تعادل جزء نیازهای اساسی جهت انجام فعالیت‌های روزمره می باشد و در فعالیت ایستا و پویا نقش مهمی را ایفا می‌کند. هدف از این پژوهش ارزیابی تعادل افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی بعد از 4 هفته برنامه تمرین تعادلی و عملکردی می باشد.

مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع نیمه تجربی است. 22 نفر از بیماران دیابتی مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی (11 نفر گروه تجربی و 11 نفر کنترل) با میانگین سنی 79/53 سال، قد 41/163 سانتی متر و وزن 49/71 کیلوگرم به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. آزمون‌های برگ، زمان برخاستن‌ و‌رفتن برای اندازه‌گیری تعادل انجام شد. از 12 جلسه تمرین ترکیبی تعادلی و عملکردی به عنوان مداخله استفاده شد.از آزمون t همبسته برای تعیین اختلاف بین پیش آزمون و پس آزمون و آزمون t مستقل برای مقایسه دو گروه کنترل و تجربی استفاده شد.

یافته ها: نتایج آزمون تی همبسته نشان داد دوره تمرینی بر تعادل عملکردی و تعادل پویا اثر معناداری دارد. مقایسه نتایج بین گروهی نیز نشان داد که بین تعادل عملکردی قبل از تمرین اختلاف معناداری وجود ندارد اما بعد از تمرین نتایج عکس بود. در تعادل پویا نیز نتایج بین گروهی قبل و بعد از دوره تمرینی اختلاف معنی داری را نشان نداد.

‌نتیجه گیری: بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی احتمالا دچار اختلال در تعادل می باشند و به نظر می رسد مهمترین عامل آن آسیب گیرنده‌های حسی عمقی می باشد که ممکن است انجام تمرینات ترکیبی تعادلی و عملکردی از طریق وارد آوردن اضافه‌ بار بر روی سیستم بینایی، دهلیزی و حس عمقی و تحریک این سیستم تعادل را بهبود می بخشد. از این‌رو می‌تواند به عنوان تمریناتی جهت بهبود تعادل توصیه شوند.

واژه‌های کلیدی: تعادل، نوروپاتی دیابتی، تمرین.
متن کامل [PDF 333 kb]   (1807 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۲/۲/۴ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Arak University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb