دوره 17، شماره 4 - ( تیر 1393 )                   جلد 17 شماره 4 صفحات 27-37 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Davoodi B, Zilaei Bouri S, Ahangarpor A, Zilaei Bouri M. Effects of Two Different Physical Exercises on Plasma Levels of Adiponectin and Resistin in Obese and Overweight Young Girls. J Arak Uni Med Sci. 2014; 17 (4) :27-37
URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-2206-fa.html
داوودی بابک، زیلایی بوری شیرین، آهنگرپور اکرم، زیلایی بوری مریم. تاثیر دو شدت مختلف فعالیت بدنی بر سطوح پلاسمایی آدیپونکتین و رزیستین دختران جوان چاق و دارای اضافه وزن. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1393; 17 (4) :27-37

URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-2206-fa.html


مربی، ایران، مسجد سلیمان، نرسیده به سه راهی سد شهید عباس پور، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مسجدسلیمان، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی ، Babak.davoudi@iaumis.ac.ir
چکیده:   (5331 مشاهده)

زمینه و هدف: فعالیت بدنی و اضافه وزن هر دو همئوستاز بدن را دست خوش تغییر می‌سازند. بدین منظور در این پژوهش اثر دو شیوه تمرین هوازی با شدت بالا و متوسط بر میزان آدیپونکتین و رزیستین دختران چاق و دارای اضافه وزن مقایسه شد.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی تعداد 15 دختر چاق و دارای اضافه وزن(میانگین سنی 54/093/22 سال، وزن 07/2±15/75 کیلوگرم، میانگین قد 38/1±6/160 سانتی‌متر، میانگین شاخص توده بدنی 73/024/29 کیلوگرم بر مجذور قد به متر) به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. آزمودنی‌ها به دو گروه تمرین هوازی با شدت بالا(95- 85 درصد حداکثر ضربان قلب،33 دقیقه تمرین) و شدت متوسط(70-50 درصد حداکثر ضربان قلب، 41 دقیقه تمرین) تقسیم شدند. تمرینات سه روز در هفته به مدت هشت هفته انجام شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده‌های تحقیق از آزمونIndipendent-samples T Test و آزمون تحلیل واریانس Repeated measure، در سطح معنی‌داری 05/0>p استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج حاکی از افزایش معنی‌دار آدیپونکتین با انجام تمرین با شدت بالا پس از هشت هفته در مقایسه با تمرین با شدت متوسط شد(02/0p=). هم‌چنین کاهش معنی‌داری در توده و درصد چربی پس از تمرین با شدت متوسط مشاهده شد(03/0p=). علاوه بر آن تمرین با شدت متوسط سبب کاهش قابل ملاحظه رزیستین پس از هشت هفته شد(06/0p=).

نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرینات با شدت بالا فشار متابولیکی لازم برای افزایش آدیپونکتین را حتی بدون کاهش وزن و توده چربی فراهم می‌آورد.

واژه‌های کلیدی: آدیپونکتین، تمرین، چاقی، رزیستین
متن کامل [PDF 361 kb]   (1523 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۱/۱۲/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۳/۲/۱۷ | انتشار: ۱۳۹۳/۳/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Arak University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb