دوره 20، شماره 5 - ( مردادماه 1396 1396 )                   جلد 20 شماره 5 صفحات 103-118 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khaje Gandomani A, Fatahian Dehkordi R A, Heidarnejad M S, Jafarian Dehkordi M. Evaluation of Serum Biochemical and Histopathological Changes in Mice-Diabetic Kidney Followed by Simultaneous Injection of Nanoparticles of Zinc oxide and Thiamine. J Arak Uni Med Sci. 2017; 20 (5) :103-118
URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-5070-fa.html
خواجه گندمانی احمد، فتاحیان دهکردی رحمت الله، حیدرنژاد سعید، جعفریان دهکردی محسن. بررسی تغییرات بیوشیمیایی سرم و هیستوپاتولوژیک کلیه در موش‌های دیابتی شده به دنبال تزریق همزمان نانوذرات اکسید روی و تیامین. مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك. 1396; 20 (5) :103-118

URL: http://amuj.arakmu.ac.ir/article-1-5070-fa.html


دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران ، fatahian_1349@yahoo.com
چکیده:   (1534 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: در این پژوهش، اثر نانوذره‌ی‌‌ اکسید روی (ZnO NPs) و تیامین بر عملکرد بیوشیمیایی سرم و هیستوپاتولوژی کلیه به دنبال دیابت تجربی در موش بررسی شد.
مواد و روش‌ها: برای این منظور، 56 سر موش به طور تصادفی در 8 گروه 7 تایی قرار گرفتند. دو گروه از حیوانات به عنوان گروه کنترل (A) و گروه تیامین (G) در نظر گرفته شدند. سایر گروه‌ها از طریق آلوکسان با دوز 180 میلی گرم بر کیلوگرم دیابتی شدند. موش‌های گروه B به عنوان گروه دیابتی تنها در نظر گرفته شدند. غلظت های 1/0 و 5/0 میلی گرم بر کیلوگرم نانوذره‌ی‌‌ اکسید روی به ‌صورت درون صفاقی به گروه های C و D تزریق گردید. غلظت های 1/0 و 5/0 میلی گرم بر کیلوگرم نانوذره‌ی‌ اکسید روی همراه با تیامین (30 میلی گرم بر لیتر) به گروه های E و F تزریق شد. به موش‌های گروه H فقط نانوذره‌‌ با غلظت 1/0 میلی گرم بر کیلوگرم تزریق گردید. تغییرات ایجاد شده در بافت کلیه همراه با برخی فاکتورهای بیوشیمیایی اندازه‏گیری شد.
یافته‌ها: نتایج حاصله نشان داد که دیابت سبب تغییر میزان برخی فاکتورهای بیوشیمیایی سرم خون (آنزیم GGT، BUN و کراتینین) موش گردید (05/0p<). اما تجویز نانوذرات و تیامین کاهش این اثرات منفی را به همراه داشت. ابتلا به دیابت سبب تغییر بافت کلیه موش ها به صورت آشفتگی انسجام بافت داربست، از هم گسیختگی برخی از لوله‌های پیچ‌خورده و پر‌خونی در داخل بافت هم‌بندِ داربست شد.
نتیجه‌گیری: درمان موش های دیابتی با نانوذره ZnO NPs و تیامین موجب بهبودی نسبی در ساختار هیستوپاتولوژی کلیه و سطوح بیوشیمیایی خون گردید.
 
متن کامل [PDF 1148 kb]   (416 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم پايه
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۳۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۵/۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Arak University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb